Za wolność... trzeba płacić.
POPRZEDNIO...
-Straciłem jeden punkt? -Dziewięć i pół.
Zły dzień?
Niech to szlag.
Jestem po twojej stronie.
To jest do opanowania.
Mam u ciebie dług.
Dzięki Kościołowi Kolektywu
wiem, jakim chcę być człowiekiem.
♪OdważnaMaeve!
To Homelander. Pogrywa ze mną.
Nie ochronię cię, jak wyjedziesz.
Co my zrobimy?
Myślisz, że ratując Kimiko,
odpokutujesz za te dzieci, które spalił Lamplighter.
Pierdol się.
-Nie możesz przechodzić przez to sama. -Każdy jest sam.
Co twoim zdaniem pomyśli świat,
jak się dowie, że byłaś kiedyś Liberty?
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Dlaczego się śmiejesz?
Jesteś śmieszny.
Nie jestem śmieszny.
No to naćpany.
To nieistotne.
Chodzi o to,
że wszystkiego nauczyłem się od tych lasek.
Od Złotek.
Byłem sam w Nowym Jorku.
Dawałem dupy za kasę.
Żebrałem o resztki.
A kto dotrzymywał mi towarzystwa?
Złotka.
Między trzecią a piątą rano
włączali gównianą tv w przytułku.
Nie mówisz o pornolu Dziewczyny od złotego deszczu?
To niegrzeczne.
Jesteś taki wrażliwy.
Nie.
Te przebojowe kobietki stworzyły rodzinę.
Zrobiłem więc to, co one.
Jesteś moją Blanche.
-Blanche? -A ty, Jay,
ty jesteś...
moją Dorothy.
Bo jesteś trochę gejowaty.
Czyli ty to Betty White?
Co za pytanie, kurwa!
Jasne, że jestem Betty White.
A teraz...
-Kto chce obrabować bank? -Kurwa, tak.
Czy to przetnie moją skórę?
Jeśli nie, to nic jej nie przetnie.
Muszę coś powiedzieć.
To nie jest dobry pomysł.
Stormfront wie, że ujawniłam V.
Ale cię nie zaatakowała.
To o wiele gorzej.
Bo ma jakiś pojebany plan.
Muszę się pozbyć tego chipa.
Rozumiem, Petit Hughie.
Choć pokrywały cię wnętrzności wielu ludzi, a nawet morskiego ssaka,
zawsze jest trudniej, jeśli kogoś kochasz.
Co?
Wcale nie.
Znaczy, oczywiście.
Ale jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Możemy to zrobić, zanim się rozmyślę? Proszę.
Dobra, działamy.
Może trochę szczypać.
Mój Boże.
Bonjour, mój mały szpiegu.
Czołem, kowboju.
Kurde, złamałaś mi rękę!
Co chcesz z nim zrobić?
Oczywiście oddać go policji.
Oczywiście. Jesteśmy bohaterami. Tak robią bohaterzy.
Zdecydowanie.
Ale pewnie jutro go wypuszczą.
Zawieźcie mnie do szpitala.
-Tak. -Proszę.
Bardzo słuszna uwaga.
Czasem mam wrażenie,
że system sprawiedliwości już nie działa.
Wszyscy nagrywają wszystko telefonami.
Człowiek nie może już nawet wykonać swojej roboty.
Proszę, aresztujcie mnie po prostu.
Tak.
To naprawdę świadczy o degradacji dobrych,
bogoojczyźnianych wartości.
Zabij mnie.
Dokąd zmierza ten świat?
O kurwa.
CHŁOPAKI
Nie wstydź się. Zaakceptuj to.
-Ja mówię: dziękuję. -Nie ma za co.
Porozmawiajmy chwilę szczerze.
Kto jest największym żartownisiem na planie?
WYWIAD Z HOMELANDEREM I STORMFRONT Z PLANU
Chyba nie powinniśmy o tym mówić.
Nie wiem. Bez komentarza.
On ma rację.
Ale Black Noir jest zdecydowanie...
-Ma największe ego. -Istna diwa.
Rżną się.
-Wyciągnąłeś chip? -Tu mieszkacie?
Ma to swoje uroki.
Szczury są jak pokemony.
-Przez żółtaczkę typu C. -Boże.
Czyli wróciłaś?
Zmęczyło cię zabijanie dla hajsu?
Cześć.
Pamiętasz mnie?
No, no.
Co my tu mamy?
Wiem, co powiesz.
Ale chip usunęliśmy. Wszystko gra.
Starlight. Od razu zrobiło się jaśniej.
Dobrze wyglądasz.
Nie dzięki kuli kaliber .50, którą wpakowałeś mi w klatkę.
Co cię nie zabije, to cię wzmocni.
Co ona tu robi?
Ma trop w sprawie Stormfront.
Włamałam się do jej laptopa i zajrzałam do poczty.
Dziesiątki maili od Stana Edgara.
Od Stana Edgara?
Co wielka zdzira Vought ma do powiedzenia?
Że są bliscy przełomu w ośrodku Sage Grove.
To szpital psychiatryczny w Pensylwanii.
Jakiego przełomu?
Weszła, zanim zobaczyłam więcej.
Cóż...
może lepiej rzućmy okiem na to wariatkowo, co?
Starlight, byłabyś skłonna wybrać się z nami na wycieczkę?
Chcesz ją zabrać?
Zdecydowanie.
Jak coś się spieprzy, za kogo weźmie się Vought?
Za nas czy swoją lalę za miliard dolarów, która została zdrajczynią
i wyszarpała sobie chip?
Nigdy nie wypływaj na wody pełne rekinów bez zanęty.
Oto, kim ja jestem.
A kim ty jesteś?
Batony Dumy Odważnej Maeve.
Bo nie możesz być dumna z pustym żołądkiem.
Proszę.
Ty pieprzony idioto.
Miałeś najpierw dzwonić. Widział cię ktoś?
Wolno mi odwiedzać przyjaciół.
Znalazłeś to?
Niestety. Żadnej czarnej skrzynki.
Ale kazałem swoim kontaktom uważać na Prąd Północnoatlantycki.
Taka ławica halibutów, niesforne sukinsyny.
-One... -Deep.
W każdym razie
trafiły na szczątki, które zniosło w okolice Islandii.
I znalazły to.
Nie jestem pewien, czy w ogóle jeszcze działa, ale...
Chcesz wrócić do Siódemki?
Ani słowa o tym do nikogo.
Nadciąga A-Train Bandyta z kopyta
Ratuje ludzi i kopie tyłki Bez spinki
Nie ma to jak dzień wyścigu, co
Nie ma miłości bez drygu, co
Kto jest lepszy, nikt nie wie
Jego rywale gryzą już ziemię
Wierzy dziś tylko w siebie Jedyne miejsce, które...
Rewelka, co? Twój własny hymn.
Tak. Czad.
To oczywiście tylko demo.
Oficjalną wersję nagra dla nas Lil Nas X.
Może mógłbyś udostępnić gitarę Prince'a do nagrania?
Musiałem ją sprzedać. Idę na stronę.
-Ashley. -Co?
-Nie mogę jej znaleźć. -Gdzie, kurwa, jest Starlight?
Nadchodzi A-Train. Co, co?
Tu jestem, kolego. Tutaj.
Jak leci?
-Dobrze cię widzieć. -Co tu robisz?
Nic specjalnego. Zajrzałem do...
Właściwie bez powodu.
Myślałem o tobie ostatnio.
Tak. Przykro mi.
Widzę, co próbują ci zrobić.
Wydupczą cię i nawet okiem nie mrugną. Zgadza się?
To znaczy?
Wiem najlepiej, jak to jest dostać kopa w tyłek.
Robiłem rzeczy, z których nie jestem dumny.
Dziwne rzeczy.
Radzę sobie.
Nike i Under Armour gadają z moimi agentami,
więc wyjdę na tym fantastycznie.
-To świetnie. -Tak.
Czyli pewnie nie potrzebujesz jego pomocy.
Albo... Nieważne. Zapomnij, że coś mówiłem.
Super było cię widzieć. Jak zawsze.
Trzymaj się.
Czyjej?
Czyjej pomocy?
Napijesz się Freski?
OŚRODEK SAGE GROVE SZPITAL PSYCHIATRYCZNY
„Sage Grove, dumna filia Global Wellness Services,
„które jest filią...”
Domyślam się.
Dzięki.
To kupiłaś za krwawe pieniądze?
OSTRA
Nikt nie uwierzy, że jesteś pielęgniarką, jak to zobaczy.
Powinnam z nimi iść.
Poradzą sobie bez cherlawej blond supki.
Pomóż im wejść i wracaj.
Dobra, po prostu...
Jeśli ktoś tam cię rozpozna...
Ej, Francuz.
Nie daj się złapać.
Mnie nigdy nie łapią.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Xanax w roli broni.
Granaty, których użyłeś przeciw Behemotowi podczas napadu na bank?
Supka aktywuje napad wściekłości, więc nie dajesz mu okazji
i robisz z niego jagnię. Sprytne.
Nie wiem, o czym pani mówi.
A Cold Snap dwa miesiące temu?
Malchemical miesiąc wcześniej? Też nic nie wiesz?
O co tu chodzi?
Napad z bronią w ręku, włamanie, czynna napaść na supka.
Dostaniesz co najmniej 20-25 lat.
Albo możesz pracować dla mnie.
Przydałby mi się ktoś z twoją wyobraźnią.
Wal się.
Szkoda.
Ze względu na ciebie.
Ale jeszcze bardziej ze względu na Cherie i Jaya. Zgadza się?
ADX Florence
to więzienie o maksymalnym rygorze. Mają Unabombera,
bossa Bractwa Aryjskiego, same sławy.
Możliwe, że i twoich przyjaciół.
Albo mogą być wolni.
To zależy od ciebie.
Teraz.
Nie może pani tego zrobić.
Chwila.
Czym się pani zajmuje?
Wejdź na chwilę do mnie.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Muszę być w Wieży Siódemki, zobaczyć się z ludźmi od mediów.
Olej ich. Chodź.
Wracam za 20 minut.
A potem...
Dam ci się zaskoczyć, w co tylko zechcesz.
Dobra.
DZIĘKI ZA FAJNY DZIEŃ! CAŁUJĘ, HOMELANDER
Widzisz ich?
Widzę.
Wskakuj.
Czekaj.
Poważnie?
Co masz do mnie?
Nic do ciebie nie mam, złotko.
I dlatego nie dotkniesz nawet mojej ręki?
Nie czas na to.
Myślę, że wręcz przeciwnie.
Myślę, że czas dawno minął.
Wiesz, że nienawidzę Vought równie bardzo jak ty.
Wiesz o tym. Ale to dla ciebie nieważne,
bo nie możesz znieść tego, co mam we krwi.
Dla ciebie jestem podczłowiekiem.
Dobry supek, to martwy supek, tak?
-Ty to powiedziałaś. -Wystarczy.
Wiesz co? Pod tą całą butą
jesteś tylko bigotem i zabijaką.
Znam jednego takiego. Ma pelerynę z flagi.
Annie, przestań.
Ja pierdolę.
Hughie, dzwoń do nich.
Otwieraj, potrzebujemy pomocy.
Mam pacjenta wymagającego pomocy!
Co mu jest?
Otwórz drzwi. Połyka właśnie język.
-Co z nim? -Spokojnie.
Ja pierdzielę.
Co to wszystko jest?
Vought robi więcej superterrorystów?
Kto to wie.
W mordę.
Gość ma fiuta jak mortadela.
Stormfront tu jest?
Jak się dziś czujesz?
Dobrze.
Pokażesz nam, nad czym pracowałeś?
Już dobrze.
Wszystko dobrze.
Spokojnie.
To imponujące, Tim.
Ten pielęgniarz ze Stormfront.
Nie wygląda ci znajomo?
A bóle głowy? Mdłości?
Nie.
To obiecujące.
Myślę, że jesteśmy już blisko.
Proszę pani,
mogę wrócić do domu?
Chcę zobaczyć rodzinę.
Tim, zostałeś przyjęty do Sage Grove z powodu samobójczych skłonności.
Możesz być dla siebie niebezpieczny.
Nie będę robił tych głupich sztuczek, póki nie pogadam z siostrą.
Dobrze.
Coś wymyślimy.
Lamplighter. To jebany Lamplighter!
Nie poznałem go bez maski i kaptura.
-Musimy go zabić. -Nie możemy.
Dla Madame Mallory, dla jej wnuczek.
Nie teraz.
Najpierw musimy się dowiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi.
-Daj spokój. -Słuchaj.
Trzymaj się planu, Francuz.
-Hughie. -Wszystko gra? Stormfront tu jest.
Nie tylko ona.
Wyniosła się. Spadajcie stamtąd.
Spierdalamy.
Hej, Cindy.
Tylko bez nerwów.
Pamiętasz tę dokładkę muszelek z serem, którą ci przemyciłem?
Lubię cię. Wiesz o tym.
Kim są twoi przyjaciele?
Nie przyjaźnimy się.
Śmiało, dopierdol mu.
Jesteście ubrani jak jego przyjaciele.
Nie lubię kłamców.
Cholera.
Wynosimy się stąd!
Puszczaj.
Cofnij się albo cię obsmażę, dupku.
Nie będziesz miał szansy.
Niech mi ktoś pomoże.
Dobra, posłuchaj.
Możesz nas spalić.
Ale to jest supka.
Tylko ją wkurzysz.
Może więc się wszyscy uspokoimy i przebrniemy przez to kurewstwo.
Co się tu dzieje?
Blokada. Nikt nie wyjdzie, nawet ona.
-Musi być kod dostępu. -Przy głównym wejściu, geniuszu.
Nie ma, mowy, żebym wam go podał, albo zabrał was z sobą.
Zdajesz sobie sprawę, że armia supków czeka tam, żeby cię rozerwać na strzępy?
Ona może pomóc.
Zaryzykuję.
Dobra, możecie iść.
Co jest, kurwa?
Dalej, Cyc. Odbieraj.
Rozmowa została przekierowana do systemu wiadomości głosowych...
-Marvin... -Cześć.
Nagraj wiadomość.
Spokojnie, chłopcze.
Nic do ciebie nie mamy. Idź dalej.
Nie chcę, żeby mnie znów krzywdzili.
Nikt cię nie skrzywdzi, synu.
Jesteś wśród przyjaciół.
Hughie.
-W porządku? -Tak.
Świetnie.
-Cholera. -Hughie.
Nie.
Możesz to skauteryzować?
Kurwa. Chłopak musiał wszystko usmażyć.
Potrzebuję prądu.
Czyli ta twoja supermoc jest do dupy!
-Musimy go zawieźć do lekarza. -Jak?
Nie wiem, ale nie będę patrzył, jak się wykrwawia.
-Dobra. Chodź. -Chodź.
-A co z resztą? -Są zdani na siebie.
Ashley? Boże. Nic ci nie jest?
Tylko mi nie mów, że nie znaleźliście Starlight.
Wszędzie cię szukałam.
Co się stało z twoją przyczepą?
Pożar instalacji.
Jak twoje spotkanie?
Wybacz, przedłużyło się.
Nie musisz przepraszać.
Dobra. Muszę poćwiczyć kwestię z Noirem.
Scenę 48 na wieczór. Niezły zgryz.
Coś nie tak?
Nie. Nic.
Na pewno?
Czemu coś miałoby być nie tak?
Nawiasem mówiąc, byłem w Wieży.
Nie było cię tam.
Nikt cię nie widział.
Sprawdzasz mnie?
Chciałem zobaczyć, jak twoje spotkanie.
-Czekaj. Daj mi... -Wyjaśnić?
Daj spokój,
dlaczego miałabyś mi coś wyjaśniać?
KOŚCIÓŁ KOLEKTYWU OŚRODEK ODNOWY
Deep, twoje notowania u kobiet ładnie idą w górę.
Widziałeś tweeta Malali Yousafzai? Napisała, że jesteś kochany.
To ona jest kochana.
O czym myślisz, A-Train?
Deep mnie zaprosił. No więc...
Nie wiem.
Po prostu jem dobry lunch.
A ty, Deep, o czym myślisz?
Myślę, że A-Train sabotował mnie całą moją karierę.
-Co? -Uważasz się za lepszego ode mnie.
A ja sobie wyobrażam, że cię topię setki razy.
Ale nie chcę już mieć takich uczuć. Chcę być czysty.
O, rany. Zdaje się, że czeka nas Wymiana Prawd.
Nie ma mowy.
-Proszę, usiądź. -Nie. Słuchaj.
Widziałem dokument o was. Ja się w taki szajs nie bawię.
Czy kogoś z siedmiocyfrowym długiem, chorym sercem i na głodzie
stać na luksus wyjścia stąd?
Kto ci to powiedział?
On ci naopowiadał tych bzdur?
Nie. Kościół wie o różnych rzeczach.
Ale bez obaw, umiemy być dyskretni.
Szczególnie dla dobra członków.
Dadzą Shockwave'owi twój kostium.
-Nazwą go nowym A-Trainem. -Nie mogą.
Czemu nie?
A-Train to znak firmowy.
Ty to tylko kolejny nikt z South Side w Chicago.
-Wal się, człowieku. -Mogę pomóc.
Mogę zapewnić ci powrót.
Ale najpierw...
usiądź.
Niech Deep powie ci swoje prawdy.
Tędy!
To jest piękne.
MORFINA
Co się tu dzieje?
Pompujecie w ludzi Związek V,
żeby ich potem palić żywcem? Czemu?
Może lubię patrzeć, jak płoną.
Pamiętam cię.
Śledziłeś mnie, kiedy spaliłem te dzieciaki.
Dlaczego mi nie przeszkodziłeś?
Może też lubisz patrzeć, jak ludzie płoną.
-Nie. -No chodź.
-Spokojnie.
-Chodź! -Spokojnie. Chodź tu.
Spokojnie. No już.
Tylko mi nie pieprzy, że mi się cipa znudzi.
PIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Kocham tę dziewczynę.
To ta jedyna.
-Dobra, bracie. -Gratuluję, Marvin.
Dziękuję, pani pułkownik. Proszę zobaczyć.
Piękny.
Wiesz, jaki ci zrobię wieczór kawalerski?
Co myślisz o transseksualnym striptizie?
Striptizerki to nie moja bajka, z klejnotami czy bez.
Ale... Grasz w golfa?
Myślę, żeby wyskoczyć na golfa.
No co?
Z czego się śmiejecie?
Wybacz, facet.
Wyglądasz jak miękki tamburmajor.
-Jak mażoretka. -Właśnie. Zasrana mażoretka.
Dobrze w tym wyglądasz.
No więc będzie tak.
Będziesz nam mówił dosłownie o wszystkim, co widzisz i słyszysz w Wieży.
Szczególnie jeśli chodzi o Homelandera.
Nie udawaj, że masz wybór.
Czekam na twój telefon.
Pikuś.
Nie podoba mi się to.
Nie zapędza się tak zwierzęcia do rogu.
Jebać go. Mamy go w garści.
Francuzik.
Nie spuszczaj go z oka.
Co się stało?
Proszę wysiąść z samochodu.
O czym pani mówi?
FBI. Muszę zarekwirować pańskie auto. To nagły wypadek.
-Jezu. Co mu się stało? -Długa historia.
Mogę zobaczyć legitymację?
Została w drugich spodniach.
Muszę go ratować, ale może pan dzwonić do mojego szefa.
Dobrze. Mogę was zawieźć do szpitala.
Ale jesteśmy na pustkowiu, nie dam wam samochodu.
Jak sobie chcesz.
Rzeźnik.
Rzeźnik. Nie.
-Zostań tam. -Dobra.
-Zostań tam. -To niekonieczne. Pogadajmy.
FBI? Nie jesteś nawet Amerykaninem.
Czy on w ogóle jest ranny?
To jakiś przekręt?
Gdybym chciał ogarnąć furę,
nie byłby to gówniany hyundai, tępa pizdo.
Ten stan daje mi prawo strzelać. Nie podchodź.
Miej sobie prawo, jakie chcesz.
-Zabieram kluczyki. -Rzeźnik, przestań.
-Kolego, odłóż broń. -Powiedziałem: nie podchodź.
Mówię: odłóż broń.
Nie mogłeś mnie posłuchać i nie podchodzić?
Dalej. Skauteryzuj to.
Dobra. To długo nie wytrzyma.
Chodź.
-Czy to jest pora na zakupy? -Po pierwsze, czemu nie?
A po drugie...
to dobra wiadomość.
Co masz na myśli?
Trochę nasyconego gazem propofolu, trochę tego i owego
i zrobię nokautującą bombę.
Nawet supki.
Dlaczego jeszcze żyjemy?
-Głupie szczęście? -Nie.
Mówię o tamtej nocy.
Ukrywaliśmy się miesiącami,
a ty nas nie szukałeś.
Ani ty, ani Homelander. Dlaczego?
Jesteś rozczarowany, że was nie zabiliśmy?
Myślałem, że Siódemka zawsze bierze odwet.
Nic nie znaczycie.
Nie było warto.
Nie powiedziałeś im.
-Dlaczego im nie powiedziałeś? -Kto mówi, że nie?
Myślałem, że się pochwalisz Homelanderowi.
To musiało cię rajcować.
Nie jestem zwierzęciem.
Tylko zwierzę
-by zrobiło to, co ty. -Przestań.
-Zabiłeś niewinne dzieci. -Zamknij się.
Patrzyłeś, jak płoną żywcem, wołając swoją mamę.
Jeśli to nie jest zezwierzęcenie, to co?
Nie wiedziałem.
Nie wiedziałem, że będą w tym łóżku.
To miała być wasza szefowa.
Potem one zaczęły krzyczeć.
Ale było za późno.
Mamy ci teraz współczuć?
-Wal się. -Niczego od was nie chcę.
Ale ty...
Widziałem, że mnie śledziłeś tamtej nocy.
A potem zniknąłeś.
Ciągle siebie pytam, dlaczego...
Dlaczego mi nie przeszkodziłeś?
Dlaczego?
Dobre pytanie.
Dobra.
-Cherie, to nie jest... -On umiera.
Jay. Przedawkował.
Nie wiem, co wziął.
-Zawieź go do szpitala. -Proszę, przyjedź.
Serge, masz w tej chwili przyjechać.
Cherie...
Kurwa.
No już.
No dalej, mon ami.
Spójrz na mnie. Odleciałeś.
Możesz usiąść? No dalej.
No, mon ami. No już.
Już dobrze.
Zostań z nim, niech z tobą rozmawia.
-Dokąd idziesz? -Nie daj mu zasnąć.
-Co? -Mam coś ważnego.
Ważniejszego od tego? Od nas?
W tej chwili nie mogę.
Proszę, zostań z nim.
Dobra. Jak chcesz iść, to idź.
Mamy to w dupie.
Serge.
Wrócę.
On płonie.
Szybciej nie mogę.
-Doceniam to, co tam zrobiłaś. -Dzięki.
Twoja aprobata jest dla mnie wszystkim.
I trochę sarkazmu na wykończenie lądowania. Dobre.
Nie miałaś wyboru.
Wiesz, co myślałam, patrząc na niego?
„Po co wyciągnąłeś broń, głupi fiucie?”
Tylko tyle.
Może kiedyś bym nad nim płakała, ale...
teraz był tylko jeszcze jednym człowiekiem na naszej drodze.
Nie.
Co „nie”?
Nie chcę widzieć w twoich oczach tego milczącego szacunku
czy aprobaty, jakkolwiek to zwać.
Nie chcę tego.
Nie jesteśmy podobni. Ani trochę.
Naprawdę myślisz, że to podziała?
Tak sądzę.
Oni nie robią tu supków.
To obiekty badań. Oni próbują ustabilizować V.
Wyjaśnij.
Niemowlęta radzą sobie dobrze. Ale dorośli?
Sami widzieliście.
Czasem ma się moce, czasem potwora, a czasem coś, co eksploduje.
Vought próbuje to ustabilizować,
żeby po wstrzyknięciu V dowolnemu dorosłemu,
gdziekolwiek, kiedykolwiek, miało się supka ze stabilną mocą.
Dobra, czyli...
tysiąc supków więcej, sto tysięcy?
Po co Vought miałby to robić?
To spieprzy im filmy, biznes...
Nie mówią mi.
Każą mi tylko palić dowody.
Mój...
Mój najlepszy przyjaciel przedawkował.
Tamtej nocy poszedłem go ratować.
I cię nie powstrzymałem.
Byłeś na przyjęciu.
Ja o pół godziny drogi.
Jak wróciłem, ciebie nie było.
Przeżył?
Twój przyjaciel.
Ale nigdy więcej go nie widziałem.
Umarł kilka miesięcy później po kolejnym przedawkowaniu.
Poważnie? Francuz...
Dlaczego nigdy nie powiedziałeś?
Co by to zmieniło?
Po tylu latach?
Przestalibyśmy się czepiać.
Skąd wiesz, że tego chcę?
Zabierzcie to. Zabierzcie to ze mnie.
Czy to był...
W porządku.
To jego pierdolony kutas.
Bądź bardziej otwarty.
-Mówiłeś, że podziała. -Myślałem, że podziała.
Lamplighter?
Tu jestem.
Właśnie zabiłam sześć obiektów na dworze, urządzili sobie jebany piknik!
Co tu się stało?
Dr Carlton znów źle wyliczył dawki propofolu.
Cindy się wydostała, a potem wypuściła innych.
Część wyszła na dwór przed blokadą.
Gdzie Dr Carlton?
W stołówce i w korytarzu,
i na niektórych ścianach.
Uprzątnij to. Zobaczę, czy ktoś jeszcze się wydostał.
Tak, proszę pani.
Potrzebujemy pomocy.
Co mówią?
Potrzebuje kilku dni, żeby antybiotyk zaczął działać,
ale powinno być dobrze.
Nie mamy kilku dni.
Będziemy musieli zaryzykować.
Jezu.
Co?
On używa dziecięcego szamponu.
Czuję zapach.
L'Oréal dla dzieci o zapachu truskawkowego smoothie.
Widziałem butelkę.
Koszmarne gówno.
A ten axe, którym się spryskuje?
Vin Diesel musiał tak pachnieć.
Codziennie rano
paćka sobie tyłek maścią cynkową dla niemowląt.
-Nie. -Przysięgam.
Ma wysypkę.
Nie chcę tego wiedzieć.
Mówię tylko, że jest psychiczny.
Ale on naprawdę...
nigdy nie machnie na człowieka ręką.
Tak.
I chodzi za człowiekiem jak psiak.
On jest dla nas za dobry.
Tak.
Zamówię coś z Sugarfish.
Co?
Zamówię coś z Sugarfish. Gdzie masz telefon?
-Nie słyszę. -Gdzie...
Homelander i Queen Maeve. Mój Boże, oni nas zostawiają.
Wszystko dobrze.
Powiedziałaś: Sugarfish?
Ratuj nas.
-Weź te dwie. -Nie.
-Tylko je dwie. -Nie.
Żeby powiedziały światu, że zostawiliśmy resztę na śmierć?
-Nie, Maeve. -Elena.
Weź moją córkę!
Kocham was.
Powiedz chłopcom, że ich kocham.
Pokażę to Homelanderowi.
Albo da nam spokój,
albo pokażę to w CNN.
Elena.
To nasze wyjście.
Bałam się.
Wiem, że powinnam była mu się postawić. Wiem o tym.
Patrzyłam na śmierć wszystkich ludzi z tego samolotu.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Tak. Dobrze.
Było kiepsko, ale Hughie się wyliże.
Powiedz Rzeźnikowi o tym wielkim kutasie na twojej szyi.
Goń się.
Nie, Francuz gada jak to on.
Przepraszam.
Długo
próbowałem cię ocalić.
Myślałem, że jak to zrobię,
zrekompensuje to rzeczy, które robiłem.
Nigdy nie prosiłaś o ratunek.
Nie odpuścisz mi grzechów, nikt tego nie zdoła.
Teraz to wiem.
No więc,
dam ci spokój.
Muszę kończyć.
Pani pułkownik.
Marvin, gdzie on jest?
Tutaj.
Madame Mallory.
Nie byłem mile widziany na pogrzebie,
więc tyle lat nie mogłem złożyć kondolencji...
Gdzie on jest?
Dlaczego nie jest związany?
Nie ma powodu. Chciałem jechać.
Nie chcę słyszeć od ciebie ani słowa.
Myślałam, że mam to za sobą, ale nie.
To zawsze jest ze mną.
Skończmy więc z tym.
Wiem, co musi pani zrobić.
Niech pani to zrobi.
Wyświadczy mi pani przysługę. Proszę to zrobić.
Madame, proszę. Mogę?
Poza panią nikt bardziej ode mnie nie pragnął jego śmierci.
Ale błagam o jego życie.
Nie mam wyboru.
To pani nie pomoże.
Skróci pani tylko jego męczarnie.
Nie ukarze go pani tak bardzo, jak on karze sam siebie.
Proszę mi wierzyć.
No więc...
Co właściwie proponujecie z nim zrobić?
Tak się cieszę, że tu jesteś. Chciałam przeprosić.
Pozwól mi wyjaśnić.
Kłap, kłap. To jedyne, co robi ta twoja buźka.
Pamiętasz, jak mi mówiłaś, że nie tak łatwo cię zniszczyć.
Myślałem o tym.
Dużo.
Nigdy więcej cię nie okłamię.
Powiem ci wszystko.
Poczynając od tego.
Twoja babcia.
Moja córka.
Chloe. Zmarła na alzheimera kilka lat temu.
Ile masz lat?
Urodziłam się w 1919.
W Berlinie.
Czy ten z tobą to...
Heinrich Himmler.
Cudowny tancerz.
A to Goebbels.
I najważniejszy mężczyzna w pokoju...
Frederick Vought.
Zrobił mi pierwszy udany zastrzyk z V.
Nauczył mnie wszystkiego.
Potem się w sobie zakochaliśmy i dał mi córkę.
Stworzył mnie.
A jego geniusz stworzył ciebie.
Frederick nie dbał o fanów i sławę
ani jakąkolwiek płytką korzyść.
Prowadzimy wojnę o kulturę.
Inne rasy nas gnębią
i odbierają to, co nam się słusznie należy, ale możemy walczyć.
Dzięki milionowej armii supermenów.
Bo to jest prawdziwe przeznaczenie Vought.
A ty będziesz tym, który nas poprowadzi.
Jesteś wszystkim, o czym marzyliśmy.
Dlatego kocham cię całym sercem.
Jak mogłabym nie kochać?
Wszyscy, których kiedyś kochałam, są w ziemi.
Potem znalazłam ciebie.
Znaleźliśmy siebie nawzajem.
I teraz żadne z nas nigdy więcej nie musi być samo.
I taka jest prawda.
Napisy: Arleta Walczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski