Hej. No cóż...
Trolle naprawdę wyszły z nor po tamtym ostatnim poście.
Ale wiecie co?
To wam ostatecznie będzie głupio, bo ja tu zostanę.
Życzę miłego, kurwa, dnia.
Znasz się na filmach?
- Nie bardzo. - Tak myślałem.
- Ubierz się. - Jest taki horror.
- Dzieje się na Antarktyce. - Aha.
Gra w nim Kurt Russell, inni faceci.
To właściwie horror SF.
Jest w nim scena, w której lekarz...
W tej scenie lekarz
używa na pacjencie defibrylatora.
Naciska na jego klatkę.
Naciska.
W pewnej chwili jego ręce przechodzą przez pacjenta,
ale zamiast żeber, jak normalny człowiek,
pacjent ma zęby.
Te zęby chwytają lekarza i odgryzają mu ręce.
Obie ręce.
- To naprawdę dobry film. - Właśnie słyszę.
Zbadamy ci krew i dam znać.
Jasne.
Rana zostawi bliznę.
Ale twoje narządy i fizyczne objawy
wyglądają nieźle.
To świetnie. Dobrze.
No... nie dziwi mnie to.
To jeszcze nie znaczy, że jesteś zdrowy.
Jak często przyjmujesz leki dożylne?
Jak często...
Nie za często.
- Sypiasz? - Czy sypiam?
Śnisz?
Wpadasz w rozpacz?
Vickers, spokojnie. Nagle jesteś psychiatrą?
Ruby prosiła mnie, żebym przyszedł.
Zbadałeś mnie. Nic mi nie jest.
Wszystko gra.
Zdrów jak ryba.
Pomogę ci. Daj mi to.
Musimy wiedzieć, John. Wszystko z tobą w porządku?
Ciągle o to pytają.
Najpierw Ruby, teraz Vickers.
Wszystko gra.
Czyżby działo się coś jeszcze?
Nie wiem. Może to moja paranoja.
Przy takich sprawach to się zdarza.
Ale i tak nie zaszkodzi uważać.
- Słucham, chłopcy. - Pani Helen Sugar?
- To ja. - Ma pani syna Johna, prawda?
O Boże. Jesteś Davy Siegel.
- Z Chłopca w kącie. - Tak.
Wejdźcie. Zapraszam.
- Dziękuję. - Nie wierzę.
- Nie wiem, ile razy... - Dziękuję.
...to oglądałam.
Co wy tu robicie?
Bernie?
Hej, kochanie.
Dopiero wracasz?
- Tak. Spałem w domu na plaży. - Dlaczego?
Tyle się dzieje, że musiałem się odciąć.
- Ocean ma w sobie coś takiego, że pomaga. - Chodź do łóżka.
Jestem już rozbudzony. Spróbuję trochę popracować.
Możesz spać dalej.
- Jesteśmy tu. - Moje ciało, mój wybór!
To zajebiście ważny dzień. Te kobiety są niesamowite.
Będę tu cały dzień. Jeśli chcecie przyjść, dajcie znać.
Wesprzyjcie nas.
Potrzebujemy was.
Hej, Ruby. Ten gość, który ściga Melanie, Stallings?
Co robi? Do kogo dzwoni? Co wiemy?
Jestem w jego telefonie i chmurze.
Zamawia dużo jedzenia i ogląda PornHuba.
Żadnych wiadomości? Jednorazówek na karcie kredytowej?
Wystraszyłeś go. Może jest ostrożny.
Co ma w kartotece?
Byłe aresztowania.
Naruszanie porządku pod wpływem, napady, jakieś narkotyki.
Porwania? Handel? Musi mieć coś takiego.
Nie.
Fałszywe nazwiska, numery ubezpieczenia?
Sugar, mam przed oczami całe życie tego faceta.
To zwykły dupek i tyle.
Nie pasuje mi to.
Pasuje, jeśli nie ma związku z zaginioną.
Dobra. Dzięki za sprawdzenie.
- Hej. - Tak?
Jeśli sprawa nie pójdzie po naszej myśli...
Znajdę ją.
- Świetnie. Dzięki. - Proszę bardzo.
- Wracajcie bezpiecznie do LA. - Dziękujemy.
I bez obaw, nic nie pisnę.
Dziękujemy.
Słodziutka.
Łatwo poszło.
- Hej. - Właśnie odjechali. Fuj.
Mówiłem ci.
- Oślizgła z niego kreatura. - Nie zaprzeczę.
Co mu powiedziałaś?
Nic, ale przekopują wszystko.
Dobrze mu zrobi, jeśli pozbawicie go gruntu pod nogami.
Właśnie taki mam zamiar.
Słuchaj, dzięki za pomoc.
Ale uważaj na siebie.
Nie spoczną, póki cię nie rozgryzą.
- Dzięki. Do później. - Jasne.
Sto lat dla tej królowej.
- Kocham cię, zdziro. - Dzięki.
Kocham ją. Kim będziesz w tym roku?
- Miksem Zendayi... - Dobra.
...Cate Blanchett i Micka Ja...
Dobry wieczór.
Hej, Wiley.
Proszę, nie zachęcaj go. Upadla się, żeby wzbudzić uwagę.
Zasługuje na nią.
Zasługujesz, pieszczochu. Właśnie tak.
Rozmawiałam z Teresą i dziećmi.
Dotarli do San Diego. Ma tam rodzinę, więc są bezpieczni.
Cieszę się.
- Chcesz wejść? - Tak.
To pewnie nic...
Robiłam na śniadanie jajka i nagle coś sobie przypomniałam.
Coś o Olivii? Powiedz mi, proszę.
Miałyśmy plany.
Lunch, a potem pchli targ.
To było może z sześć tygodni temu.
Potem zrezygnowała, bo nie czuła się dobrze.
Ale tego samego dnia
poszłam do koleżanki, która ma galerię w Silver Lake.
Kiedy tam byłam, zobaczyłam ją w kawiarni po drugiej stronie ulicy.
Chciałam podejść,
ale prowadziła bardzo ożywioną rozmowę z jakąś dziewczyną.
Nigdy wcześniej jej nie widziałaś?
Nie, ale coś się tam działo. Pamiętam, że mnie to wtedy zmartwiło.
Z jakiegoś powodu była bardzo zdenerwowana.
Ciekawe z jakiego.
Mówiłaś... Silver Lake?
Chcę odkryć wszystko.
Chyba ktoś mnie obserwuje.
Jakieś sześć tygodni temu. Była tu z koleżanką.
Siedziała o tam.
Przykro mi, nie pamiętam.
- Na pewno? - Tak.
- Dziękuję. - Powodzenia.
Ci trolle codziennie mówią: „Olivia, widzimy cię.
Olivia, dorwiemy cię”.
To było mniej niż nic...
Nie widziałem.
...ale Melanie miała przeczucie co do tej kobiety. Ja też.
Ważne było, żeby ją znaleźć.
- Przykro mi. - Dziękuję.
Widziałam w telewizji milion razy,
jak detektyw pokazuje ludziom zdjęcie.
Muszę cię spytać.
To serio działa?
Tak. Większość ludzi chce pomóc.
Co chcecie wiedzieć?
Przepraszam. Jestem prywatnym detektywem.
Jej rodzina wynajęła mnie, bym ją znalazł. Zaginęła jakieś dwa tygodni temu.
Moja licencja.
Gdzieś tu mieszka jej przyjaciółka, która może nam pomóc.
- Mogę? - Proszę.
Nigdy jej nie widziałem.
Pani Melanie Matthews.
Tak. Dani, to Melanie Matthews.
O Boże. To pani.
Nawet pani nie wie, jak ważna jest dla mnie pani muzyka.
Dla wielu innych też.
Dziękuję, Dani.
Nie dała się pani stłamsić, co?
Nie dałam.
Jest pani z nim?
Tak.
Znam tę dziewczynę. To koleżanka Taylor.
Taylor. Wiesz, gdzie ona mieszka, Dani?
Ale fajnie.
Co?
Pracuję z prawdziwą gwiazdą rocka.
Przestań. Byłą gwiazdą.
Ale serio, to pomogło. Zaufała ci.
Ile moich płyt masz?
No co ty? Wszystkie.
Kłamiesz.
Tak?
Hej, Taylor. Dani dzwoniła.
- Jestem Melanie... - Wiem. Dani mi mówiła.
Podobno szukacie Olivii.
Słuchajcie, ja też nic o niej nie wiem, jasne?
Może chwilę porozmawiamy.
Mam już dość tych Siegelów.
Siegelów? Jak to?
Jeśli nie chcesz rozmawiać, to sobie pójdziemy.
Mogę spytać, jak się masz?
Pięć minut. Ale tylko dlatego, że Pain Station rządzi.
Dzięki. Umowa stoi.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Jak poznałaś Olivię? Zacznijmy od tego.
Nazwałam ją hipokrytką.
Kocham tę zdzirę.
Niezły początek przyjaźni.
Tak.
Wesprzyjcie nas. Potrzebujemy was.
To było na Instagramie.
Opowiadała, jak pomaga kobietom uciec od przemocowców.
Potrzebujemy was.
Wkurwiało mnie to.
Napisałam więc do niej i ją opieprzyłam,
że zamiast szukać we wschodnim LA,
powinna spojrzeć na własne podwórko.
O co ci chodziło?
Albo raczej o kogo, Taylor?
Jestem aktorką. Próbuję nią być.
Parę miesięcy temu starałam się o rolę w filmie Berniego Siegela.
Myślałam, że to super, bo znam Davy’ego Siegela.
Jest przyjacielem przyjaciela.
Coś w tym stylu.
Wspomniałam mu więc,
że staram się o rolę w filmie jego taty.
To był błąd.
Co się stało?
Na początku nic. Davy zachował się świetnie.
„Super. Mam nadzieję, że ją dostaniesz. To idealna rola dla ciebie”.
Zachował się świetnie.
- Na początku? - Tak.
Potem zaczął do mnie pisać.
„Dowiedziałem się, że rola będzie znacznie większa.
Duża konkurencja. Może przyjadę i pomogę ci z przesłuchaniem?”
Pomoże mi z przesłuchaniem? Niech spierdala.
Ale byłam grzeczna.
„O Boże, to bardzo miło z twojej strony. Dzisiaj nie mogę”.
Ale nie odpuścił.
Pytał o następny wieczór i następny.
W końcu odpisałam, że przykro mi, ale nie ma na to szans.
I tyle.
Jego odpowiedź to było wideo
z ruchającą się parą.
Jedną osobą byłam ja, a drugą Davy.
To był jego sekret.
Miał ukryte kamery.
Przespałam się z nim w jego domu raz,
dosłownie lata temu.
Ledwo to pamiętam.
Byłam wściekła i poczułam się... zgwałcona.
Napisałam do niego.
Co on sobie, kurwa, wyobraża?
Że przekona mnie do przesłuchania?
Niech spierdala.
Wtedy do mnie zadzwonił i jego głos był...
Nazwał mnie suką
i powiedział, że jeśli nie pozwolę mu przyjechać
i, cytuję...
„dać się wyruchać”, to wrzuci nagranie do sieci.
I co zrobiłaś?
- Poszłam na policję. - Dobrze.
Powiedziałam im. że prześladuje mnie jakiś psychol.
Bardzo się przejęli i spytali kto to.
Powiedziałam, że wnuk Jonathana Siegela.
Nic się nie stało.
Właśnie. W końcu to Siegelowie, nie?
Co zrobi policja?
Ale następnego dnia
prawniczka zaoferowała mi pieniądze za podpisanie umowy poufności.
Prawniczka Berniego?
Tak. Kazałam jej spierdalać i na tym się skończyło.
Olivia o tym wiedziała?
- Powiedziałaś jej? - Tak.
To ona mi powiedziała, że nie jestem jedyna.
Szantaż seksualny to jego specjalność.
Olivia znała jego sekret.
Zrobił to wielu kobietom.
Dupek.
Tak czy siak,
minęło chyba więcej niż pięć minut, więc...
Byłaś bardzo dzielna, Taylor. Dziękujemy.
Tak.
Boję się...
Dobrze się czujesz?
Tak.
Tak? Wiedziałaś o tym, że Davy...
Wiesz, jak mówi się o tym, że powinniśmy zwolnić
i postawić na uważność?
Że jeśli zwolnimy, odłożymy telefony,
to może zobaczymy, że świat jest piękny?
Tak. Docenimy chwilę obecną.
Może być na odwrót.
To znaczy?
Może nie patrzymy na świat, bo...
jest smutny i brzydki.
Tak, ale nie cały.
Mamy lwy morskie, Patti Smith...
- Okej. - Cyprysy.
Radosny śmiech młodszej siostry.
Nie mam młodszej siostry.
Dobra, a Paryż?
- Jest smutny i brzydki? - Nie byłam tam.
Nie byłaś w Paryżu?
Nie.
C’est tant pis.
Nie była w Paryżu.
Nie była w Paryżu, Wiley. Nic dziwnego, że ma doła.
Przez to i...
może też przez Berniego.
Wygląda na to, że jest zamieszany w tę sprawę z Davym.
Dzięki za podwózkę.
Nie ma sprawy.
Jest przybita.
Davy był drapieżnikiem. Olivia to odkryła i zniknęła.
Jedno wywołało drugie?
Nie wiem.
Muszę wiedzieć, jak głęboko sięga ta zgnilizna.
Jego mama powiedziałaby mi wszystko.
Mój synek. Czarujący jak zawsze.
Mam prośbę. Nie wspominaj o tym tacie, dobrze?
Zastanówmy się, co mu powiedzieć.
- Jeśli zadzwoni... - Ale już wie, że pojechałem.
Wiem. Po prostu...
chcę najpierw przetrawić tę informację.
Więc kiedy zadzwoni, powiedz, że chcesz powiedzieć mu osobiście, dobrze?
Dobrze, mamo.
Dziękuję, skarbie. Wracaj bezpiecznie.
Pa.
Carlos, tu John Sugar. Muszę porozmawiać z panem Siegelem.
- Znalazł ją pan? - Jeszcze nie.
To po co pan dzwoni?
Muszę omówić z panem coś ważnego.
Co takiego?
Lepiej nie przez telefon. Możemy się spotkać?
Carlos poda panu adres.
Carlos dał mi adres i bilet do kina.
RETROSPEKTYWA LORRAINE EVERLY POWIEW ZMIAN
No tak, klasyk z Lorraine Everly. Ale jestem w pracy.
Od początku podejrzewałem, że Jonathan coś ukrywa.
Jakiś sekret. Ważny. Związany z Olivią.
Ale teraz się martwię, że może z Davym.
- Pan Sugar. - Gratuluję.
Przyszedł pan.
Może to nie oscarowa noc, ale jest tu sporo starych znajomych.
Dziękuję za zaproszenie. Porozmawiamy na osobności?
- Po pokazie. - Jasne.
Pora na fotki.
Ponoć twój prywatny detektyw nawala.
Co ci do tego?
Sporo. Po prostu mam jej już dość.
- Proszę szkocką. Czystą. - Już podaję.
To pan jest prywatnym detektywem?
Tak, niestety.
Zabawne.
Olivia nigdy cię nie obchodziła.
Jesteś naprawdę okropnym ojcem.
Margit Sorensen.
Śmieszy cię to?
John Sugar.
Wiesz, kto powiedział mi to samo? Moja matka.
Byłem kiedyś nastolatkiem, więc wiem, kim pani jest.
Nie wiem, czy mam się poczuć miło,
czy staro.
- Tak. - Dziękuję.
- Kutas. - Davy to pani syn?
Jeden jedyny.
Jest tu dzisiaj? Nie widziałem go.
Nie, David jest bardzo zajęty. Nie mógł przyjść.
Zna go pan osobiście?
No do końca. Tylko... ze słyszenia.
Proszę nie wierzyć we wszystko, co pan usłyszy.
Jeśli chodzi o kogoś takiego jak pan, ja nie wierzę.
WSPANIAŁY! ZMYSŁOWY! PEŁEN NAPIĘCIA!
POWIEW ZMIAN
Przerwa od walki z przestępczością?
Zaproszenie na wytworny pokaz. Jak mogłem odmówić?
Jeśli wytworny jest
widok Jona Voighta z popcornem w brodzie, to jasne. Nie można go przegapić.
- Nadal ani śladu Olivii? - Pracuję nad tym.
Zawsze wraca, kiedy się poddamy.
Ja się nie poddam.
Jak wolisz. To nie moja kasa.
Gdzie jest Davy?
- David? Czemu? - Chcę z nim pogadać.
- O czym? - O kobietach.
Porady sercowe?
David ma pecha w tych sprawach.
Sercowe? Tak to się teraz nazywa?
Chodzi o coś konkretnego?
To się wyda, Bernie.
Davy. Kobiety.
Twoje próby zatuszowania sprawy. To się wyda.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Czy Davy coś zrobił?
Czy zrobił coś Oliv...
To wygląda na ciekawą rozmowę.
Moja żona, Wendy.
Przepraszam, ale cię wołają.
Chodźmy.
Nie rozumiem.
Davy to przestępca seksualny. Olivia zaginęła.
Wciąż nie wiem, jak to się ze sobą łączy,
ale wygląda na to, że każdy w tej rodzinie ma to w dupie.
Co się między nimi dzieje?
Myślałem, że Melanie jest szczera, ale może nie.
Robię to od dawna, ale tak naprawdę, jeśli chodzi o ludzi,
wciąż za mało rozumiem.
Przepraszam, że przeszkadzam. Jestem detektywem.
Ależ skąd. Proszę wejść.
Jestem Glen.
- Cieszy się pan na pokaz? - O tak.
111 minut Lorraine Everly na taśmie 35 mm w formacie 2,35:1.
No jasne. Każdy by się cieszył.
Miło poznać innego nerda.
Zakładam, że jako 5-latek analizował pan Kurosawę i Godarda?
Nie do końca.
Tak naprawdę filmy odkryłem o wiele później.
Ale kiedy to nastąpiło,
źli i dobrzy, femme fatale, zabójcze roboty, tchórzliwe lwy.
Pokochałem to.
Niesamowite, ile można dowiedzieć się z filmów.
Tak.
Dzięki, Glen.
- Spoko. Miłego seansu. - Dzięki.
Miałeś być w Meksyku...
- „Miłego seansu”. - ...z moim mężem.
Łatwo powiedzieć. Trudniej być cierpliwym.
Jesteś moją nianią?
- Właśnie. - Muszę pogadać z Jonathanem.
Louis kazał mi cię pilnować.
Myślę o ucieczce.
Chcę zostawić to miejsce. Zostawić jego.
Przyznaję, to jeden z moich ulubionych filmów.
A gdyby nie było Louisa?
To niebezpieczne słowa.
Rozmawiam tylko z tobą, Steve.
Tylko tobie zdradzam sekrety.
Tylko tobie ufam.
KONIEC
Panie i panowie, producent filmu,
żywa legenda Hollywood, Jonathan Siegel.
Wspaniale zobaczyć znów ten film na dużym ekranie.
Dziękuję bardzo.
Cudowny film i cudowna aktorka.
To była pierwsza główna rola Lorraine Everly, prawda?
Tak. A ja jestem geniuszem, który jej ją dał.
Nie można było oderwać od niej wzroku. Ja na pewno nie mogłem.
Zrobiliście razem siedem filmów
i byliście małżeństwem przez 23 lata.
W Hollywood to się prawie nie zdarza.
Cóż, poza miłością...
SEKSUALNY DRAPIEŻNIK?
...darzyliśmy się szacunkiem.
ZŁY CHŁOPIEC W KĄCIE
Mam przerąbane.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
To on.
Kurwa.
To kluczowe.
- Czy... - Okropna pora.
OSKARŻONY
W porządku?
SZANTAŻ SEKSUALNY
AKTORKA OSKARŻA O MOLESTOWANIE
Hej, co tam?
Właśnie usłyszałem. Trzymasz się?
Tak, ale to jakieś szaleństwo.
Obawiam się, że musimy przerwać. Przepraszam.
Nie możesz zrobić tego.
Dotknąć tamtego. Pamiętasz, kiedy z kobietami można się było zabawić?
Dobrze. Wystąpił przed państwem Jonathan Siegel.
To ucichnie.
Mam nadzieję. Bo jedna zasada się nie zmieniła.
Panie Siegel.
Dobrze się pan czuje?
Panie Siegel! Tu jest krzesło.
Jeśli będziesz gadać z policją, prawnikiem
- albo tak zwanym kuratorem Teresy... - Dzwoń po karetkę.
- Spokojnie. - Słabo mi.
Jest tu lekarz?
Oddycha?
...i podasz moje nazwisko...
Nie, stary.
- Nie masz o co się martwić. - Tu jest.
Tętno spada. Przepraszam.
Brak tętna.
...wyrucham cię w ryja, aż wykrwawisz się z oczu.
Ładuję.
Uwaga!
Znowu.
Dobra, jadę dziś do TJ.
Może kiedy wrócę, to skoczymy na piwo, zakisimy ogóra,
żebyś zapomniał o tym gównie, co?
Jasne. Dobry pomysł.
Adiós, muchacho.
Kurwa.
Chłopaki, chodźcie tutaj.
Dajcie pyska.
Dajcie pyska, przystojniaki.
Jak u was? Co?
Dobra. Dziewczynki na zewnątrz!
No już, do kurwy nędzy!
Gotowi?
Sí, jefe.
Jadę na południe w interesach, ale ruszcie sprawę Clifforda.
Sprawdź tę Melanie Matthews i chcę wiedzieć,
kim jest pan kurator z ładną fryzurą.
To twoje zadanie, zjebie. Macie się tym zająć. Nie spierdolcie tego.
- Jasne. - A ty...
jesteś moją strażniczką.
Za tymi drzwiami znajduje się mój specjalny projekt.
Jest mój, jasne?
Więc jeśli ktoś się zbliży,
masz strzelić mu w łeb, rozumiesz?
Między oczy.
I pamiętaj o karmieniu psów.
Dobra, jedziemy.
Zawał.
Ale mówią, że się wyliże. Dla Jonathana to dobre wieści.
Ale ja drepczę w miejscu.
Chociaż ten dzisiejszy seans o czymś mi przypomniał.
POWIEW ZMIAN
Czemu 30 lat później miała na sobie tę samą sukienkę?
Ta sama.
Czemu 30 lat później miała na sobie...
tę samą sukienkę?
Hej, to znowu ja.
Czasem myślę, że cała rasa ludzka jest skazana na zagładę.
Chyba ktoś mnie obserwuje.
Wiem, że to wygląda na paranoję, ale...
Nie. Miałaś rację, Olivia.
Boję się.
Napisy: Marzena Falkowska