Kto chce mieć zmiażdżone jaja?
Ja.
To nie tak!
POPRZEDNIO
Zabierz swoje rzeczy i spadaj.
- Chłopakami rządzę ja. - „Powiedział umierający ostatnim tchem".
Siódemka staje się jeszcze silniejsza. Brawa dla Petardy!
Co takiego zrobiłam, że tak mnie nienawidzisz?
Nie pamiętasz mnie, prawda?
I Siostry Sage!
Ty faszysto!
Jest najmądrzejsza na świecie.
Podobasz mi się.
Pamiętasz Colina Hausera?
A co będzie, gdy dowie się, że wymordowałeś mu rodzinę?
Mój tata miał udar.
- Przepraszam, Hughie. - Mama?
Zrekrutuję A-Traina.
Balansuje na krawędzi.
Dość tego!
Nigdy nie będziesz sobą, trzymając się swojego człowieczeństwa.
Musisz wrócić na sam początek.
Musisz wrócić do domu.
Marty?
Padł monitoring na górze.
BRAK SYGNAŁU
Phil, jesteś tam?
Phil?
Słyszy mnie ktoś?
Powiadom Voughta o naruszeniu.
Łączność padła.
CARVEL NAJŚWIEŻSZE LODY W AMERYCE
Czołem wszystkim.
- Witamy. - Cześć.
- John? - Homelander.
Wystarczy „Homelander”.
Cześć, Marty. Miło cię widzieć.
Ciebie też... Homelander.
O Boże. Surrealistyczne uczucie.
Nie sądziłem, że tu wrócę.
Tyle wspomnień.
Przyniosłem tort.
Możesz załatwić talerze i widelce?
Bardzo dziękuję.
Widzę nowe twarze.
Ale też wiele starych. Frank.
Zostałeś zastępcą dyrektora, Marty?
A pamiętam, jak musiałeś czyścić pojemniki na próbki kału.
Pamiętasz?
A gdzie Barbara?
- Nadal jest dyrektorką? - Dziś jej nie ma.
Wezwijcie ją. Nadrobimy zaległości.
Małe spotkanie po latach.
Świetnie. To co? Wcinajcie!
Nie wstydźcie się. Zaraz się roztopi.
NIE MA TO JAK W DOMU
No dalej. Brawo wy.
Co ty wyprawiasz?
Wstawaj!
Świat nie skończy się wraz z twoim żałosnym życiem.
Wstawaj.
Jaja sobie robicie?
Stan pańskiego ojca wskazuje na śmierć mózgu.
To najbardziej humanitarna decyzja.
Humanitarna? Odłączenie go, żeby zmarł z głodu?
Tego sobie zażyczył.
I ile czasu minie, zanim...
Najwyżej parę dni.
Mamo.
Nie rób tego.
Przykro mi.
Hughie?
Poznaj Siódemkę na żywo na V52 Expo
i zobacz pierwszą zapowiedź filmu o A-Trainie...
Już dziś wieczorem w Całej prawdzie...
Po krwawej jatce na kampusie
Marie Moreau i pozostała czwórka
zniknęła w mrocznej otchłani...
Zapowiadając ustawy zwalczające superbohaterów,
Bob Singer pokazał Amerykanom, kim naprawdę jest:
obłąkanym faszystą, który chce rządzić...
O mnie mówią o wiele gorzej.
Superbohaterzy...
Zostawcie nas.
Panno January, chcę usłyszeć tylko jedno.
„Wiemy, jak zabić tę morderczą sukę”.
- No to po spotkaniu. - Potrzebuje pan mojej pomocy.
Czytałam projekt tej ustawy.
Niech zgadnę: jest idealna, ale wie pani, jak ją poprawić.
Jeśli przejdzie, będzie to kołek w serce Voughta.
Wylecą z wojska i ochrony. Akcje polecą w dół. Namnożą się pozwy.
Brzmi to tak, jakbym jednak nie potrzebował pomocy.
Ale trzeba to przegłosować.
Jakieś 50 milionów wyborców musiałoby wpłynąć na Kongres?
Bez urazy, ale pański dział PR daje dupy.
Właśnie zatwierdziłem sporą kampanię.
No tak, reklamy w przerwach w emisji Kryminalnych zagadek Las Vegas
zapewnią głosy tych, którzy padli przed telewizorem.
Czyli co?
Co pani proponuje?
Mogę wyciągnąć ludzi na ulice w całym kraju.
Zażądają wprowadzenia tej ustawy.
- Jako Starlight? - Tak.
Nawet ogarnę kolejny pieprzony...
kostium, jeśli trzeba.
W zamian za?
Niech pan obieca,
że doprowadzi to pan do końca.
Że raz i na zawsze
pogrzebiemy Vought.
Amour? A cóż to?
I komu teraz brakuje ogłady?
Ray Charles. Miał fazę country.
Mój tata często puszczał tę płytę w aucie,
a ja zasypiałem przy niej.
Nigdy o niej nie opowiadałeś.
O swojej rodzinie.
To...
nie jest moja ulubiona historia.
Nic się nie stało, chérie.
Luz.
Gdy mama nie cisnęła mnie za oceny,
była sędzią federalnym.
Zajmowała się najgorszymi przestępcami.
W Brighton Beach działała rosyjska mafia.
Kierowała nią kobieta.
Mama chciała uczynić z niej przykład.
Ale oni uczynili przykład z niej.
Jakiś gość włamał się i najpierw zabił moich rodziców.
A potem moją siostrę.
Byłeś tam?
Obudziły mnie strzały.
Słyszałem, jak się zbliża, więc ukryłem się pod łóżkiem.
Widziałem jego kostkę.
Miał na niej blizny. Może po poparzeniu.
Często miałem o nich koszmary.
Przykro mi.
To może śniadanie?
Cześć.
Cześć, Janet.
Cześć. Zadzwońmy po Stacey i Marka.
Musimy przygotować dziś ogłoszenie.
Co jest?
Co oni robią?
BOMBA PRAWDY PETARDY
BOJOWNICY O WOLNOŚĆ DZIECI
A to suka.
VNN ogarnia program Petardy.
Puszczą w każdej stacji Voughta.
Farmy trolli gromadzą skrajny content przeciw Starlight
i publikują go w mainstreamie.
„Progresywny dżihad Starlight”
i „arogancki biały feminizm” wyglądają obiecująco.
Ogarnijcie algorytm na podatnych użytkowników.
Wrzucajcie wpisy na ich sociale.
Aż będziemy mieć 100 milionów ludzi
wściekłych na Starlight z automatu.
Ale czad.
Nasi bohaterzy wiedzą, co mówić.
No to do roboty.
- Możemy pogadać? - Nie.
Co powiesz na lunch?
Może zamówimy panierowane ogórki z Flavortown?
Albo od razu Specjał z Flądrą.
Ciężko mi nawet opisać, jak bardzo mnie odpychasz.
A potrafię opisać wszystko.
Przed tobą ważny dzień.
Jesteś gotowa?
Jeszcze jak.
- Czekałam na to całe życie. - To ostatni element układanki.
Mogłabyś dorzucić to na koniec.
Na początku miałam cię za snobistyczną arogantkę,
ale jesteś spoko.
Jesteśmy nowymi dzieciakami w Siódemce.
Musimy się wspierać.
USA!
Witajcie, patrioci!
Pewnie wielu z was kojarzy mnie z mojego podcastu,
ale VNN dało mi sześć godzin, abym przedstawiła wam
prawdę o Starlight i jej domu grozy,
Macie swoje torby?
Jeszcze to. Trzymaj.
Wyprowadzimy dzieci tylnym wyjściem.
Jesteś tego pewna?
Tak. Niech Sasha pilnuje, by nie przeginały z obsługą hotelową.
Bo na karcie stuknie limit.
- Jasne. - Dzięki.
Przybywają jej znajomi celebryci.
Widziałem Jona Voighta.
Kurwa, co on tu robi?
Wraca do nas.
Nie. Nie ufam mu.
A jeśli ty mu ufasz, to widać oszalałeś.
Możesz wracać do swojej nory i zachlać się na śmierć.
- Może i tak zrobię. - Świetnie.
Poczekaj chwilę, Rzeźnik.
Ja też mam z nim na pieńku.
Ale to ważniejsze.
To, co szykują Homelander i Sage,
to koniec świata.
Potrzebujemy tego zasranego dupka.
- Posłuchaj... - Annie, podjąłem decyzję.
W porząsiu.
Miło, że wszystko dogadane.
A teraz mógłby mi ktoś wyjaśnić,
dlaczego Petardzie pęka przez ciebie pizda?
- Nie wiem. - Pieprzenie w bambus.
Naprawdę.
Co teraz zrobimy?
Załatw mi 50 koła z CIA, a nim miną trzy godziny,
będę miał pakiet brudów na naszą cycatą konserwę.
Nie spuszczę cię z oczu z 50 patolami.
W porządku, ale ostrzegam.
Nie spodoba ci się to.
I Kanye West!
Ale najpierw kazanie od Ezekiela.
Był pastorem Starlight, zanim porzuciła Boga.
Za chwilę wracamy. Pozostańcie z nami.
USA!
Frank, podejdź na chwilę.
Zagramy w papierowego kosza?
Słucham?
Do trzech wygranych. I mam pomysł, jak to urozmaicić.
Jeśli wygrasz, możesz się urwać i wracać do rodzinki.
W porządku.
Świetnie. Ja zacznę.
To ty mnie tego nauczyłeś, Frank.
Nie rozumiem.
Pewnego razu zauważyłem, jak grasz.
Świetnie trafiałeś.
Ale nie pamiętasz tego.
- Nie. - No cóż.
Ja pamiętam doskonale.
Ty siedziałeś tam, a ja tkwiłem w tym piecu.
Trafiłeś i uniosłeś rękę w geście zwycięstwa.
I podbiłeś temperaturę, by sprawdzić, czy mnie poparzysz.
Pamiętasz to, co?
Twoja kolej.
mimo że nie dało się mnie poparzyć,
to nadal bardzo bolało.
Naprawdę bardzo.
No i tak tam siedziałem,
wrzeszcząc z bólu,
a moje łzy wyparowywały.
Pamiętam też,
że ludzie wokoło coś notowali,
ale za nimi byłeś ty, grający sobie w papierowego kosza.
I świetnie trafiłeś, Frank.
Wykonywałem swoją pracę.
Ja miałem koszmary związane dokładnie z tą chwilą,
a ty nawet tego nie pamiętasz.
Niesamowite, prawda?
Jak ludzie mogą zupełnie inaczej pamiętać
tę samą rzecz.
Pewnie kwestia perspektywy.
Frank?
To mój ostatni rzut. Popatrz stamtąd.
- John... - „Homelander”.
- Właź do pieca, Frank. - Proszę.
Właź albo trafisz tam z całą rodziną.
- Nie musisz tego robić... - Marty.
Dziękuję.
Przepraszam.
Przepraszam cię.
Przepraszasz?
Teraz?
Dlaczego?
Wykonywałeś tylko swoją pracę.
Nie! Proszę! Pomocy!
Pewnie byś wygrał.
O Boże!
Wybaczam ci.
Gdzie twój kontakt?
Nie wiem. Powinien tu zaraz być.
Dzięki, że mnie ochraniasz.
Co za dołek. Capi zdechłym lujem.
ZDECHŁYM CHUJEM!
Spoko.
Co to ma być?
Gdzie wasz szefu?
Spokojnie. To ja cię tu wezwałem.
Pogięło cię?
Sage patrzy na mnie jak na kolację.
A ty chcesz się teraz spotykać?
Potrzebuję dawki V na dzisiaj.
To wszystko? I po co?
A co cię to?
Homelander trzyma u siebie wszystkie fiolki.
Setki. Nikt nie ma dostępu.
No to nie zauważy braku jednej. Wymyśl coś.
Nie. To zbyt niebezpieczne.
Chuja tam! Wisisz mi przysługę.
Co? Dopiero co uratowałem ci życie!
Każda pojebana rzecz, która spotkała mnie i resztę mojej ekipy,
zaczęła się przez ciebie!
Zabiłeś kogoś, kogo kochałem.
- A teraz kogoś takiego uratujesz. - Co?
Mój ojciec niebawem umrze.
I tylko V może go uratować.
To twoja szansa...
by w końcu coś naprawić.
Czemu ma mi na tym zależeć?
Sam mi powiedz.
Jeśli to zrobię...
będziemy kwita?
Na zawsze?
Tak.
Co?
Nie mówiłeś nic o A-Trainie. I chcesz zdobyć V?
Niczego się nie nauczyłeś?
Przykro mi, ale to mój tata. Co innego mógłbym zrobić?
Przykro mi, ale powinieneś pozwolić mu umrzeć.
Kurwa, co jest?
Kurwa!
Co jest?
Kurwa, kto to?
Zapomnij. Skręciłem kostkę.
O nie! Jezu!
Kurwa, co to za jedni?
„Światło”? „Jasny Blask"?
Ale dlaczego?
Zamordowałam ich trochę.
O kurwa.
To co robimy?
Zasuwaj do furgonetki.
Nie dam rady pobiec.
No nie wiem.
Spokojnie. No dobra.
No spoko.
Dobrze!
Załapałem.
Chcesz uratować tatę? Albo walczysz, albo zginiesz.
CIEKŁY AZOT EKSTREMALNIE ZIMNY
Ani słowa Mallory o 50 kołach
i tym, na co je wydaliśmy, chujku.
Prosto w rów Webweavera.
Lewatywy z heroiny nie są tanie, synku.
Nie odzobaczę już tego syfu.
Kurwa, ostrzegałem cię.
Ale nieważne. Mamy, co trzeba.
Powiesz mi, gdzie rozwaliłeś sobie facjatę?
A teraz opowieść kolejnej osoby z przeszłości Starlight...
Cyc, poproszę o przysługę.
Że niby masz do tego prawo?
Jeśli nie zdążę tego domknąć,
to zabierz Ryana od Homelandera.
Rzeźnik.
Muszę myśleć realistycznie.
Są takie dni, że ledwo stoję.
Wyciągnij go stamtąd. Wychowaj.
Mam go wychować?
Nie znam lepszego ojca niż ty.
Jesteś ogólnie najlepszy.
Chyba nigdy nie byłeś tak miły.
A jeśli Ryan odmówi?
To go przekonaj.
Nadciąga patuska.
Świetny występ, kochana.
Mieliśmy klęknąć przed twoim krzyżem czy go spalić?
To wy zajebaliście mojego przyjaciela.
No, wielka szkoda.
Ale jeśli to cię pocieszy,
to jest już u Boga, targając jego świętego wora.
Rozpierdolę ci ryj za te...
Spokojnie, kochana.
Chcemy tylko pokonwersować.
- Mów po ludzku. - No tak.
Pamiętasz to magiczne lato, gdy miałaś 28 lat?
Robiłaś jako psycholożka
na obozie Peleryn Chrystusa w Davie na Florydzie.
Poznałaś tam uroczego 15-latka, który cię się spodobał.
A potem zrobił ci wiele fajnych rzeczy.
Coś świta?
A tu mała pamiątka od biura szeryfa hrabstwa Broward.
Idealna do trzepania jajek.
Otóż pukasz się tu ze swoim Bieberem
w swoim samochodzie na parkingu pod knajpą.
Może i uniknęłaś zarzutów dzięki dobrym prawnikom,
ale nie będzie to mieć znaczenia dla pobożnych widzów.
Powiesz nam wszystko, co tylko wiesz
o Sage i jej wielkim planie.
A jeśli nie, to puszczam to na Twittera.
A może wyślę to sama?
Róbcie tak dalej, a pożałujecie.
„Starlight”. To dziewięć liter.
A może to odwrócona szóstka?
„Annie January”. To 12 liter. Czyli mamy kolejne dwie szóstki.
Czyli 666! Ilu dowodów jeszcze potrzebujecie?
Przepraszam, ale muszę wam przeszkodzić!
Muszę coś wyznać.
Wyznać?
Muszę wyznać swoje grzechy.
Niestety nie da się tego przypudrować. Byłam...
w niestosownej relacji...
z młodym i uroczym gościem.
Ależ on miał uśmiech.
Ale ten młody chłopak...
miał 15 lat.
Ale ta chwila największej słabości
popchnęła mnie do wiecznego zbawienia.
Odrodziłam się,
a moje grzechy zostały zmyte
przez łzy boskiej miłości!
Chwalmy Pana!
Nasz Pan, Jezus Chrystus, sprawił,
że ten młody człowiek pojawił się w moim życiu,
a to poprowadziło mnie ku prawości.
Boże.
Musicie wybrać Jego miłość.
Uczynić coś, czego nie zrobiła Starlight.
Słyszeliście historię jej pierwszej interwencji?
Miała zaledwie 13 lat.
Uzbrojony napastnik wziął zakładników w supermarkecie.
Starlight rozwiązała sprawę siłowo.
Ale nikt nie mówi o tym,
że oślepiła wtedy jednego z zakładników.
Matkę trojga dzieci, która tylko chciała im kupić płatki.
A Starlight?
Wyszła uśmiechnięta do kamer,
jakby nic się nie stało.
To żadna bohaterka.
Nigdy nią nie była.
Nadal uczyłam się panować nad mocami.
Mademoiselle Annie!
Jakikolwiek mieliście plan,
ewidentnie nie wypalił.
Nie bądź taki pewny.
Klucz do jej przyczepy.
Przeszukaj ją.
A-Train!
Kurwa, co ty tu robisz?
Zabierasz V, co nie?
- A co ty tu robisz? - Nic.
Zostawiłaś mu kloca w kiblu?
Już tam był.
To chyba najgorsza riposta, jaką kiedykolwiek słyszałem.
A jeśli Homelander się dowie, więcej kloców nie postawisz.
A jeśli się dowie o V, zedrze z ciebie skórę żywcem.
No to oboje mamy problem.
Na to wygląda.
To co z tym zrobimy?
178 CM 16 LAT
Marty, podejdź na chwilę.
Chciałem przeprosić.
Za Franka.
Jestem dziś nie w sosie.
Przepraszam.
Wybaczysz mi?
Oczywiście.
Takie rzeczy się zdarzają.
Dziękuję.
Ty zawsze byłeś dla mnie miły.
- Jasne, John. - „Homelander”.
Homelander. Byliśmy przyjaciółmi.
Zawsze byłem dla ciebie miły.
To prawda.
Zazwyczaj.
Pamiętasz, jaką nadałeś mi ksywkę?
Serio?
„Tryskacz”.
Tak mnie nazywałeś, głuptasie.
Pamiętasz dlaczego?
- Nie. - Jasne.
Ale na pewno pamiętasz, że pozostawiano mnie tam.
Na całe godziny, a nawet i dnie.
Byłem tam zupełnie sam.
Ale tak naprawdę nie byłem sam, prawda?
Wielki Brat zawsze patrzył.
Ty zawsze patrzyłeś, prawda, Marty?
Ale...
dorastający chłopcy mają pewne potrzeby, prawda?
Pomyślałem sobie, że kiedy w nocy robisz obchód,
to mam parę minut dla siebie, by...
By robić to, co robią chłopcy.
Tylko wtedy mogłem poczuć coś dobrego.
Ale pewnej nocy nie wyrobiłem się.
Przyłapałeś mnie z opuszczonymi portkami.
Uśmiałeś się za wszystkie czasy.
Pamiętasz?
I wtedy nazwałeś mnie Tryskaczem.
Będę z tobą szczery, Marty.
Bardzo mnie zraniłeś.
Strasznie cię przepraszam.
Cóż, stało się.
Było, minęło.
Ale poczekaj tu chwilę.
Chcę, żebyś zwalił sobie konia przy nas wszystkich.
Podejdźcie.
No dalej.
Teraz my pośmiejemy się z ciebie.
Dzięki temu ty poznasz to uczucie, a ja poczuję się lepiej.
Homelander...
Naprawdę bardzo przepraszam.
Wiem.
Dziękuję.
A teraz nie wstydź się i ściągaj porty.
Ale już.
Właśnie tak.
Marty, wygląda to tak, jakbyś obierał pieczarkę!
Biedaczysko.
No dalej, dopingujcie go.
Tryskaj, tryskaj!
Kiepski początek, co?
No to trochę cię zmotywuję.
Ma ci w tej chwili stanąć albo odetnę ci go laserem.
Dobrze?
Stawka jest wysoka, co?
Do dzieła albo go odcinam!
Twoje życie jest dosłownie w twoich rękach.
Dalej, Tryskaczu!
Tak! Więcej śliny, Marty!
Więcej śliny, to pomoże!
Przyłóż się, kurwa!
Nie mogę!
Dalej, Marty!
Przepraszam.
W porządku. No dobrze.
Wielu facetów ma ten problem.
Serio. Oczywiście nie ja.
Nieźle ci poszło, kolego.
Krew z fiuta brudzi mi buty!
Przestań, John.
Barbara.
Niestety tort już się roztopił.
Proszę, skróć jego mękę.
Wybaczam ci, Marty.
Pomówimy na osobności?
Świetny pomysł.
Znam idealne miejsce.
W moim biurze będzie nam wygodniej.
Nie, tam będzie lepiej.
Kimiko!
O w mordę!
O cholera!
Pamiętasz?
Jak zaoferowałaś mi lody,
a potem wrzuciłaś mnie do bagażnika?
Jak zabrałaś mnie do obozu
i zaciągnęłaś na arenę?
Mogłam walczyć
albo zginąć.
A te blizny to pamiątka po tobie.
Nienawidzę cię.
Kimiko.
Wzywam wszystkich wierzących!
Odezwijcie się!
Uwierzcie!
Bonjour.
METOKLOPRAMID
Usłyszeliście sporo o tym, kim naprawdę jest Starlight.
Ale nadal nie widzieliście potwora skrywającego się za maską.
Jaka jest prawda?
O wiele gorsza, niż sądzicie.
O nie.
Pół roku temu Starlight była w klinice,
ale nie na badaniu.
Co, kurwa?
Zorientowała się, że jest w ciąży.
I dokonała aborcji.
Kurwa, to moja historia medyczna?
Wychowano ją na chrześcijankę.
Potrafiła odróżnić dobro od zła.
Doskonale wiedziała, co robi.
A co z nastolatkami, którzy ją odwiedzają?
Są bezpieczne? To morderczyni dzieci!
Annie, poczekaj.
Co ty wyprawiasz?
Przepraszam. Chyba się zgubiłem.
- O chuj. - Kim jesteś?
Francuz.
Ale siara. Jestem ogromnym fanem Petardy.
Szukałem jej kostiumu...
Mogła oddać je do adopcji.
Ale wolała je zamordować!
W końcu postanowiłaś...
Zasłużyłaś, wieśniaro.
Przestań!
Rozejrzyj się.
MORDERCZY SZAŁ STARLIGHT, KTÓRA SKATOWAŁA PETARDĘ!
Chodź.
Lawina ruszyła.
Spadajmy stąd.
Chodźmy.
Wstawaj.
Wstawaj, Billy!
No dalej!
Nie poddasz się.
Wstawaj!
O jasny chuj.
- Co jest, kurwa? - O cholera.
Francuz!
O Boże. Francuz.
- Co tu się odjebało? - Spierdalajmy stąd.
Kurwa, co jest?
Wydawało mi się, że to pomieszczenie było większe.
Wiesz, dlaczego nazywałem je Złym Pokojem?
To tylko pokój, John. Ani dobry, ani zły.
Łatwo mówić, będąc po drugiej stronie.
No dobrze...
Wróciłeś tu, by się nad nimi poznęcać?
Nie jest to nieco...
Nieco małostkowe?
Wykonywali rozkazy doktora Vogelbauma,
- Stana Edgara i moje. - Ale wykonywali.
Żadne z nich nie miało odwagi, by powiedzieć, że to złe.
- Bo się bali. - Byłem dzieckiem.
Bali się!
Byłam przy twoich narodzinach.
Zapłacili jakiejś dziewczynie dwa tysiące za doniesienie zarodka.
Ale ty wypaliłeś jej wnętrzności od środka.
Wyleciałeś z niej, nadal złączony z jej pępowiną.
Jak jakaś istota z mitu.
Albo z koszmaru.
Zabiłeś trzech lekarzy i pielęgniarkę.
I dopiero się rozkręcałeś.
Tak, wszyscy bali się ciebie od narodzin.
Ale nie ty?
Nie mieliśmy nad tobą fizycznej kontroli.
W każdej chwili mogłeś stąd uciec.
Nie powstrzymalibyśmy cię. Ale nie uciekłeś.
Nie mogłeś ścierpieć myśli,
że mógłbyś nas rozczarować.
Pragnąłeś akceptacji i miłości.
A Vought sprowadził najlepszych psychologów.
Opracowali plan tego, jak starannie adresować te potrzeby,
żebyś był nam posłuszny.
Pod wieloma względami był to nasz największy sukces.
Nie potrzebuję już takich rzeczy.
Nieważne, co zrobisz ze mną i resztą zespołu.
Usilnie pragniesz miłości.
To tak ludzkie, że nigdy tego nie przezwyciężysz.
I tu się mylisz.
Nie jestem człowiekiem. Mój syn też nim nie jest.
Wychowam go tak, aby o tym wiedział.
I wiesz co?
Chcę pokazać ci, dlaczego był to Zły Pokój.
STAWIAJCIE OPÓR #STARLIGHT
Witamy z powrotem. Żyjesz?
Twój ubezpieczyciel zdrowotny powinien zacząć mi płacić.
- Colin, proszę... - Musisz wstać. Dawaj.
Nie rób tego. Kurwa, przestań być taki miły!
To byłem ja.
W jakim sensie?
To byłeś ty?
Przepraszam.
Ty jebany psychopato!
No dalej.
Zrób to.
Jeśli się do mnie zbliżysz...
to cię zapierdolę.
Chciałaś mnie widzieć?
Zamówiłam ci panierowane ogórki z Flavortown.
- To przeprosiny? - Prośba o przysługę.
W ogóle cię nie czaję.
Zaczynasz jak najgorsza sucz.
Potem mówisz, że jestem nadczłowiekiem.
To fajne. I że chcesz się pukać.
- W to mi graj. - Wiem.
U większości ludzi
mózg rozwija się do 25. roku życia, a potem przestaje na zawsze.
Z moim tak nie jest. Ciągle się odnawia.
Przebij mi serce, a umrę.
Przebij mi mózg, a to małe kurewstwo odrośnie.
Spenetruj mnie tym.
To najgorsze dildo świata, ale...
Nie. Wbij mi to w oko.
Mogę zgodzić się na wiele, ale...
To tymczasowe.
Jeśli zrobisz mi lobotomię,
przez parę godzin nie będę musiała być sobą.
To w chuj obrzydliwe.
Zerżniesz mnie w dupę przy sekstaśmie Kim i Raya J.
To gdzie mam to wsadzić? Tutaj? Usiądź.
Nie w samo oko. Nie chcę oślepnąć.
A teraz popraw młotkiem.
Młotkiem? Jasny chuj.
Dajesz.
Jeszcze raz.
Odłóż młotek.
- I skrob. - Co?
Wyskrob mi pieprzony mózg.
Dziwne to.
Dobra, możesz już wyjąć szpikulec.
Boże. Nic ci nie jest?
No to słuchaj.
Mam dla ciebie inny przysmak.
- Moją cipkę. - O tak.
NEUMAN REAGUJE NA ATAK STARLIGHT
Moje podejrzenia potwierdziły się.
Szanuję prezydenta elekta Singera,
ale to straszne, że zbratał się ze Starlight.
Kimś tak niepohamowanym.
Gorsze od tego jest jeszcze to,
że miałam Starlight za przyjaciółkę, ale...
TERAPIA MOWY – LECZENIE AFAZJI
TERAPIA MOWY
Jezu. Co z twoją nogą?
Nic mi nie jest.
Widziałem akcję Petardy. Suka jebana!
Poniosło mnie.
A kogo by nie poniosło? To najbardziej prywatna sprawa.
Nasza tajemnica. A oni to upublicznili.
- To pogwałcenie praw. - Nie pomagasz.
Racja, wybacz. Przepraszam.
To była niezwykle bolesna decyzja.
Dosłownie.
Wiesz, że tak było. Nie byłam gotowa.
Wiem. Ja też nie.
A teraz, gdy ludzie mnie w tym wspierają,
oceniają albo są na mnie wściekli,
przeżywam to na nowo.
Raz za razem. A moja mama...
Rozmawiałaś z nią?
Nie oddzwania.
Chodź do mnie.
To nie jej sprawa. Rozumiesz?
To wyłącznie twoja sprawa.
Cholera. Muszę odebrać.
Jasne.
A ja muszę odebrać coś dla taty.
Pogadamy później.
- Kocham. - Kocham.
Przyjaciele mówią sobie prawdę, a ja muszę...
Ustawa antysupkowa przeszłaby bez problemu.
Ale po twoim odpale?
Mógłbym ją nazwać „ustawą Starlight ws. mordowania dzieci”.
Jesteś tam?
Przepraszam.
Przeprosiny nie przywrócą nam straconych głosów Republikanów.
Nie mogę być już z tobą łączony.
Ściemniałeś, co nie?
Nie wybaczysz mi.
Tak właśnie myślałem.
Poczekaj.
To prawda.
Chciałem kazać ci spierdalać.
Ale zmieniłem zdanie.
Jesteśmy kwita.
Ty jebany kutasiarzu.
Jezu, jak długo tam stałeś?
Wystarczająco długo.
Jak mogłeś?
Nie zrobiłem tego dla niego.
Nie chcę żyć z tą nienawiścią.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Pewnie tylko ty mógłbyś to zrozumieć.
Chciałem to podać tacie.
Hughie.
Wiem, że to zwariowane i straszne.
Ale jaki mam wybór?
Olbrzymi, durna cipo.
Chcesz powiedzieć,
że na jego miejscu byś odmówił?
Bo poniekąd jesteś. A to spora dawka.
Ocali też ciebie.
To chyba lepsze niż śmierć na raka mózgu?
Już trochę wziąłem.
Zakosiłem to Francuzowi cztery miesiące temu.
Myśląc, że mnie to uleczy.
Jezu.
Masz jakieś moce?
Nie. Tylko przyśpieszyłem swój koniec.
Odpuść, póki możesz.
Bo tylko pogorszysz sprawę.
Co mnie tam spotkało?
- Wszystko gra? - Tak. Po prostu się potknąłem.
Co z nim?
Cóż...
Może odejść w każdej chwili.
Nie.
Muszę...
zaczerpnąć powietrza.
Trzymaj.
Kurwa, co jest?
Krzysiek Igielski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska