I raz!
I dwa!
I trzy!
Pokażcie, że chcecie margaritę!
O raju! Cześć, Harry.
- Często... - Nie...
Nie słyszę.
Dobra, później.
Chodzisz tutaj?
Dają wycisk, ale podoba mi się.
Dobra, idę pod prysznic.
Mają fajne prysznice.
NAUCZYCIEL ANGIELSKIEGO
Ma wielkiego. Niedobrze, że go widziałem.
Bo się brzydzisz?
Nie, bo to nie wypada oglądać fujarę kolegi z pracy.
Czy w szatni to nie normalka?
- Nie czaisz. Specjalnie go pokazał. - Tak uważasz?
Tak, mówię ci! Wychodzę spod prysznica, widzi mnie i robi o, tak.
Może nie jest gejem i o nic nie chodziło.
Jest, jest. Ma tęczową flagę na Instagramie.
Bo was popiera?
Popiera chodzenie i sypianie z facetami. Gadałem z nim o tym.
To nie nadążam. W czym kłopot?
Macha mi swoją końską fujarą przed nosem, a ja nie mogę...
- Possać? - Chodzić z kolegami!
Przez tamto śledztwo.
Może wcale nie chce z tobą chodzić.
Chce.
Jak państwo wiedzą, zmieniamy maskotkę ze smoka
na wybranego niedawno konia.
Uczniowie uczestniczą w konkursie na nowe logo...
Przejrzałeś propozycje? Rysują głównie siusiaki.
Nie miałem okazji. Szkoda.
Znam świetną firmę, która by w tym pomogła.
W zeszłym roku zrobili nowe maskotki dla pięciu czy sześciu okolicznych szkół.
Dzieciaki robią projekt,
a firma go realizuje. Pełna profeska.
Ale konkurs na logo już trwa.
Słuchaj, to sprawa osobista!
„Smoki” były obraźliwe dla mojego ludu.
Jakiego ludu? Psychologów szkolnych?
Mojego ludu.
- Z którego się wywodzę. - Od niebian?
Powinien móc się tym szczycić.
Mniejsza, czy jest biały, czarny, czy to indiański wojownik...
- Jezu. - Dzięki!
Jeśli znasz firmę, która sprawnie to ogarnie, zgoda.
- Bądź naszym wysłannikiem. - Tak! Jedziemy.
Świetnie się składa. Uczniowie jeszcze nie myślą o studiach.
To twoja firma?
- Kto wie. - Jego.
I ostatnia sprawa: nowe dyżury i komitety.
Gwendolyn, tobie przydzielam autobusy.
Z tego, co widzę, do przydzielenia zostali tylko Evan i Harry.
Dlatego zajmiecie się we dwóch balem absolwentów.
- Dobra. - Nie, nie. Nie mogę...
Dobrze, to tyle. Idźcie natchnąć te spaczone umysły.
Chcę zaśpiewać hymn!
Za jakie grzechy?
Mogę na słówko?
- Ale obłęd. - Czego chcesz?
Myślę, że lepiej by było, gdybym nie był w parze z Harrym.
- Dlaczego? - Nie powiem ci, ale zaufaj mi.
Muszę mieć jasny powód, albo nazwą to homofobią.
Z jakiej racji?
Rozdzielenie dwóch gejów to nie homofobia?
Rzeczywiście.
Niektóre nadają się do Parsons.
To piękne dzieła.
Po prostu nas rozdziel. Lepiej będzie.
Nie, Evan. Rób swoje i nie dziel włosa na czworo.
Idź zaplanować bal. Jazda.
Ten się nadaje.
Mam zwycięzcę.
Dobra. W jakim stopniu autor bazuje na własnych przeżyciach?
Po prostu powiedz.
Co jest, Chelsea?
Przepraszam, że przerywam, panie Marquez, ale jest mi strasznie trudno
czytać teraz książkę o chorobie przy wszystkim, co przechodzę.
Wszystkim, co przechodzisz? O czym mowa?
Reszta klasy w sumie już wie.
Niedawno pomyślnie stwierdzono u mnie tak zwanego...
- Nie pękaj, Kayla. - Nie wstydź się choroby.
...bezobjawowego Tourette'a.
- Co? - Zespół Tourette'a...
Wiem, co to jest.
Dobra. To jest pan w połowie drogi
i korzysta z okazji, by się doedukować. Godne pochwały.
- Dzięki. - Wracając do tematu.
To jak zespół Tourette'a, z tikami i wszystkimi trudnościami,
tylko bez żadnych objawów.
BT jest więc jeszcze gorsze, bo...
Co za BT? A, bezobjawowy Tourette.
Jest trudniejszy. Ludzie nie mają pojęcia, jaką batalię
tacy jak Kayla toczą co dzień we własnej głowie.
To cichy zabójca.
I ktoś to u ciebie stwierdził?
- Nieładnie o to pytać. Przepraszam. - W porządku.
Nie można winić ludzi za ich błędy, skoro nie znają etykiety.
Stwierdziłam to sama.
Ach, tak.
Zmyśliła sobie całą chorobę.
Objawia się tym, że się nie objawia. To jakiś bezobjawowy zespół Tourette'a.
Dawno nie czułem się tak jak ty.
Te dzieciaki zmyślają, co tylko zechcą. Istny obłęd.
Wykonałeś zestaw badań diagnostycznych, by ujawnić możliwe podłoże?
Nie jestem lekarzem, ale nie muszę, by stwierdzić, że to zmyśliła.
Przyjdę jutro na lekcję i przyjrzę jej się na własne oczy.
Też nie jesteś.
Brakowało mi dwóch i pół punktu!
Niebieskie serpentyny mamy, ale trzeba kupić złote.
Myślę, że drabina jest w schowku.
I to chyba wszystko.
Nie miałem pojęcia, że spisałeś cały plan.
Muszę lecieć do domu, ocenić kartkówki.
Dobra. Niebieskie i złote serpentyny.
Wybaczcie, że tyle to trwało.
Jeden kierownik tak jakby mnie molestował.
Wybaczcie, że pytam, ale jesteście gejami?
- Tak. - Moi ludzie! Dzięki Bogu.
Zobaczyłem was i pomyślałem: „Hej, siostro”.
Społeczność w Austin jest cudowna,
ale gdy chcę kogoś poznać, słyszę, że jestem toksyczny, a oni zajęci.
Laska, nie mam przyjaciół. Przyjechałem z Michigan.
Słucham, kochani. Co gołąbeczki chcą na kolację?
Nie gołąbeczki, tylko koledzy.
Ojej!
Chyba jeszcze się namyślamy.
Spoko. Jakby co, zawołajcie „Clarkson”. Jestem Daniel.
Właściwie mogę zrobić większość sam.
Pójdę do domu i wezmę jedzenie na wynos.
Ale siedzimy tutaj, a ja właśnie dostałem wino.
Zgadzam się, że to głupie i drażniące.
Ale spróbujmy się zabawić.
W porządku.
Mam kilka propozycji na playlistę.
Dzieci jej nie ustalają?
Właśnie nie powinny. W poprzedniej szkole
uczeń DJ-ował na balu maturalnym i puścił odcinek podcastu Daxa Sheparda.
Który?
Ostatnio jestem wkręcony w tę piosenkę. Puszczę ci.
O Jezu.
W moim ulubionym lokalu? Jestem w szóstym miesiącu, szmato!
Malcolm, kurwa, a ty tu skąd?
Chodź do mnie. Cześć.
Tęsknię.
To Harry, pracuje w szkole. Harry, to Malcolm.
On - pracował.
Pracowałem - aż mnie wylali, bo go dymałem.
- Tak nie było. - Obaj wkładaliśmy i braliśmy.
- Tak też nie. - I wyleciałem.
Byłem z nim, a teraz jestem sam. I dobrze mi z tym. Nie chcę...
Nie mam ochoty na związek.
Jaki spięty. Niezręczna randka?
Nie randka.
Ciebie też kelner pytał, czy jesteś gejem?
Nie, jestem zbyt męski. Chciałbym być bardziej damski jak wy.
Kiedyś próbowałem, ale nie potrafię.
Idź sobie.
Muszę? Możemy posiedzieć.
Nie, też wychodzę. Muszę lecieć.
- Podwiezie mnie. - Właśnie.
- Do samochodu? - Do samochodu, właśnie.
- Miło było poznać. - Dobra robota i na razie.
Cześć. Enchanté.
Wielkie dzięki. Zrobione!
Ciacho.
No i mam kowid.
Ciacho, co? Harry?
Nie do wiary, że Grant zastąpił mnie drugim najładniejszym gejem w Austin.
Jest niezręcznie, bo na mnie leci i...
Widzę, że mnie podrywa.
- Serio? - Tak.
Wcale się tak nie wydawało. Wcale.
Puścił mi przy uchu z telefonu śliczną piosenkę.
- Musieliśmy się ścisnąć. - To nic nie znaczy.
Ludzie stale coś sobie puszczają. Wielkie rzeczy.
Bardziej leciał na mnie. Jego spojrzenie...
mówiło: „Pocałujmy się i bzyknijmy”.
Jezusie.
Zazdrościsz! Świetnie. Chcę to widzieć częściej.
Dawno nie zachowywałeś się jak chłopak.
PRZYGOTOWANIA DO TESTÓW
Zanim zaczniemy... Siadajcie.
Zanim zaczniemy lekcję, chciałbym zabrać głos
na temat BT, inaczej bezobjawowego Tourette'a.
- Weź pan. - Chelsea.
Już nie mówimy „BT”, bo to bardzo nieładnie.
Tylko jak?
ZK. „Zespół Kayli”.
Nazwaliśmy go ku pamięci Kayli.
- Chyba „na cześć”. - Nie.
Rozumie pan?
Nazwa na cześć Kayli. Fajnie.
Wcale nie fajnie. Ona jest ciężko chora.
Przepraszam. Przykro mi, że masz zespół Kayli.
Lepiej, by mówił pan „ZK”,
żeby Kayla nie kojarzyła z tym swojego imienia.
Jasne. Zastanawiam się...
Chce pan coś powiedzieć? Śmiało.
- Panie trenerze? - Ja tylko słucham.
- I za to pana lubimy. - Dziękuję panu. Doceniam.
- Ależ proszę. - Dziękuję.
Proszę, Chelsea.
Czy ktoś odrobił lekcje?
Nie, to nas przytłoczyło.
Jasne, wszyscy szkolą się na lekarzy.
Miłego, Jake.
- Czy dalej uważasz BT za... - ZK.
- ...ZK za prawdziwą chorobę? - W sumie to proste.
Kayla i Chelsea przyjaźnią się od początku szkoły. Są nierozłączne.
Chelsea nie było ostatnio parę tygodni. I przez cały ten czas
Kayla słyszała tylko: „Gdzie Chelsea? Kiedy wraca”?
Zatem z zazdrości wpadła na...
Bezobjawowego Tourette'a. Sprawdziło się - na chwilę.
Aż Chelsea zaczęła nakłaniać wszystkich, by wspierali Kaylę.
Z jakim efektem? Wszyscy gadają teraz, jaka jest kochana i życzliwa.
Rok temu wywinęła to samo z Renee i ta ciągle nie doszła w pełni do siebie.
Jakiej Renee?
No weź. W klasie nazywa się Deirdre.
- Nadążaj, Marquez. - To natłok informacji.
Ale nieważne. Ważne, co było dziś.
Co zaszło na twojej lekcji. Kto mówi w imieniu Kayli?
Kto dba o to, by wszyscy wspierali Kaylę w jej wędrówce?
Kto zmienił nazwę choróbska? Chelsea.
Fortel Kayli, mający zyskać współczucie, nie jest teraz niczym innym, niż windą,
która wyniesie Chelsea na wyższe sfery uczniowskiej hierarchii!
I dostrzegłeś to w 20 minut?
W dziesięć.
Przyznam się, że w życiu nie znałem większego przystojniaka.
Weź.
- Co myślisz o mojej pale? - Jest super.
Wiem, że pokazałeś ją celowo. Gwen myślała...
To się myli. Tak samo jak Markie.
- We wszystkim. - Wiem.
Oby to było coś ważnego, bo biorę drzemkę.
Mówiąc w skrócie: Harry mocno na mnie leci.
Nie mogę chodzić z kolegami i go zbywam, ale może zacząć kombinować.
Ktoś taki by na ciebie nie leciał. Spokojnie.
Nie rozumiesz. Ostatnio w szatni celowo zdjął przy mnie ręcznik.
Pokazał boski tyłek i fiuta!
Nie, cicho!
Już same wstępne fantazje sprawiły, że straciłem głowę!
Ta rozmowa nie miała miejsca. Do zobaczenia.
W społeczności uchodzę za ładnego!
Mam gdzieś, że według was jestem pospolity!
ZWALCZMY ZK
Serpentyna się zerwała. Przytrzymasz drabinę?
Nie muszę niczego trzymać. Idę dorobić ponczu.
Ciastka z cukrem od twojej mamy są pyszne!
Bosko dziś wygląda.
Może próbować do bólu, ale i tak do niczego nie dojdzie.
Czy jest szansa... że wcale nie próbuje?
Jesteś bardzo przystojny... Serio mówię.
Ale może coś sobie ubzdurałeś.
Nie, nie mam wątpliwości.
Wybacz. Możemy chwilę pogadać na zewnątrz?
Jasne.
Przepraszamy.
Czy ja cię jakoś uraziłem?
Nie, zupełnie nie.
No bo...
Bo przez cały tydzień jesteś przy mnie bardzo dziwny.
Bo jeśli do czegoś między nami dojdzie, to byłaby katastrofa.
Przez tamtą sytuację nie wolno mi chodzić z kolegami z pracy.
Dlatego byłoby kiepsko, gdyby coś się stało.
Chcemy się ze sobą ruchać, to jasne jak słońce.
Ale na tym się nie skończy. Potencjalnie będziemy się nawet chcieli hajtnąć.
I co, któryś się zwolni? Nie mógłbym oznajmić tego radzie.
Jeden musiałby się zwolnić, a na to nie pozwolę.
I mam gdzieś, jak mocno tego chcemy. Wykluczone, jasne?
Nie zniszczę dla ciebie swojego życia, bo ubzdurałeś sobie, że coś nas łączy.
Evan, odsapnij.
Po pierwsze: mam chłopaka.
O Jezu. Spokojnie.
Tak już mam. Wydaje mi się, że ludzie na mnie lecą.
Mam rozdmuchane poczucie własnej atrakcyjności. Uważam się za ciacho,
więc lecę na przystojniaków, ale wychodzi, że bez wzajemności.
Mam taką dziwną twarz.
Dasz mi coś powiedzieć?
Czy to zespół Kayli? Nie, przepraszam.
Tak, bądźmy kolegami. Przepraszam.
Serio, nie trzeba mnie ratować. Dziękuję.
Cześć wszystkim. Zbierzcie się.
Jezu, za mną przedziwna rozmowa z Harrym.
To prawda, że na mnie nie leci. Wszystko, kurwa, zmyśliłem.
Zanim ogłosimy zwycięzców, zaprezentujemy naszą nową maskotkę,
zaprojektowaną przez Grupę RCK.
Dawać zioło!
Zgrywam się, wy nie palicie.
Z radością przedstawiam nową maskotkę szkoły:
Konika Michaela!
Michael, bez aliteracji?
Jazda! Brawo!
Dziękuję Grupie RCK.
Jeszcze jakiś czas będziemy Smokami.
A oto królowa balu absolwentów:
Kayla Stephenson.
- Płaczesz? - Wygrała.
Dziękuję. To wielkie osiągnięcie.
Jednak ta tiara należy się komuś znacznie bardziej, niż mnie.
Chelsea. Mam gdzieś, co mówił o tobie Thomas.
Jesteś super. To dla ciebie.
Co się odwala?
Sprzedałem wczoraj Kayli pewną mądrość.
- Jaką? - Prawdę.
Że zyska władzę, oddając ją na pokaz.
- Dziękuję. - Gratuluję wam obu.
- Czyli sprawa załatwiona? - No.
Do czasu, aż Lauren zdejmą aparat.
Że komu?
- Weź się. - Nie kojarzysz Lauren?
Macie obsesję na ich punkcie. Mierzi mnie to.
Co jest?
Wyszedłeś, zanim skończyliśmy rozmawiać.
- Tak? - No.
Poczułem chyba...
że będę gadał coraz bardziej niestworzone bzdury.
Może słusznie.
Nie wiem czasem, co mi dolega.
Miło było cię takim zobaczyć.
To urocze.
- Serio? - Serio.
Ale masz chłopaka.
Nie są lata 50'. To otwarty związek.
Otwarty, no tak...
To ma sens.
- Jezu! - Co, kurna?
- Co z tobą? - To był błąd.
Poniosło mnie.
Ale nieważne, bo nic się właśnie nie stało.
Dobra.
Czyli naprawdę ci odbiło.
Czaję. To ja spadam.
Dobrze. Bardzo się cieszę.
Napisy: Piotr Kacprzak