W poprzednich odcinkach...
Sojusznik jest na ziemi niczyjej.
Wszystko, co chcemy wiedzieć o Hannie jest tuż obok.
- Idę. - Idę z tobą.
Nie wiem, gdzie są szkoły. Ale wszystko co wiemy, jest tu.
- Jak nazwałeś ten nowy plan? - Nowe Betlejem.
Inni Komendanci nigdy go nie poprą.
Chcę postępować inaczej.
Reagować na wszelkie problemy z większym współczuciem.
Liczyłam na to, że wrócę do Centrum i do pracy...
Mamy na miejscu wielu dobrych ludzi. Większość ciąż kończy się leżeniem.
Plany i ambicje ustępują potrzebom dziecka.
To o wiele krótsza droga. Stać.
Uciekajcie.
Musimy uciekać. Już blisko!
Luke! Nie!
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Trzymaj się.
Przestań.
Nie zerwiesz ich.
Nie da się. Może jeden, ale nie dwa.
- Są z Gilead? - Nie sądzę.
Pachnie jakimś dezynfektantem, dla nich to zbyt niezdrowe.
Jezu...
Spokojnie... Oddychaj.
Dobra.
Muszę...
- W porządku? - Tak, tylko dwoje.
Wysiadać. No już!
Idziemy.
Obrót.
Zabrać go.
Obrót!
Powiecie nam, kim jesteście?
To ziemia niczyja? Jakiś punkt przerzutowy?
- Gotowe. - Dokąd nas zabieracie?
Jesteśmy uchodźcami, mamy azyl w Kanadzie.
- Możecie zadzwonić i to potwierdzić. - Jak się nazywasz?
- June Osborne. - Nie.
Z kolczyka. Czyja jesteś?
Niczyja.
- Spierdalaj! - Zabrać ich.
- Jego też. - Idziemy.
- Dr Landers. - Błogosławiony dzień.
Chyba coś mi się pomyliło. Sądziłam, że dziś rano mam USG.
Owszem, ale nie musimy nigdzie jechać.
Nie?
Niesamowite, prawda? Pełna porodówka.
Tak, niesamowite. Nie miałam pojęcia o jej istnieniu.
O wiele przyjemniej niż w moim gabinecie.
Wheelerowie przygotowali to wszystko?
Na wieść, że może tu pani zamieszkać.
- Tylko dla mnie. - Uznali, że tak jest bezpieczniej.
Przesadna ostrożność, ale wiedzą, jak cenna jest pani. Jak wyjątkowa.
Cóż za uprzejmość.
Zaczniemy od USG, a potem, jeśli pani pozwoli, sam rzucę okiem.
Oczywiście.
Dziękuję.
Na obecnym etapie warto wprowadzić masaż krocza.
Rozdarcie to nie zabawa, więc...
wszystko, co uelastyczni tę tkankę, bardzo posluży podczas porodu.
Proszę unikać żelu i trzymać się olejków,
wody oczarowej, wszystko tu mają.
Dziękuję.
Pani ciśnienie... to jedno jest za wysokie jak na mój gust.
- Pewnie z emocji. - No jasne.
Ale chciałbym, żeby w następnych tygodniach zwolniła pani tempo.
Im więcej odpoczynku domu, tym lepiej.
- Postaram się. - Zapomniała pani.
Wszystko w porządku?
Absolutnie.
Ale zastanawiam się...
Oczywiście, rozmawiałem o tym z Ryanem i Alanis, a oni mnie ośmielili.
Do czego?
Bym spytał, czy dałaby się pani zaprosić na kolację?
Na kolację?
Może być tu albo mógłbym przyjąć panią u siebie.
Sam jestem beznadziejnym kucharzem,
- ale moja Marta robi pysznego łososia. - Tak?
Wiem, że nie znamy się zbyt dobrze, ale chciałbym to zmienić.
I wiem... że bardzo panią podziwiam.
To ciekawa propozycja, doktorze.
Alanie.
Doktorze, podobno odwołano zabieg?
- Pobrania macicy Esther? - Tak, dziękuję za przyjście.
Co za pech! Tragedie prześladują tę biedaczkę.
Na szczęście nie dziś. Wstrzymaliśmy zabieg,
gdy okazało się, że Podręczną wypełniło światło Pana.
- Jest w ciąży? - W trzecim tygodniu.
Nie wiedziałem, że była na posadzie. Chwała Panu.
Chwała.
Zostanie przeniesiona na oddział patologii ciąży
- i pozostanie tam do porodu. - Tak.
Jest przytomna, gdyby Ciotka chciała ją odwiedzić.
Chciałabym, bardzo.
Błogosławiony dzień, Esther.
Błogosławiony, Ciotko Lidio.
Już dobrze.
Proszę.
Pij.
Usłyszałam zaskakującą wiadomość.
Zastanawiam się, czy mogłabyś pomóc mi coś wyjaśnić.
Trzy tygodnie temu odbył się pogrzeb Komendanta Waterforda,
czy tak?
Pamiętasz, prawda?
Chcę, byś była ze mną szczera.
Rozumiesz?
Esther, czy mnie rozumiesz?
Tak.
W dnu pogrzebu
miałaś prywatną audiencję u Komendanta Putnama.
Możesz powiedzieć mi prawdę.
Nie masz się czego wstydzić.
Muszę spytać...
czy twoje zachowanie mogło, nawet nieświadomie...
przyciągnąć jego względy?
Nie.
Bóg zna... prawdę.
Nic nie zrobiłam.
Zgwałcił mnie.
To straszne.
To straszne!
Przykro mi, moja droga.
Przykro mi.
Wcale nie.
Że co?
Wszyscy to robią.
Wie Ciotka o tym.
Nie jest Ciotce przykro.
Wydaje mi się, że...
powinnaś odpocząć, bo...
jesteś bardzo zmęczona i...
musisz odpocząć... bo masz...
- Zostaw mnie! - Odpocznij.
Kurwa, nie dotykaj! Wynoś się! Wynoś się!
Pomocy!
Nie... Pomocy!
- Komendant Putnam? - Zgadza się.
Podważa pan fakty, które przedstawiłam?
Nie, brzmi to bardzo prawdopodobnie.
Zatem zgodzi się pan, że należy go ukarać.
Za co?
Zapłodnił ją dzień przed jej przyjściem na posadę.
Niech mnie Ciotka oświeci, gdzie tu grzech?
Wziął ją gwałtem.
Teoretycznie.
Ceremonia jest święta, błogosławiona przez Boga!
Jasne.
Szydzi pan z Boga?
I broni gwałciciela?
Pewnego dnia dokona się sprawiedliwość.
Nie tym tonem.
Uważaj, Lidio.
Zapominasz się.
Dziękuję.
Będę miał o czym myśleć.
Nie ma za co, Komendancie.
Nie przeszkadzam zatem.
Pieprzenie. Jeśli nie są z Gilead, to kim są?
Byliśmy tam dwa dni, Moira pewnie wariuje.
Może powiadomić Mayday.
Ale Mayday się nie zjawi, prawda? Nie przyjdą, co?
Nie wiem.
Usiądź.
Proszę, żebyś usiadł.
Staram się... Dlaczego mam usiąść?
Panika to strata energii. Usiądź.
Nie panikuję, myślę, jak nas stąd wydostać.
Wybacz, że podchodzę do tego jak facet, ale staram się...
Ile razy byłaś w takiej sytuacji?
Kilka.
To obłęd! Kilka razy.
Czasem klatka jest o wiele mniejsza, więc...
To obłęd! To szaleństwo!
Myśl, że tu jesteś i czekasz na pomoc skądkolwiek, to nie fair...
Przestań.
Proszę cię, przestań.
Dobrze?
Proszę.
Przeżyłam.
Tak?
Przeżyłam.
Więc...
przestań.
Przepraszam.
- W porządku. - Przepraszam, ale...
kiedy myślę, że byłaś w takich miejscach, sama...
żałuję...
że nie byłem facetem, który potrafił cię uratować.
Wiem, jak to brzmi, ale...
żałuję, że nie mogłem być przy tobie.
Byłeś przy mnie.
Byłeś.
Dobrze.
Cudowne, że im bardziej je się przycina, tym piękniej kwitną.
Przesiadywałam godzinami w szklarni z myślą, że przycinanie pobudza życie.
Cudowne.
Przekonałam się dziś, że dr Landers to prawdziwy dżentelmen.
I przemiły człowiek.
Tak się cieszę. To wymarzona partia.
Wspomniał, że objął katedrę ginekologii na Uniwersytecie Toronto?
Nie, ale zaprosił mnie na kolację.
Naprawdę? Wspaniale.
- Nie wiem, czy się zgodzę. - Dlaczego? To dowód wielkiej łaski!
Jest miły, ale nie będę się spotykać z moim ginekologiem.
Może wcale nie wyjdę za mąż.
Przecież to nie Gilead, prawda?
- Nie może być pani samotną matką. - Jestem wdową.
Pani dziecko potrzebuje matki i ojca, a to ważniejsze od pani uczuć.
- Odpocznę od kwiatów. - Dokąd?
Na spacer.
Jest za zimno. Doktor zalecił odpoczynek.
Może porozmawia pani z Komendantem Lawrence'em...
Wykluczone. Potrzebuje pani odpoczynku. Kropka!
Alanis...
Do pokoju.
- Jak tam? - Całkiem nieźle.
- Dobrze. - Zważywszy na...
wiesz. A ty? Jak tyłek?
- Pytasz mnie o tyłek? - Tak.
- Jak się ma? - Świetnie. - I tak wygląda.
Masz szczęście, że są kraty.
I strażnicy, bo inaczej...
Zaczyna mi się tu podobać.
Wysokie sufity, naturalne światło, loftowy klimat.
- Przyzwyczajasz się? - Ciekawe czy jest na Airbnb.
Sprzątanie.
Wstawać.
- Ręce do góry. - Spokojnie.
- Odstawiacie nas do Gilead? - Tak.
Posłuchaj. Powiedz szefowi,
że ma zadzwonić do Komendanta Lawrence'a albo Blaine'a. Rozumiesz?
Kurwa, co jest?
- W porządku? - Tak.
Rób, co każą.
- Odwróć się. - Nie ma sprawy.
Luke, nie!
Nie stawiaj się!
Nie walcz!
- Nie stawia się! - Przestaję.
Przestań! Co robisz?
Nie stawia się! Przestańcie, nie stawia się!
- Bez oporu! - Nie stawia oporu! - Cofnij się! - Nie stawia oporu!
Puść go!
Przestań!
Pojebało was?
Już dobrze...
Pojebało was?
Dokąd go zabieracie?
Już dobrze...
Czy was pojebało? Pierdolone bydło!
Już dobrze, kochanie.
Próbuj oddychać. Luke... już dobrze.
Istny buhaj z ciebie, Warren. W pojedynkę odnowisz populację planety.
- To byłoby coś. Chwała Panu. - Chwała.
Pomyśleć, że tak...
szybki i...
impulsywny akt mógłby mieć tak ogromne polityczne implikacje.
No cóż... nie aż tak szybki, ale...
owszem.
Oczywiście rozumiesz, że twój plan Nowego Betlejem upadł.
Teraz tego nie widzisz, ale tak będzie lepiej dla Gilead.
Zachowasz się sportowo przy Komendantach, prawda?
Oczywiście. To dobry przykład dla młodego Komendanta Blaine'a:
jak godzić się z porażką.
Dużo uczę się od was obu.
Robiąc to, nie myślałem, jak dziecko mogłoby wpłynąć na moją pozycję.
Tym większe błogosławieństwo.
Miałem cię bardziej za bywalca Jezabel's
niż konesera szybkich numerków na biurku przed pogrzebem.
Dziwię się, że ogarniasz wyobraźnią aż tyle,
zważywszy twój pobożny brak... aktywności na tym polu.
Jestem zbyt zajęty rozważaniami o przyszłości.
Skoro nie cieszysz się łupami przynależnymi pozycji,
po co do niej dążyć?
Dziękuję, Ezro.
Dobry wieczór, panie Wheeler. Chciał mnie pan widzieć?
Tak. Dobry wieczór.
Chodzi o moją rozmowę z pańską żoną?
Nie.
Wspomniała, że się poróżniłyście,
ale ufam, że dojdziecie do porozumienia.
Zapewne.
Proszę.
Nie...
Chciałem się z panią widzieć, bo...
June Osborne została dziś zatrzymana...
przez jeden z moich oddziałów na ziemi niczyjej.
To na pewno ona?
Tak, to potwierdzone.
Podróżuje z mężem.
Nie musi się ich pani obawiać, już nigdy.
Może się pani... skupić na dziecku.
Co się z nią stanie?
Poślę Ezrę do ziemi niczyjej...
żeby się tam z nią rozprawił.
Jak ona z Fredem?
Mógłbym ją odesłać do Gilead, jak czynię z innymi, ale...
nie ufam, że rozprawią się z nią jak należy.
Nie... oczywiście.
Ma tam zbyt wielu sympatyków.
Tym razem jej nie uratują.
Chcę pojechać z Ezrą.
Nie. Nie w pani stanie.
To nie jest dobry pomysł.
Proszę...
Nic mi nie będzie.
Muszę pojechać.
Chce pani to widzieć?
Być świadkiem.
Odebrała mi tak wiele, muszę zobaczyć jej koniec.
By powiedzieć synowi, że wiem, co spotkało zabójczynię jego ojca.
Że nie ma jej na świecie.
Dobrze.
Niech pani jedzie.
Dziękuję.
Dziękuję. W imię Boże.
W imię Boże.
Luke...
W porządku?
Żyjesz?
Jestem tu.
Jestem.
Przepraszam.
- Bardzo przepraszam. - Przestań.
Nie wiedziałeś, że może być aż tak, a ja...
wiedziałam.
Powinnam była ci powiedzieć, nie pozwolić ci...
iść do ziemi niczyjej.
Przepraszam.
Bo to moja wina, więc...
Nie możesz tak mówić.
Podjąłem tę decyzję.
Sam.
Poprzednio...
nie zdążyliśmy się pożegnać.
Nie chcę, żeby to się powtórzyło.
Nie.
Jebać to.
- Dlaczego? - Bo przeżyjemy.
Kiedy dotrzemy do Gilead, stracą nas, jasne?
Posłuchaj mnie, dobrze?
Kiedy rozdzieliliśmy się poprzednio...
co by się nie działo...
nigdy... nie straciłam nadziei.
I ty nigdy jej nie straciłeś.
Bo wiedzieliśmy...
po prostu wiedzieliśmy...
że znów się odnajdziemy.
Więc...
po prostu zrobimy to znów.
Dobra?
Kocham cię.
A ja ciebie.
I zrobimy to znów.
Rozumiesz?
Tak.
- Przeżyjemy. - Właśnie.
Sereno...
Przy najlżejszej niedogodności Ezra odwiezie panią do domu.
Wiem.
Dziękuję.
Jego nie chcą, jest legalny.
- Nie rozdzielamy się! - Dokąd go zabieracie?
Dokąd go zabieracie? Nie!
Kocham cię!
- Wyrzucić go przy granicy. - Nie!
Luke!
Dokąd go zabierają? Dokąd, mów? Dokąd go zabierają?
Przepraszam.
Możesz myśleć o swojej śmierci, ile chcesz,
ale raczej nie jest taka, jakiej się spodziewasz.
Zawsze jest jakaś zmyłka, nie w pełni przemyślana strategia...
niedostrzeżony w porę wróg.
Co by się nie robiło, koniec jest zawsze niespodzianką.
Dlaczego wszyscy na nas patrzą?
Widocznie już się rozeszło.
Dlaczego? Co zrobiłeś?
Coś, za co będziesz mi dziękować.
Komendancie, pójdzie pan z nami.
Co tak ważnego każe wam przerywać mi śniadanie?
Ręce przy sobie!
Co to ma znaczyć?!
Dobrze, idę... Mogę iść sam.
To skandal! Zostawcie go!
Lawrence?
Sąd Kryminalny Gilead podczas nocnego posiedzenia
uznał pana za winnego...
apostazji i grzechów cielesnych.
To niedorzeczne!
Za co?
Gwałt na nieprzypisanej własności.
Jest moją Podręczną!
Należy do mnie!
"Na każdym miejscu są oczy Pańskie,
dobrych i złych wypatrują".
Ale mam dziecko w drodze.
W porządku?
Nie bardzo.
Co się dzieje?
Wiesz, co.
Nie myśl o Lawrensie, Putnamie i tym wszystkim.
Nie mogę przestać.
Martwię się, kogo to z ciebie robi.
Kogo to ze mnie robi...
Tego, kto zrobi wszystko,
by Gilead stało się bezpieczniejsze dla naszego dziecka.
Na pewno zrobiłeś to dla niego?
Tak.
Dobrze się przypatrzcie, dziewczęta.
W Gilead są konsekwencje za nieposłuszeństwo wobec Boga...
kim by się nie było.
Jesteście świętymi naczyniami i Jego słowo was chroni.
Szanujcie Boga, a w zamian...
będziecie szanowane.
Komendant Putnam był złym człowiekiem.
Wykorzystywał swoje stanowisko.
Oto sprawiedliwość.
Chciałabym to widzieć.
Do domu, na gorące mleko.
Po jedną z uciekinierek, June Osborne.
Pan Wheeler zatwierdził.
Shaw zabiera czerwoną.
Zatwierdzono?
Kim jesteś?
Kurwa, żartujesz?
Nie, jak ty, kiedy życzyłaś mi, żeby moje dziecko we mnie umarło.
Pamiętasz?
Tak.
Najlepszy dzień w życiu.
A to co?
Zemsta za Freda?
Przetnij jej więzy.
Chcę, żeby mogła się modlić. Na kolanach.
Na miłość boską...
Czekaj...
Pozwól mi to zrobić. Muszę...
- Nie... - Tak!
Zabiła mi męża... przeklęła moje dziecko.
Powinnam. Bóg pozwala mi wymierzyć sprawiedliwość.
Muszę to zrobić. Daj mi pistolet.
Pozwól mi.
Sereno...
Nie rób tego.
Módl się.
Dobrze.
Modlę się za nasze dzieci.
Modlę się... by moje córki...
żyły w pokoju...
bez całej tej nienawiści...
i przemocy.
Daj im życie.
Daj im szczęśliwe życie.
I dobry Boże...
oby poszło im lepiej niż nam.
Amen.
Serena...
- Do samochodu. - Co robisz? - Wsiadaj!
Już!
Co ty odpierdalasz?
Pośpiesz się!
Wsiadaj!
Szybko!
- Jedź. - Co ty odpierdalasz? - Jedź!
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski