- Tamam o zaman. - Evet.
Ona zarar verme.
- Ya kaçarsa? - Zarar vermemeye çalış.
Tabii ki.
MOTEL YER YOK
İnsanlar, başları dertteyken konuşmak isterler. Ama meşhur sözü bilirsin.
Bilmediğim bana zarar veremez mi?
- Selam. - Selam.
Nasıl hissediyorsun?
Nasıl hissediyorum? İnsan gibi ama...
Daha iyiyim.
Henry bana yatıp dinlenmen gerektiğini söyledi.
Yerde bayılmanı kastettiğini sanmıyorum.
Bayılmadım. Yerde uyumayı seviyorum.
Orası belli.
Uykunda konuşuyordun.
Birine sesleniyordun.
Başka bir dil gibiydi.
Başka bir dil mi biliyorsun?
Evet, bir sürü başka dil biliyorum.
Saat kaç?
10.00'u geçti.
Duşumu alıp güne başlamalıyım.
Kahve getireyim.
- Hayır Melanie. - Sugar,
beni cidden hiçbir açıklama yapmadan, bu bok her neyse
onun içine sürükleyebileceğini mi sanıyorsun?
Belli ki hayır.
- Kahve alacağım. - Tamam. Kahve.
Ona her şeyi anlatmak istiyorum ama anlatamam. Asla.
"İnsan bir soluğu andırır, günleri geçici bir gölge gibidir."
İnsanları bir düş gibi
siler, süpürürsün, sabah biten ot misali.
Sabah filizlenir, büyür, akşam solar, kurur."
Bize biraz izin ver Carlos.
Annen öldüğünde benim için zor olmuştu.
Ama zamanının geldiğini bilmek...
...beni biraz rahatlatmıştı.
Ama bu...
Bu farklı bir durum.
Bir ebeveynin, çocuğundan uzun yaşaması.
Çok üzgünüm.
Hâlâ Olivia'dan haber yok mu?
Yok, olsa söylerdim.
Geçmişte ne kadar sorumsuzca davransa da
en kötü zamanlarında bile olsa buraya gelirdi.
Cidden ona bir şey olduğunu mu sanıyorsun?
Evet, sanıyorum.
Carlos.
Oturdular barda Ekmek attılar kavanozuma
Bir yandan "Ne arıyorsun burada?" diyerek
Seni puşt! Sakın bana dokunma!
Sakın dokunma.
Moss'un telefonu.
BİZİ YİNE ARA. İRTİBATTA OLALIM.
Biri onu arıyor.
Çok sorum var.
Djen kim?
Rüyandan anladığım tek kelime oydu. Djen. Kim o?
Kız kardeşim.
Kız kardeşin. Nerede? Ona bir şey mi oldu...
Biri geliyor.
- Miller. - Miller kim?
Patronum.
Aç kapıyı Sugar. Konuşmak istiyorum.
Seni bıçaklamaya çalışan adam mı?
Hayır. O, dostum.
Dostunsa neden kapıyı açmıyorsun?
İstemiyorum da ondan.
Havlu askısını alsak?
Havlu askısı işe yaramaz.
Arkada.
Gidelim.
Selam.
Onun için üzgünüm. Sadece konuşmak istiyorum.
Arabayı getir. Al.
Miller neden bunu yapıyor?
Bir şey olmuş olmalı. Bir şey değişmiş olmalı.
Kenara çek.
Tanrı aşkına. Ne oldu öyle?
O tek elli ihtiyar?
Kafasını kırdım. Mecburdum.
- Evet, iyi olacak. - İyi olacak, değil mi?
Tamam. Nasıl arkadaşın oluyor?
Onu uzun zamandır tanıyorum.
"Sadece konuşmak istiyorum." O neydi?
Ne konuşacaktı? Ne yaptın?
Tamam, bak.
Dinle, ben...
Dinliyorum.
Evet ama... Şey, adı Miller.
O ve başkaları... Biz birlikte çalışıyoruz.
Ne demek o? Özel dedektifler gibi mi?
Hayır, öyle... O benim normal işim
ama her birinin kendi ayrı işleri var.
Bir grubun üyeleriyiz.
Kimsenin haberi olmaması gereken bir örgüt gibi.
Şey gibi... Sana söyleyemem.
Az önce havlu askısıyla bir adamın kafasını kırdım.
- O yüzden söyleyeceksin. - Çok teşekkürler.
Ama söyleyememe sebebim tehlikeli olması.
Sadece senin için değil, olabilir de
ama ben ve birçok arkadaşım, değer verdiğim kişiler için de tehlikeli.
Uzun zamandır sakladığım bir sır bu.
Hepimiz sakladık.
Hiç kimseye söylemeyi
sana söylemek istediğim kadar istememişimdir ama söyleyemem.
Casussun.
Diller.
Her zaman izliyor, her zaman dinliyorsun.
Kendinle ilgili konuşmaktan çok başkalarıyla ilgileniyorsun.
Yani, vay canına. Anlamalıydım.
Başak burcu standartlarıyla bile bunu merak etmeliydim.
Sana herhangi bir soru sormamın yegâne sebebi
cevapları kendim için öğrenmek istememdi.
Casussun.
Olay bu, değil mi? Yabancı casussun.
Buraya sadece gözlem için geldik.
Vay anasını.
Görevimiz bu. Tek görevimiz.
Tanrım, keşke sigaram olsaydı.
- Ya Thorpe? - Ne olmuş ona?
O da sizden, değil mi?
Evet.
- Ama peşinde değil. Sana yardım ediyor. - Kahretsin.
Ne oldu?
Henry. Şimdi ona gidecekler.
Gitmeliyiz. Üniversiteye gitmeliyiz.
Evet, Larsen bölümünün bir kısmını kapsayacağız.
Son görüştüğümüzde yontma taş çağının sonlarındaydık.
Ve ondan hemen sonra da mezolitik çağ vardı.
30.000 yıl öncesi. Neanderthal'ler, Homo sapien'ler
ve türlerin farklılaşması.
Hadi Henry.
Cevap vermiyor.
Karmaşıklık ve çelişki.
Aynı anda birçok farklı his ve düşünceyi
içinde tutabilme yeteneği.
O yüzden siz hâlâ buradasınız ama uzak atalarınız yok.
Buyurun?
Bir arkadaşımı arıyordum. Profesör Henry Thorpe, antropoloji.
Bugün çok popüler oldu.
Neden öyle dedin?
- Belki az önce çıkmıştır. - Siktir. Miller olmalı.
BİR SAATE ORADA OL.
Biri izlerini saklıyor.
Stallings'le bağlantısı olan herkesi topluyor.
E?
Onlardan önce Moss'a ulaşmalıyım. Henry bekleyecek.
Tamam, gidelim.
Sana bir şey diyeceğim ama kızacaksın. Ama benim de kızgın olduğumu bil.
Neymiş?
Arkadaşlarım... Miller ve bazıları...
Olivia'yı bulmama engel olmaya çalışıyorlar.
Dur. Olivia'yı seninkiler mi kaçırdı?
Hayır. Onlar...
Ona ne yaptılar?
- Hiçbir şey. - Tanrım.
İnsanlara zarar vermeyiz. Öyle değiliz, tamam mı? Yemin ederim.
- Bunu düzelteceğim. - Tanrım.
Sence içeride mi?
Hayır. Stallings'in adamlarından biri var.
Orada yaşıyor ve bilmemiz gereken bazı şeyler biliyor olabilir.
Burada kalmanı istiyorum. Tamam mı?
- Sorun değil çünkü girmek istemiyorum. - Tamam.
Ne yapıyorsun?
Fikrimi değiştirdim. Seninle geliyorum.
- Yakınımda kal. - Tamam.
Sugar.
Tamam. Gidelim. Hadi.
İşler kontrolden çıktı.
Belki de yavaşlayıp biraz nefes alma vaktimiz gelmiştir.
"Soğukkanlı olan kazanır" anlarından biri.
Birçok kişi bana çok yetenekli olduğumu söyler.
Ama yine de köşelerin ötesini göremem.
Tabii. Bu da bir yol.
Clinton gelip seni başka bir odaya alacak.
Ne olur, ne olmaz. Benim de dönüş saatim...
Bilmiyorum ama döneceğim.
- Tamam. - Tamam.
Hey. İyi misin?
Onsuz dönmeyeceğim.
Güzel.
İşte bu.
Bu gece bazı cevaplar alacağım.
Öyle ya da böyle.
Ona söylediğimde ciddiydim.
Biz böyle değiliz.
Adam kaçırma. Cinayet.
Moss'un adi biri olması önemli değil.
İnsanlara zarar vermemeliyiz.
Burada olmamızın tek sebebi barışçıl hayat biçimimizi korumak.
Ama burası bizi değiştiriyor.
Hepimizi değiştiriyor.
Neler oluyor?
Görev bitti.
Geri çağrıldık.
Ne?
- Doğru. - Henry.
Ben iyiyim... Onu dinlesen iyi edersin.
Bekle, bekle. Ne?
Bu sabah yuvadan haber geldi. Miller seninle onu konuşacaktı.
O yüzden buradayız.
- Çıkış planlarına bakıyoruz. - Görev bitmedi.
Evet, bitti.
Birkaç güne kadar sen ve bu odadaki herkes,
tüm iş arkadaşlarımız bu gezegenden gitmiş olacağız.
- Kim demiş? - Yuvamız.
Çıkış detaylarını Miller'la konuşacaksın.
Hayır. İyi deneme ama onsuz gitmiyorum.
Evet, gidiyorsun.
Onsuz gitmiyorum.
Olivia Siegel.
Aradığım kadın.
Bu odadaki bazılarının garip ve kesin bir biçimde
bulmamı istemedikleri kadın!
Şimdi ne olacak?
Bunca zaman sonra, bir anda, hiç haber vermeden
- toplanıp gitmemiz mi gerekiyor? Hayır. - Görev Olivia Siegel değil Sugar.
Daha büyük iyiliği unuttun.
Olivia nerede?
- John. - Hayır. Dur, kaçınmak, yalan yok.
- John. - Dur Henry! Lütfen.
Biri hemen nerede olduğunu söylese iyi olur.
- Bu odada birinin bildiğini biliyorum. - Katılıyorum. Söyleyeceğim.
Hayır. Öyle bir şey yapmayacaksın Henry.
Kazandın. Hepimiz gidiyoruz. Artık ne önemi var?
Söyleyeceğim. Gel.
Hepsini bugün öğrendim ve...
- Yerini biliyor musun? Söyle. - Bana adres verdiler. Evet.
Tamam. Bakayım.
Tamam. Yazayım.
Adres. Tüm bunlardan sonra bir adres var. Ben...
Elimden geldiğince açıklayayım mı?
Lütfen.
Tamam. Şimdi...
Bizi öğrendiler... İnsanlar.
Evet. Bazıları öğrendi.
Koruduğumuz kişi de bu mu?
Bunlar güçlü insanlar.
Eminim.
Kafamızı mı çevireceğiz?
Bir şey yapmadan bunlara izin mi vereceğiz?
Kendi halkımızı korumak için.
İsterlerse bizi her an yok edebilirler.
Şimdi de görev bitti.
- Evet. - Şimdi bana söylenebilir.
Olivia ne olmuş olursa olsun. Ne kadar acı çekmiş olursa olsun.
Ve bu... Her kimse artık...
Birinin oğlu. Bir siyasetçi.
Bu şerefsiz de Stallings'in müşterisi miydi?
- Evet. - Nasıl oldu?
Biz nasıl... Bizi nasıl öğrendiler?
O kısmını bilmiyorum. Peki şu an önemi var mı?
Tabii ki var.
Her şeyden çok var. Biz böyle değiliz Henry.
Kızan bir tek sen değilsin. Dışarıdaki kimse mutlu değil.
Mutlu mu? Sence Olivia bu durumdan memnun mu?
Bu hiç olmamalıydı Henry!
Tamam. Ama oldu.
Şimdi gideceğiz. Düzeltmeye çalış.
Çünkü yaşıyorsa onu bulacağın yer orası.
Dur. Stallings'in evinde olanları anlattılar.
Üç kişiyi öldürdüğünü söylediler.
- Doğru mu bu? - Kendimi savundum.
Yani mecburdun.
İlk ikisini öldürmeye mecburdum.
Bir adam ve kadın.
Nefsi müdafaaydı.
Ama üçüncüsü...
Öyle değildi.
Bu düşüncelerin içinde koşup durdum.
"Tehlikedeyim", "O kötü bir adam", "Ya bir silah çekerse"...
"Belki bu adalettir.
Ya da en azından makuldür."
Ama şeyden hemen önce...
Tetiği çekmeden hemen önce...
...tüm o düşünceler yok oldu ve her şey sessizleşti.
Ve...
Onu öldürdüm çünkü canım öyle istedi.
Delilik. Biliyorum.
Bence burada ne kadar uzun kalırsak o kadar insan oluyoruz.
Gitmem lazım.
Senin işinde... burada geçirdiğin zamanda... öğrendin ki, düzinelerce insan,
değil mi? En az o kadar. Belki daha fazla.
Her zaman, adamları, kadınları, çocukları arıyorsun.
Belki bugün bu Olivia. Umarım onu bulursun.
Ama kız kardeşin olmadan, korkarım hep kayıp olacaksın.
Demek Olivia'nın kayboluşunun ardında güçlü ve ayrıcalıklı insanlar var.
Şimdi anlıyorum.
İfşa tehdidiyle bize şantaj yapılıyor.
"Sugar'a söyle vakadan çekilsin yoksa sırrınızı açıklarız.
'Uzaylılar aramızda dolaşıyor.' Manşeti de bu olur."
Bu çok kötü olur.
Hoşuma gitmiyor ama anlıyorum.
Henry haklı. Çok uzun kaldık. Eve dönme vakti.
PAVICH'E OY VERİN - ABD SENATOSU "YANINIZDA"
PAVICH ABD SENATOSU
- Kıpırdama! Güvenlik! - Eller yukarı.
Bakın. Ellerim havada.
Silahı bırak.
- Tamam. Sakin... - Silahı yere bırak.
Peki. Sizin tarafınızdayım. Silahı atıp...
"Kıpırdama" dedim.
Beni dinlemelisiniz. Gidemeyiz.
Ben özel dedektifim. Kayıp bir kadını bulmak için tutuldum.
Haneye tecavüz için sürüyle mazeret duymuştum.
Keşe benziyor muyum? Dinle beni.
Cüzdanım. Dedektif ruhsatım, sürücü ehliyetim,
kimliğim, her şeyim cüzdanımda.
- Sol göğüs cebimde. İçinde, evet. - Sol cep mi?
-"John Sugar." Gerçek adın mı? - Gerçek... Evet, efendim.
- Şu mavi araba senin mi? - Evet.
Belki yanlış adrese geldim. Bilmiyorum. Belki hata yaptım.
Ama bir gün bu evde bir kadına şiddet uygulandığını duyarsanız
ve ona yardım etmek için zaman ayırmadıysanız...
Bakmadan çıktıysanız...
Öyle bir vicdan azabı istemezsin.
Zamanı şimdi. "O ana dönebilsem, zamanı geri alabilsem" demek istemezsin.
Kıpırdama.
Bodruma bakacağım.
Kimse var mı?
Aşağıda kimse var mı?
- Evet. Senatörün oğlu. - Hey?
Tabii ya.
Baksana.
E, ne buldun?
Hiçbir şey. Bir çekiç buldum.
Ama orası bodrum. Çekicimi oraya koyarım.
Her yere baktığından emin misin?
Aşağı yukarı.
Yanılmışım.
Orada haklısın.
Şimdi ne olacak?
Aşağıda biri olduğunu sana kim söyledi?
Bir arkadaşım. Yanlış bilgiymiş.
Arada oluyor. Utanç verici.
Hangi arkadaş?
Hangi... Bunu sana söyleyemem biliyorsun.
Gizli kaynaklar... Benim işimin ön şartıdır.
Bodrumumda biri olduğunu sana kim söyledi?
Alarm çaldırdığımı düşünmemiştim.
- İyiydin. - Öyle mi?
Ben işten dönüyordum.
Şanslıyım.
Sen şanssızsın.
Hey, bu şekilde olması gerekmiyor.
Başka kimsenin zarar görmesine gerek yok.
Sen dâhil.
Aslında birinin zarar görmesine aldırmam.
Benim için soru şu: "Çekiçle mi başlasam?"
Adın ne?
- Ryan. - Ryan.
Bitti. Tamam mı? Bugünlük paydos diyelim, olur mu?
- Tamam. - Yapma.
Olivia.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher