DUŻE IGLAKI, JAŁOWIEC
ŻÓŁTY W STYLU RANCZA
CHŁOPAKI
Witam na Nieustającym Tygodniu Makaronu w Tony Cicero's.
-Gdzie ja, kurwa, jestem? -W Tony Cicero's.
-Nie, w jakim mieście. -W Fort Wayne.
Kurwa. Masz jakiś papier i coś do pisania?
Długopis? Cokolwiek.
Oż kurwa!
ŻÓŁTY
...dziesięć procent poniżej rekordu z zeszłego miesiąca.
Władze federalne rozpoczęły...
ŻÓŁTY DOM W STYLU RANCZA SŁOŃCE 60° C
...międzystanową obławę na Williama Butchera,
podejrzanego o zabicie wiceprezeski Vought, Madelyn Stillwell,
i narażenie na niebezpieczeństwo jej synka Theodora.
Organy ścigania uruchomiły specjalną linię i proszą wszystkich
o udzielanie informacji dotyczących miejsca pobytu podejrzanego.
BRAK CHODNIKA WITRAŻ ŚW. AUGUSTYN
CHŁOPAK DZIEWCZYNA CHŁOPAK
Chłopak. Dziewczyna.
Przykro mi.
Nie rozumiem.
-Wychodzę. -Dokąd idziesz?
-Spotkać się z kontaktem. -Z kim?
Z kimś, kto może pomóc znaleźć tego superterrorystę.
Kim jest ten kontakt? Jak się nazywa?
Będziesz zachwycony.
Nie będę! Nie będę zachwycony! Nigdy nie jestem. Nigdy, kurwa!
-Dobra. -Nie odezwał się nawet słowem.
Zostawił nas na śmierć i udajemy, że nic się nie stało?
Masz rację. Przepraszam.
Przepraszam, że wierzyłem, że macie dość rozumu,
by wyjść z tego cało, jak ze sto razy wcześniej.
A gdzie ty byłeś?
W zasadzie ja tylko oddzwoniłem.
On wysadził w powietrze Madelyn Stillwell!
Mówiłem, że już nie żyła, kiedy ją wysadziłem.
Świetnie. Spoko.
Absolutnie. Będziemy udawali, że to jest normalne?
Zrobimy z siebie jebane lemingi?
Za kim mieliby iść?
Dobra.
Wiesz, mój tata
miał piłkę z mistrzostw w '56.
Podpisaną przez samego Dona Larsena po doskonałym piątym meczu.
-Serio? -Nieźle, co?
Nie szkodzi... Złapiesz następną.
Złapię następną.
Dobra, Ryan,
-użyj swoich mocy. -Jak to?
Ja tak nie umiem.
Umiesz! Jesteś moim synem.
Mówił ci ktoś, jakie masz możliwości?
Nie.
Najwyższa pora, żebyś się dowiedział.
Ryan, czas na matmę, kolego.
Rozdziały 12 i 13 z podręcznika.
Matma, jasne. Przepraszam, zapomniałem.
Twój ulubiony przedmiot. Zaraz do ciebie przyjdę.
Jak byłem w jego wieku, przekraczałem barierę dźwięku.
On nie umie rzucić szybkiej piłki.
Uznaliśmy, że najlepsze dla niego będzie tak normalne dzieciństwo, jak się da.
My? Jacy my?
Chcę tylko, żeby mój dzieciak był normalny.
Czyli dobrze, że tu jestem.
Bo na tej planecie mój syn jest tak daleki, jak to możliwe,
od bycia zwykłym chłopcem.
Jak długo zamierzasz zostać?
Zawarliśmy umowę.
Umowę, która żyje, ma się dobrze
i szybuje swobodnie jak cholerny ptak.
Zachowujmy się więc jak ludzie cywilizowani.
KOŚCIÓŁ KOLEKTYWU
NIE WIEM, JAK MÓGŁBYM ŻYĆ BEZ...? MOJEGO TALENTU
Dobrze odpowiedziałem?
Nie ma dobrej albo złej odpowiedzi.
Czego tu brakuje?
Jak spodziewasz się wrócić do Siódemki,
jeśli nie jesteś szczery wobec siebie?
Carol, jestem szczery. Nie wiem, czego ode mnie oczekujesz.
Cześć. Jak wam idzie?
Możemy zamienić słowo?
Nie chcę być negatywna, ale jego perspektywa operacyjna
jest funkcjonalnie nieistniejąca.
Raczej nie widzę drogi.
Zostaw to mnie.
Hamuje cię nieprzyjazna energia, to wszystko.
Musisz się przestawić.
Co to? Grzybki?
Ostatni raz tego próbowałem na koncercie Goo Goo Dolls
z laską z politologii z Oberlin.
Nazwałbym to raczej bramą.
A ty w ogóle nie pijesz?
Nie, Deep. To twoja podróż.
DZIEWCZYNY DAJĄ RADĘ
Kto podkręca dziewczyńską moc Siódemki?
Oglądaj WDCS, pierwsze i najlepsze źródło lokalnych wiadomości w Clevelandzie.
Proszę o ciszę. Jeszcze raz. Na sygnał.
-Jedziemy. -Od czego mam zacząć?
Jesteście gotowi poznać najnowszą członkinię Siódemki?
Zobaczcie to najpierw tu, na WFAK.
KMFT. WDCS.
-Cięcie. -Kamera pracuje.
Jest najnowszym nabytkiem Siódemki i idzie przez Amerykę jak burza.
Od Portlandu do Seattle oglądaj, co dalej, na KMFT.
Niesamowite.
Potrzebujesz przerwy czy możemy przebrnąć przez resztę?
Przebrnijmy.
Odwróć się do nas!
Tutaj. Daj nam ujęcie. Cudownie!
Stormfront, tutaj!
Stormfront, pokaż, co potrafisz.
Moje panie, mamy wielki dzień.
Krajowe stacje do południa, dziesięć minut na każdą, zagraniczne do 14.
Dyskusje przy okrągłym stole do 16. Wywiady prasowe do 18...
Jeśli będzie wibrowała szybciej, kij od szczotki w jej dupie eksploduje.
Halo?
Co?
Kiedy?
Dobrze. Dziękuję.
Będziemy pozytywne, będziemy kobiece, myślące, ale krzepiące... Gdzie? Co?
-Muszę iść. -Co? Nie!
Przykro mi. Ważna sprawa rodzinna.
Wszystko dobrze?
Nigdy nie było trzech kobiet w Siódemce.
To nasz moment. Dziewczyny dają radę! Nie...
Ja też mam ważną sprawę rodzinną.
Czytanie z Księgi Objawienia.
„I Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę,
„a śmierci już odtąd nie będzie”.
Żegnamy dziś Susan Rayner.
Choć jej ciało spoczywa, jej dusza żyje wiecznie.
Pewnego dnia pomyślicie o Susan z radością i jednocześnie ze smutkiem.
Tych dwóch stron monety nie da się oddzielić.
Szczęściem macie rodzinę i przyjaciół, którzy pomogą wam to brzemię dźwigać.
W imię Chrystusa, amen.
Myślisz, że mnie zaskoczysz?
To ja cię tego nauczyłam.
Witaj, Grace.
Obiecałeś, że cię więcej nie zobaczę.
Obiecałem nie przyjść więcej do twojego domu.
Subtelna, ale istotna różnica.
Zakładam, że ty przysłałeś tę owocową kompozycję.
Luksusowy bukiet żałobny z gołębicami z ananasa w białej czekoladzie.
Rayner byłaby zachwycona.
Dokąd idziesz?
W kościele tuż obok jest ze dwudziestu funkcjonariuszy FBI.
Oddam cię w ich ręce za zabicie Madelyn Stillwell.
Daj spokój, Grace. Serio myślisz, że bym to zrobił?
Mam odpowiedzieć na to pytanie?
Wiem, kto zabił Rayner.
Kto?
W zasadzie nie mam na to precyzyjnej odpowiedzi,
ale wiem, jak ją zdobyć.
Myślimy, że zabił ją Vought, bo zbyt się do czegoś zbliżyła.
Do czego?
Superterrorystę przeszmuglowano do Jersey
kilka dni temu. Zaczniemy od tego.
To jak prosić karalucha, żeby nie był karaluchem.
Masz to w naturze.
Wiem, ile ona dla ciebie znaczyła.
Znajdźmy tego terrorystę, a będziemy bliżej tych, którzy ją zabili.
Nie wracam do roboty.
A gdyby nawet, na pewno nie dla ciebie.
Nie proszę cię, byś się rzuciła na głęboką wodę.
Zamocz tylko mały palec.
Może dwa. Nie dla mnie, dla Rayner.
Susan gówno cię obchodziła.
Jesteś zdesperowany, udupiony i czegoś chcesz.
Dobra, chrzanić to. Grace! Czekaj!
Wszystko ci powiem.
Tylko mnie wysłuchaj.
Eagle?
Tutaj. Rozepnij to.
Stary, musimy pogadać.
-Nie. Musisz na nas patrzeć. -Nie.
Patrz na nas!
Dobra.
Pamiętasz Melissę Dabrowski?
Przedszkolankę, której zrobiłeś palcówkę na rozdaniu nagród VH1?
I co z tego?
Miałeś jej wręczyć nagrodę Wychowawcy Roku,
ale się zmyłeś, kiedy podciągała gatki.
Bo się ze mnie śmiała.
Gówno prawda. Położyła ci tylko rękę na piersi.
Nawet nie rozpiąłeś kostiumu.
Śmiałaby się.
I to jest twój problem.
Wyobrażasz sobie, że kobiety nas wyśmieją, więc pierwszy je poniżasz.
To nieprawda.
Nie potrafisz zaakceptować własnego ciała, więc profanujesz ich.
Zamknijcie się, kurwa.
-Wypuść mnie. -Nie możesz wiecznie nas olewać.
Zamknijcie się, ohydne ochłapy.
Nie mam wam nic do powiedzenia.
Nie pozwolimy się dłużej uciszać.
Wypuść mnie, człowieku.
Wypuść mnie! Eagle!
Wypuść mnie, człowieku!
Zmierz się z tym, bracie.
RATOWANIE AMERYKI
Co ty tu robisz?
Najwyraźniej u ciebie w pracy wciąż mają Maggie Shaw jako kontakt w nagłym wypadku.
Kurczę. Wybacz.
Nie szkodzi.
Jak inaczej trafiłabym na to cudeńko?
Myślałam, że się strułam sushi.
Tymczasem prawie mi się rozlał wyrostek.
Są prostsze sposoby na zwrócenie mojej uwagi.
Ciągle myślałam, że zadzwonisz.
Tak. Ja też.
Zadzwonić do twojej mamy?
Zdecydowanie nie.
Do kogoś innego? Na przykład dziewczyny albo...
Dzięki, że przyszłaś, ale na pewno masz ważniejsze sprawy.
Mogłaś od czegoś takiego umrzeć.
Ale nie umarłam, więc nie musisz mnie ratować.
I tak chcę się zobaczyć z lekarzem.
Maeve, nic mi nie jest. Słowo.
To, że oglądasz Plastyczną fuszerkę, nie czyni z ciebie speca od medycyny.
Posiedzę chwilę i zobaczymy, dobrze?
Możemy zabrać środkowe krzesło? Dziękuję.
Możemy te dwa z boku
zsunąć razem? Jednej nie będzie.
Ustawiamy od nowa jedno tło.
Cisza na planie. Kręcimy.
Stormfront, gratuluję wejścia do Siódemki. Kręci cię, że tu jesteś, tak jak mnie?
Nie wiem. Nie sądzę.
Opowiecie nam, jak dziewczyny dają radę?
Dziewczyny dają radę.
Poplotkujmy o chłopakach. Starlight, wolna czy zajęta?
Wolna.
Zdecydowanie wolna.
Opowiedzcie, jaką frajdę daje wam dziewczyńska siła.
Możesz to powtórzyć? Ale powiedz:
„Siła to nowa uroda”. I zakończ na tym.
Czy dziewczyny są lepszymi bohaterkami?
Czy bohaterki są lepsze od bohaterów?
Czy dziewczyny są lepszymi bohaterkami?
Nie obraźcie się, kumam, że macie przygotowane tematy,
ale co za różnica, czy bohaterzy mają fiuty czy cipki?
Nie powinniśmy po prostu być kompetentni w tym, co robimy?
Dziewczyny nie robią niczego lepiej. Laski i pały są w tym razem.
To mój.
Wybacz, Ashy.
Vought nie daje mi mieć kieszeni w tym stroju.
Widać każdą bruzdę na mojej dupie.
Starlight prześwituje macica.
Mamy gadać o dziewczyńskiej sile? A może o kieszeniach?
Starlight, twój kolega z drużyny A-Train zniknął nam ostatnio z radaru.
Vought ujawnił niedawno, że jest na tajnej misji w Kandaharze.
-Martwisz się o niego? -Oczywiście.
Modlę się za niego co wieczór.
Ameryka ma szczęście, że taki dzielny bohater za nią walczy.
A gdybym powiedziała, że jest tuż obok?
Nadchodzi A-Train! Jak się macie?
Ekstra. Tak.
-Witaj z powrotem. -Dzięki. Dziękuję ci.
Stormfront, to taki zaszczyt cię poznać. Jestem wielkim fanem.
-I nawzajem. -Nie wstawaj.
Wyluzuj chwilę. Mogę dostać jakieś krzesło?
Jak się czujesz?
-Zajebiście. -To świetnie.
Martwiliśmy się o ciebie.
Grasz?
Nie. To gitara Prince'a z Purpurowego deszczu.
Jak się obudziłem, pomyślałem:
„Kurwa, chcę ją mieć”.
Syf, przez który przeszedłem,
naprawdę daje do myślenia.
Wiesz?
Jasne.
Powiedzieli mi, że byłaś u mnie dzień w dzień, żeby się za mnie modlić.
Dziękuję.
Bardzo proszę.
Uważam, że modlitwa pomaga.
W każdym razie...
Powinieneś wiedzieć, że wszyscy uważają za świetny pomysł,
że wezwałeś mnie tamtej nocy na pomoc.
Co by się stało, gdyby mnie tam nie było, żeby cię reanimować?
Dobrze wiedzieć.
Co myślą o tym, że pomogłaś uciec temu zdrajcy, swojemu chłopakowi?
A może o tym nie wspomniałaś?
Komu ty o tym wspomniałeś?
Właśnie się widziałem z panią pułkownik.
Pułkownik Mallory?
Widziałeś ją?
Zgadza się, Francuzik.
Pomoże nam.
My jej damy superterrorystę,
a ona sprawi, że CIA wyczyści nam kartoteki.
Zdejmie nam z karków policję
i wrócisz do swoich dziewczyn.
Skąd wiemy, że mówisz prawdę?
Central Avenue 734, Newark.
-Co to znaczy? -To adres, który mi dała.
Powiązany z kontem, które opłaciło szmuglowanie tej pizdy tutaj.
Założę się, że tam będzie.
Macie ciule szczęście, że się pojawiłem, co?
Melissa Dabrowski to nie była zwykła palcówka.
Nie. To się, kurwa, nie dzieje! To nie jest naprawdę.
Jak ona na ciebie patrzyła. Była urocza, bystra.
Z taką dziewczyną mógłbyś być szczęśliwy.
Zasługujesz na miłość.
Nie pierdol mi.
Zasługujesz na miłość, Kevin. Ale musisz zacząć od siebie.
Nie pierdol.
Spójrz. Dobrze się przyjrzyj.
No już.
Przepraszam. Bardzo przepraszam.
-To ja jestem brzydki. -Nie.
Tak.
W środku.
Nie widzisz tego, co ja.
Jesteś taki piękny
Nie!
Dla mnie
Jesteś taki piękny
Dla mnie
Nie jestem.
Jesteś wszystkim, o czym marzyłem
Jesteś wszystkim, czego potrzebuję
Jesteś taki piękny
Dla mnie
Nie widzisz
Jesteś wszystkim, o czym marzyłem
Jesteś wszystkim, czego potrzebuję
Jesteś taki
Piękny
Dla mnie
Tak
Krótko mówiąc, nie traćcie ciężko zarobionej kasy
na ten gówniany, cycaty kawał plastiku,
który skończy w brzuchu krowy morskiej, jak wasz dzieciak ciepnie go do śmieci.
Chciałam tylko powiedzieć,
że podoba mi się wszystko, co mówiłaś o Vought.
Tak, jasne. Spoko.
Znaczy, zgadzam się z tobą.
-Masz podsłuch czy co? -Co to ma...
Mówię to tak grzecznie, jak się da,
ale żadna zasrana Barbie, szpieg Vought, nie będzie mi tu węszyła,
czy jestem graczem zespołowym.
To w ogóle nie to, co...
Byłam twoją fanką, ale spójrz tylko na siebie.
Jesteś stuprocentowym wcieleniem Vought w wydaniu Vought.
Myślę, że tamten cyklop próbuje zwrócić na siebie twoją uwagę.
Co się stało z twoim okiem?
Vought sprawdza, czy nowy szampon dodający objętości drażni oczy.
Gówno cię to obchodzi.
Proszę, przyniosłem ci próbkę.
Żartujesz? Nie mogę teraz tego wziąć.
Nie mogę wyjść z tej prasowej imprezy. I dosłownie nie mam kieszeni.
Chciałaś V, to masz.
Postrasz mnie jeszcze kiedyś, to wszyscy się dowiedzą, że to wzięłaś.
Kumplujesz się z Gecko?
Tak. Od czasu Peleryn dla Chrystusa.
Co włożyłaś przed chwilą do buta?
Co? Nic.
Wyglądało, jakbyś wkładała coś do buta.
Może mi powiesz, co mam w bucie?
Może nie trzeba było pić szampana
z kolegami tak od razu?
Chodź, skończmy głaskać fiuty tym półgłówkom,
byśmy się mogły wziąć za naszą robotę.
Idziemy?
Dobrze, synku. Jesteśmy.
-Miłej lekcji. -Dzięki.
Wracam za godzinę. Wypiję kawę z panią Bird.
Dobrze.
Dzięki. Pa.
Cześć, Ryan. Jak się masz?
Otwórz drzwi. Otwórz, kurwa!
-Wracaj do samochodu. -Chcę mówić z doktorem Parkiem.
Do samochodu.
Łącz mnie z Parkiem! Teraz!
-Cześć, Becca. -Co się, kurwa, dzieje?
Rozumiem, że to denerwujące.
Powiedziano mi, że nigdy więcej go nie zobaczę,
że nie dowie się o Ryanie ani o mnie. Taka była umowa.
Homelander jest zły, że ukryto przed nim tę informację.
Korporacja postanowiła bardziej go nie drażnić.
Macie mu kazać wyjechać albo zabiorę Ryana,
ucieknę i nigdy nas nie znajdziecie.
Oboje wiemy, że to niemożliwe.
Musicie nas chronić. Musicie...
Musicie nas przenieść, proszę.
Przykro mi. On już wie
i nic na to nie poradzimy.
Powinnaś wracać. Lekcja pianina prawie się skończyła.
Nie denerwuj go.
Sądzimy, że się znudzi i pójdzie dalej.
Tego nie wiadomo. Wcale.
Mogę to zatrzymać?
Może. Co za to dostanę?
Pozwolę ci zaprosić się na kolację.
Jasne.
Zapomniałam. Będziemy musiały zamówić do domu. Żeby się nie afiszować.
Maeve, co tu robisz, jeśli nic się nie zmieniło?
Chryste.
Operacji nosa to ona na pewno nie potrzebuje.
Dobrze, już to przerabiałyśmy, dzięki.
-Elena... -Czas na ciebie.
Byłam z Homelanderem na przyjęciu z okazji Oskara dla filmu Zniewolony.
Pewien producent podmienił winietki na stole, żeby siedzieć koło mnie.
Flirtował ze mną całą noc.
Dwa dni później w jego biurze był pożar.
Znaleźli jego głowę w jednym pokoju,
a tułów w drugim.
Co chcesz powiedzieć?
Nie chcę, żeby zrobił coś takiego tobie.
Kto?
Homelander?
Myślisz, że zrobił to Homelander?
Rzeczy, które przy mnie robił,
rzeczy, do których mnie zmusił...
Jeśli się kiedyś dowie o tobie...
Dlaczego mi to teraz mówisz?
Nie chcę, żebyś mnie dalej nienawidziła.
Fajny! Dziękuję!
Bardzo proszę.
To głupie, że nie masz jeszcze telefonu.
Właściwie nie mam do kogo dzwonić.
Możesz dzwonić do mnie.
Kiedy byłem w twoim wieku,
też nie miałem wielu przyjaciół.
Mama mówi, że będąc samotnym, lepiej poznaje się siebie.
Złe to nie jest, jak sądzę.
Mogę ci zdradzić sekret? Między nami mężczyznami?
Nigdy nie rzucałem z tatą piłką z meczu o mistrzostwo.
Prawda jest taka,
że nie miałem taty.
Ani mamy.
Naprawdę?
Widzisz, czasem jest ciężko
być lepszym od wszystkich na całym świecie.
To izoluje.
A bogowie
nie powinni być zmuszeni do odczuwania takiego...
bólu.
Bo tym właśnie jesteśmy, Ryan.
Ty i ja...
jesteśmy bogami.
Synu, możemy zrobić wszystko, co chcemy,
i nikt nam nie przeszkodzi.
I to...
to jest dobre uczucie.
Naprawdę dobre uczucie.
A teraz ty i ja...
możemy je dzielić.
Powinienem już iść spać.
Jasne.
Kocham cię, synu.
Teraz ty to powiedz.
Ja też cię kocham.
To miłe.
-Twoja kolej, mamo. -Musisz odejść.
Słucham?
Masz się wynieść w cholerę z mojego domu.
Co będzie, jak kiedyś
Ryan powie, że chce iść na mecz baseballu?
Popływać w morzu? Albo zjeść w Burger Kingu?
Jak się według ciebie poczuje,
kiedy się dowie, że całe życie go okłamywałaś?
Myślisz, że się ucieszy,
że trzymałaś go w tym miłym więzieniu?
A może cię znienawidzi?
Zapytajmy go.
Nie.
Miałaś rację.
Nie znudzę się i nie pójdę dalej.
Nigdzie się nie wybieram.
Możesz więc powiedzieć doktorowi Parkowi, żeby się walił.
Może zjemy popcorn?
Naboje z halotanem. Mam tylko dwa.
W takim razie nie zmarnujmy ich.
A jeśli to nie podziała na terrorystę?
To mamy przesrane.
W porządku?
Armia Wyzwoleńcza Jasny Blask?
To oni cię porwali?
Znasz tego człowieka?
Co się dzieje?
Kimiko!
Myszko.
Myślałam, że już cię nie zobaczę.
Chłopak. Dziewczyna.
Jej brat.
To próbowała mi powiedzieć.
Rzeźnik, czekaj. To jej brat.
Kimiko!
Czekaj!
Nie znasz mnie. Nie jestem zdrajczynią.
Dobra. Spoko. Gratuluję.
Daj spokój, co cię obchodzi, co myślę?
Może chcę powiedzieć o Vought wszystko to, co ty mówisz.
Może myślę, że Vought jest...
Co? Jaki jest Vought?
O rany. Wszyscy są tacy cholernie przeczuleni.
Życie to nie PR-owska strategia. Możesz mówić, co myślisz.
A jeśli to jest niebezpieczne?
Jesteś dosłownie kuloodporna. Co się, kurwa, może stać?
Kto jest największym superbohaterem wszech czasów?
Homelander?
Nie. Pippi Pończoszanka.
Pippi Pończoszanka. Dziewięcioletnia dziewczynka.
Mieszka sama w domu. Ma małpkę.
Podnosiła konia jedną ręką... Nie czytałaś Pippi Pończoszanki.
Chyba nie.
Przebierałam się za nią na Halloween.
Dziewczynki przebrane za cipy z Disneya wyśmiewały się ze mnie,
a wiesz, co ja myślałam? Myślałam: „Kogo to, kurwa, obchodzi?”.
Pippi nie obchodziło.
Miała gdzieś bycie grzeczną i śliczną.
Pieprz ten świat za mylenie tego, co ładne, z tym, co dobre.
Bądź suką, jeśli chcesz, bądź czymkolwiek,
tylko raz na jakiś czas zrzuć tę maskę.
To dobre uczucie. Wreszcie można oddychać.
A jak ci ktoś wepchnie kutasa do buzi, odgryź go.
Pippi Pończoszanka by odgryzła, to pewne.
Rzeźnik! Trzymaj się, mon ami.
Daj rękę. Dobra.
Nie, Rzeźnik! Nie! Spokojnie.
CIA zamknęłaby go na zawsze i nigdy więcej nie zobaczyłaby brata.
Spokojnie!
Obaj, proszę. Nie teraz.
Dobra.
Ty...
wypierdalaj.
Reszta ze mną.
Przestańcie się obijać. Nie mamy całej nocy.
Na co, kurwa, czekacie?
Chcesz mi powiedzieć,
że jej brat jest dla ciebie ważniejszy od twojej rodziny?
Nie.
Ale Kimiko to jedna z nas.
Znajdę inny sposób.
Pewnie się z nim zgadzasz?
W końcu trzymasz język w jej dupie.
Jezu!
Hughie zaraził was ostrą waginozą!
Becca żyje.
Co?
Ona żyje. Vought gdzieś ją więzi.
Rzeźnik, jeśli ty...
Nie odbiło mi, jasne? Widziałem ją.
Był z nią chłopczyk.
Cały Homelander.
Myślałem, że chce mnie tylko poniżyć,
pokazać, co zrobił mojej dziewczynie,
zanim przekazał mi dobrą wiadomość.
Potem obudziłem się trzy godziny później w zasranym Cicero's.
Bóg wie dlaczego.
Muszę ją znaleźć.
I muszę ją stamtąd zabrać w cholerę.
Potrzebuję waszej pomocy.
Lecisz sobie w kulki?
Ja dam Mallory terrorystę,
ona znajdzie dla mnie Beccę. Taki zawarłem układ.
Wiem, co wam zrobiłem.
I macie prawo posłać mnie do diabła, a jednak...
Proszę.
Kiedy...
Kiedy zniknęłaś tej nocy...
Przepraszam.
Mieliśmy sobie pomagać, a ty nagle zniknęłaś.
Jasny Blask mnie tu wysłał.
Wsadzili mi igłę w kręgosłup i napełnili niebieską trucizną.
Powinienem był cię znaleźć.
Nie. Jestem starszą siostrą. Powinnam była po ciebie wrócić, ale...
zrobili ze mnie...
potwora.
Jeśli to prawda, to oboje jesteśmy teraz potworami.
Bolało?
Chciałem umrzeć.
Ja też.
Została im jedna dawka.
Wiedzieli, że na ciebie to działało,
więc uznali, że na mnie też podziała.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
GDZIE JESTEŚ? MAM TO. ŚWIRUJĘ. ZADZWOŃ!
Z kim romansujesz?
Co ty tu robisz? Wyjdź!
Ja nie... Dobra, przyłapałeś mnie.
Mam obfitą miesiączkę. To...
Co z tym robisz?
Nie jest tak, jak ci się zdaje. To tylko nieporozumienie.
Homelander powinien cię załatwić,
jak odkrył, że się pieprzysz z Hughiem.
Hughie ocalił ci życie. A ja razem z nim.
Mylisz się.
Jeśli dasz mi chwilę, wyjaśnię.
Chcę tylko, żebyś myślała o mnie,
jak ci będzie odpadała skóra z twarzy, suko.
Nikomu nic nie powiesz.
A jak już powiedziałem?
To bym nie żyła.
Gówno zrobisz.
A to dlaczego?
Bo zabiłeś swoją dziewczynę.
Tak powiedziałeś Hughie'emu, prawda? Że zabiłeś Popclaw.
Niczego nie udowodnisz.
Cierpiała?
Patrzyłeś w jej duże, smutne oczy, kiedy to robiłeś?
Wal się.
Widziałam wyniki autopsji przesłane do Vought...
Tyle igieł naraz wbitych w rękę?
Jedna wręcz strzaskała jej kość.
Wiedziałeś o tym? Czy ktoś sam by to sobie zrobił?
Nie wygląda mi to na wypadek.
Vought ochoczo to ukrył, ale...
gdyby tak Sports Illustrated się dowiedział?
Jak to zrobisz,
zabiorę cię z sobą na dno,
a wtedy oboje będziemy martwi.
Śmiało. Próbuj.
Mam to w dupie.
Ci ludzie, z którymi byłaś...
Dzięki nim jestem bezpieczna. Ty też będziesz.
Albo możemy wrócić do domu. Do wioski.
Nie ma już wioski.
Co?
Przyszli po nas.
Kto?
Amerykanie.
Spadł z nieba bohater wrzeszczący jak demon.
Zniszczył wioskę i wszystkie inne wokół.
Wszędzie były ciała.
Nikt nie został żywy.
To pojedziemy gdzie indziej. Wrócimy do Japonii.
Może babcia i dziadek jeszcze żyją.
Nie obchodzi cię to?
Że superbohater rozerwał staruszkę na pół?
Że zawaliła się szkoła z dziećmi w środku?
Że niemowlęta płonęły żywcem w łóżeczkach, kiedy wybuchły butle?
Nigdy tego nie chciałem. Ale oni mieli rację.
Jasny Blask to jeden fałsz!
Jasny Blask walczy z niesprawiedliwością.
Broni tych, którzy nie mają głosu.
Zamordowali naszych rodziców!
Ten kraj jest teraz wrogiem całego świata.
Musimy stawić opór. Walcz ze mną!
Jesteś chłopcem, który karmił każdą osieroconą myszkę.
To było dawno temu.
Nadal jesteś moim bratem.
Zatem wiesz, że muszę to zrobić.
Nic ci nie jest?
Dzięki, złotko.
Przynajmniej ktoś ma jeszcze trochę rozumu.
Ostrożnie.
Stań jeszcze raz między mną a moją kobietą,
to cię zabiję.
Młody, jedziesz?
Napisy: Arleta Walczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski