1
00:01:13,907 --> 00:01:15,117
สามคํา

2
00:01:15,742 --> 00:01:17,035
นั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุด

3
00:01:18,036 --> 00:01:19,872
โทรสายเดียวแจ้งให้เขารู้

4
00:01:21,498 --> 00:01:22,875
ฝันร้ายจบลงแล้ว

5
00:01:29,131 --> 00:01:32,384
- โอเค ไม่เป็นไรนะ
- ไปตายๆ

6
00:01:32,384 --> 00:01:33,594
ไม่เป็นไรแล้ว มาเถอะ

7
00:01:33,594 --> 00:01:37,639
แค่สามคํา "เจอเธอแล้ว"

8
00:01:40,642 --> 00:01:42,644
ผมมาช่วย เอาแขนพยุงผมไว้

9
00:01:42,644 --> 00:01:44,271
มาเร็ว มาเลย

10
00:01:51,320 --> 00:01:52,529
ทุกสิ่งจบลง

11
00:01:56,783 --> 00:01:58,243
เพื่อนๆ เรียกคุณว่าจอห์นหรือแจ็ค

12
00:01:58,952 --> 00:02:00,287
อ้อ เรียกจอห์นครับ ส่วนใหญ่

13
00:02:00,287 --> 00:02:01,914
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่เรียกจอห์นเสมอ

14
00:02:01,914 --> 00:02:03,248
แต่ถ้าเป็นคนรู้จักจะเรียกสก็อตตี้

15
00:02:04,583 --> 00:02:06,502
ฉันจะเรียกคุณว่าคุณเฟอร์กูสัน

16
00:02:06,502 --> 00:02:09,128
แหม ไม่ดีหรอกครับ อย่าเลย

17
00:02:09,795 --> 00:02:11,507
{\an8}แต่หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นบ่ายวันนี้

18
00:02:11,507 --> 00:02:13,425
ผมว่าคุณเรียกผมว่าสก็อตตี้ดีกว่า

19
00:02:13,926 --> 00:02:15,010
หรืออาจจะเรียกจอห์นก็ยังได้

20
00:02:22,267 --> 00:02:23,268
ฮัลโหล

21
00:02:24,394 --> 00:02:25,229
อะไรนะ

22
00:02:26,730 --> 00:02:27,648
ฉันจะรีบไปเลย

23
00:02:55,843 --> 00:02:57,219
โถ หนูเอ๊ย

24
00:03:00,931 --> 00:03:01,932
ไม่เป็นไรนะ

25
00:03:06,103 --> 00:03:07,104
โอเค

26
00:03:08,063 --> 00:03:09,106
ไม่เป็นไรแล้ว

27
00:03:12,568 --> 00:03:14,361
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้วจ้ะ

28
00:03:15,279 --> 00:03:16,280
โอเค

29
00:03:18,740 --> 00:03:20,158
ไม่เป็นไรนะ

30
00:03:23,954 --> 00:03:24,955
ไม่เป็นไรนะ

31
00:03:27,249 --> 00:03:28,083
พ้นภัยแล้ว

32
00:03:33,839 --> 00:03:35,591
ตอนจบเป็นเรื่องประหลาด

33
00:03:42,014 --> 00:03:43,682
เรารู้ว่าไม่ช้าก็เร็วมันจะต้องมาถึง แต่ทว่า

34
00:03:43,682 --> 00:03:45,184
ทุกอย่างก็ยังต้องจบไป

35
00:03:51,231 --> 00:03:52,691
ผมดีใจที่คดีนี้จบลงได้

36
00:03:53,567 --> 00:03:56,195
ก็ไม่ได้ดีใจเต็มที่

37
00:04:01,033 --> 00:04:02,034
{\an8}(แผ่นที่ 44)

38
00:04:07,789 --> 00:04:09,416
{\an8}ผมรู้ๆ

39
00:04:10,584 --> 00:04:14,463
ผมกําลังหมกมุ่น แต่นักสืบเอกชนก็เป็นงี้

40
00:04:16,130 --> 00:04:17,423
พลิกแผ่นดินหาหลักฐานทุกชิ้น

41
00:04:20,844 --> 00:04:22,012
ผมต้องรีบหน่อยแล้ว

42
00:04:22,012 --> 00:04:23,263
เดี๋ยวกลับมานะ

43
00:04:23,263 --> 00:04:24,348
เราทุกคนต้องรีบ

44
00:04:39,988 --> 00:04:41,198
เวร

45
00:04:57,756 --> 00:04:59,383
ขอดูใบอนุญาตและทะเบียนรถค่ะ

46
00:04:59,967 --> 00:05:00,968
ได้

47
00:05:02,177 --> 00:05:03,512
ผมขับเร็วกว่ากําหนดที่ตรงไหนเหรอ

48
00:05:03,512 --> 00:05:06,390
ขับ 68 บนถนนที่ให้ขับ 65
แต่ฉันไม่ได้เรียกคุณเพราะเรื่องนั้น

49
00:05:06,890 --> 00:05:08,267
กันชนท้ายคุณหลุด

50
00:05:08,267 --> 00:05:09,351
จริงเหรอ

51
00:05:10,227 --> 00:05:12,020
ฉันต้องขอให้คุณจอดแวะที่จุดต่อไป

52
00:05:12,020 --> 00:05:14,439
แล้วดูเสียให้เรียบร้อยก่อนค่ะ คุณมิลเลอร์

53
00:05:15,315 --> 00:05:16,942
ถ้ามันหลุดลงมากลางถนน...

54
00:05:16,942 --> 00:05:19,319
ไม่ดี ครับ แน่นอน ขอบคุณ

55
00:05:19,820 --> 00:05:21,655
ฮื่อ ผมก็อาจจะขับไปสีกับ...

56
00:05:33,333 --> 00:05:36,962
นี่รถหมายเลข 33
เกิดเหตุน่าจะถูกทําร้ายเสียชีวิต รถเทสลา

57
00:05:36,962 --> 00:05:39,590
น่าจะเป็นชายถูกยิง ใกล้ทางด่วน 118

58
00:05:51,852 --> 00:05:53,937
- ไง
- มาทําอะไรที่นี่

59
00:05:56,231 --> 00:05:58,442
อรุณสวัสดิ์ ดีใจที่ได้เจอเช่นกัน

60
00:05:59,151 --> 00:06:00,652
ขอโทษนะ อรุณสวัสดิ์

61
00:06:00,652 --> 00:06:02,029
ทุกอย่างโอเคมั้ย

62
00:06:02,029 --> 00:06:05,449
โอเค แค่... เฮนรี่ดื้อมาก

63
00:06:06,241 --> 00:06:08,160
- ฮื่อ เขาก็เป็นแบบนั้นแหละ
- ใช่

64
00:06:09,328 --> 00:06:12,748
เราไม่ได้... ไม่มีโอกาสที่จะ...

65
00:06:15,542 --> 00:06:16,835
ฉันดีใจมากที่คุณเจอตัวเธอ

66
00:06:18,587 --> 00:06:19,588
จริงเหรอ

67
00:06:21,173 --> 00:06:22,424
ต้องจริงสิ

68
00:06:23,258 --> 00:06:24,551
คิดว่าเรื่องนั้นทําให้ฉันมีความสุขเหรอ

69
00:06:24,551 --> 00:06:28,180
ผมไม่รู้แล้วว่าจะคิดยังไงกับคุณ รูบี้
ไม่รู้แล้วจริงๆ

70
00:06:33,519 --> 00:06:37,898
อ้อ แต่พวกนั้นก็อาจกําลังตามหาตัวเรา
เพราะคุณเปิดโปงพาวิช

71
00:06:40,234 --> 00:06:41,735
ตอนนี้เราทุกคนเลยต้องไป

72
00:06:45,489 --> 00:06:49,117
คืองี้ คุณทําสิ่งที่คิดว่าจําเป็นต้องทํา เพราะงั้น...

73
00:06:49,117 --> 00:06:50,410
ถูกต้อง

74
00:06:50,410 --> 00:06:53,997
โอเค เราต้องออกจากที่นี่กันวันนี้

75
00:06:53,997 --> 00:06:55,165
ผมรู้

76
00:06:58,252 --> 00:07:01,338
เอาละ งั้นอย่าไปถึงจุดอพยพช้าละกัน
มิลเลอร์ออกไปที่นั่นแล้ว

77
00:07:01,338 --> 00:07:03,090
- รับทราบ
- โอกาสสุดท้ายตอนตะวันลับฟ้า

78
00:07:21,567 --> 00:07:23,110
บันทึกจนหยดสุดท้ายเลยสินะ

79
00:07:24,236 --> 00:07:25,279
หมายความว่าไง

80
00:07:25,904 --> 00:07:27,239
ฉันเพิ่งเริ่มเอง

81
00:07:27,239 --> 00:07:28,407
เป็นนักวิชาการเสมอ

82
00:07:29,032 --> 00:07:30,075
นายก็รู้จักฉันดีเกินไป

83
00:07:33,537 --> 00:07:35,581
งั้นก็จบตรงนี้แล้วสินะ

84
00:07:35,581 --> 00:07:36,832
เดินทางให้ปลอดภัย

85
00:07:36,832 --> 00:07:37,916
ใช่

86
00:07:39,251 --> 00:07:40,460
นายรู้สึกเป็นไงบ้าง

87
00:07:41,211 --> 00:07:44,590
ก็ดีมั้ง... สองจิตสองใจ

88
00:07:45,340 --> 00:07:46,550
ใช่ เหมือนกัน

89
00:07:48,260 --> 00:07:51,305
นึกว่านายจะไปอยู่ที่บ้านซีกัล
เดินพรมแดงให้เขาโปรยกุหลาบแทบเท้า

90
00:07:52,598 --> 00:07:55,809
เดี๋ยวจะไปหลังจากนี้
แต่ไม่คิดว่าจะมีกุหลาบอะไรหรอก

91
00:07:57,269 --> 00:07:58,896
ได้ของที่ฉันโทรถามมารึเปล่า

92
00:07:59,396 --> 00:08:00,689
- ไอ้...
- เครื่องเล่น

93
00:08:00,689 --> 00:08:02,900
อ้อ เฮ้อ สมองเดี๋ยวนี้

94
00:08:02,900 --> 00:08:04,276
เอามาแล้ว อยู่ในนี้

95
00:08:04,818 --> 00:08:07,237
- จะเอาไปทําไมตั้งแต่ต้น
- หือ

96
00:08:07,237 --> 00:08:09,656
เครื่องเล่นแผ่นซีดี
จะเอาไปทําไม เราจะไปกันแล้ว

97
00:08:09,656 --> 00:08:13,493
ก็แค่ยังเหลืออะไรที่อยากตรวจดู

98
00:08:13,493 --> 00:08:15,329
เรื่องคดีเดิมอีกเหรอ

99
00:08:17,039 --> 00:08:18,373
นึกว่าจบไปแล้ว

100
00:08:19,124 --> 00:08:23,712
ได้ยินจากข่าวว่า... ขอโทษ มันชื่ออะไรนะ

101
00:08:23,712 --> 00:08:25,339
- ไรอัน พาวิช
- ใช่

102
00:08:26,381 --> 00:08:27,841
ได้ยินว่าชั่วร้ายมาก

103
00:08:28,550 --> 00:08:30,219
ทรมานคนเป็นสิบๆ คน

104
00:08:30,219 --> 00:08:31,303
อ้าวนั่นไง!

105
00:08:36,183 --> 00:08:40,020
เดี๋ยว นายคิดว่าเขาจับคนผิด

106
00:08:40,020 --> 00:08:42,022
เปล่าๆ เขานั่นแหละ

107
00:08:44,900 --> 00:08:45,901
งั้นทําไม

108
00:08:46,652 --> 00:08:49,238
สังหรณ์สักอย่าง ไม่รู้เหมือนกัน

109
00:08:50,322 --> 00:08:52,115
นายคิดว่าฉันหมกมุ่นรึเปล่า

110
00:08:54,034 --> 00:08:57,704
ฉันคิดว่านายช่วยชีวิตคนไว้ได้
และไม่ว่าจะมีข้อเสียอะไร

111
00:08:57,704 --> 00:08:59,581
ความมุ่งมั่นในการทําดีของนายมัน...

112
00:09:01,083 --> 00:09:02,334
มันสุดยอดมาก

113
00:09:03,001 --> 00:09:04,086
ขอบใจนะ เฮนรี่

114
00:09:04,086 --> 00:09:05,712
นายก็ควรมีคนโปรยกุหลาบให้เดินจริงๆ

115
00:09:06,380 --> 00:09:07,381
ขอบคุณ เฮนรี่

116
00:09:09,591 --> 00:09:11,385
งั้นนายจะไปยังไง

117
00:09:12,094 --> 00:09:13,095
ไปกับรูบี้

118
00:09:13,595 --> 00:09:16,056
- ไม่เอาคอร์เวตต์ไปเหรอ
- ไปได้ก็ดีสิ

119
00:09:17,224 --> 00:09:19,351
- แวะมารับฉันไปด้วยได้มั้ย
- ได้เลย

120
00:09:19,935 --> 00:09:21,520
งั้นเดี๋ยวเจอกัน ฉันจะกลับมาหา

121
00:09:21,520 --> 00:09:22,604
โอเค

122
00:09:25,816 --> 00:09:27,276
- ขอบใจนะ
- ได้เลย

123
00:09:51,008 --> 00:09:52,217
ทดสอบๆ

124
00:09:53,302 --> 00:09:56,722
หนึ่งในสิ่งที่ผมชอบพูดคือ
ระวังไอ้ความเคยชินไว้ให้ดี

125
00:09:56,722 --> 00:09:58,640
อย่าทําแต่สิ่งที่ตัวเองรู้อยู่แล้ว

126
00:09:59,141 --> 00:10:01,143
ยอมให้ตัวเองได้ประหลาดใจบ้าง

127
00:10:01,143 --> 00:10:04,104
นั่นสําคัญนะ เพราะสําหรับผม

128
00:10:05,397 --> 00:10:07,733
ตลอดเวลาที่รู้จักตัวเองมา

129
00:10:08,984 --> 00:10:10,861
ผมเป็นคนแบบที่จะชอบเบสบอล

130
00:10:10,861 --> 00:10:13,739
ผมเป็นคนแบบที่จะเกลียดเทนนิส ฯลฯ

131
00:10:13,739 --> 00:10:15,115
แต่ผมก็นึกได้ว่านั่นคือสร้างขีดจํากัดให้ตัวเอง

132
00:10:15,115 --> 00:10:21,330
และยิ่งทําเรื่องแบบนี้แค่ไหน
ยิ่งรู้ตัวว่าที่จริงผมไม่ได้รู้เลย

133
00:10:21,330 --> 00:10:24,917
ว่าตัวเองอาจจะชอบหรือไม่ชอบอะไรอีก

134
00:10:24,917 --> 00:10:26,210
ตัวอย่างเช่น...

135
00:10:31,673 --> 00:10:37,638
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ค้อน
จนกระทั่งพบว่าเป็น

136
00:10:38,597 --> 00:10:41,308
เพราะงั้น คือว่า...

137
00:10:42,434 --> 00:10:44,853
- อย่านะ อย่า
- เปิดใจเอาไว้

138
00:10:46,021 --> 00:10:48,440
อย่าๆ ได้โปรด

139
00:10:50,234 --> 00:10:51,735
เฮ้ย! พอเลย!

140
00:10:51,735 --> 00:10:52,819
พอ!

141
00:11:08,377 --> 00:11:11,255
ช่วงหนึ่ง ผมก็ทําตัวเอง...

142
00:11:43,829 --> 00:11:44,830
คุณชูการ์

143
00:11:48,458 --> 00:11:50,460
- สบายดีมั้ย
- เยี่ยมเลยครับ ขอบคุณ

144
00:11:50,460 --> 00:11:51,545
ดีใจที่ได้เจอ

145
00:11:51,545 --> 00:11:53,881
เราทุกคนซาบซึ้งบุญคุณมาก
กับสิ่งที่คุณทําเพื่อโอลิเวีย

146
00:11:54,590 --> 00:11:56,300
- คุณซีกัลรอคุณอยู่ครับ
- ขอบคุณ

147
00:12:00,262 --> 00:12:02,431
- ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
- ได้เลยครับ

148
00:12:09,062 --> 00:12:13,108
- มาร์กีต์ ผมเสียใจด้วยจริงๆ
- ขอบคุณ ชูการ์

149
00:12:14,568 --> 00:12:20,073
แต่ว่า...
มีคนแสดงความเสียใจกับฉันเยอะมาก

150
00:12:20,073 --> 00:12:24,161
แต่นั่นไม่เห็นจะช่วยได้เลย

151
00:12:26,538 --> 00:12:27,539
แน่สินะ

152
00:12:29,875 --> 00:12:30,876
ก็...

153
00:12:32,169 --> 00:12:35,088
สุดท้ายเราไม่เคยได้รู้ความจริงเนอะ

154
00:12:36,423 --> 00:12:38,550
จริงๆ แล้วคุณทําไปเพื่ออะไรกันแน่

155
00:12:40,177 --> 00:12:42,095
ผมบอกแล้วไงว่าผมทําเพราะอะไร

156
00:12:43,263 --> 00:12:45,891
อ้อๆ

157
00:12:46,433 --> 00:12:52,397
แค่นักสืบเอกชนจิตใจดี
ตามหาเด็กสาวบ้านรวยน่าสงสาร

158
00:12:54,316 --> 00:12:57,361
สาวที่ลูกชายคุณทําให้เจอกับอันตราย

159
00:12:58,070 --> 00:12:58,904
น้องสาวของเขาแท้ๆ

160
00:12:59,905 --> 00:13:01,615
อาจไม่ได้ตั้งใจทํา แต่ก็ทําเพราะความบุ่มบ่าม

161
00:13:01,615 --> 00:13:03,408
และผมว่าคุณรู้เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับ...

162
00:13:10,082 --> 00:13:14,586
รู้ไหม ผมได้ดูเขาเล่น "เด็กมุมห้อง"
เมื่อนานมาแล้ว

163
00:13:16,380 --> 00:13:18,966
เขาช่าง... เขาเล่นเก่งมากจริงๆ

164
00:13:21,051 --> 00:13:22,177
ใช่

165
00:13:23,846 --> 00:13:25,764
ตอนนั้นเขาสุดยอดมาก

166
00:13:26,306 --> 00:13:27,349
ผมก็ว่างั้น

167
00:13:29,685 --> 00:13:30,978
ผมเสียใจด้วยอีกครั้ง

168
00:13:31,979 --> 00:13:32,980
ขอบคุณค่ะ

169
00:13:41,697 --> 00:13:43,699
- ขอบคุณ คาร์ลอส
- ครับผม

170
00:13:43,699 --> 00:13:45,659
คุณคงไม่ถือสา ผมแค่อยากจะมาลา

171
00:13:45,659 --> 00:13:47,119
ผมไม่ถืออยู่แล้ว

172
00:13:47,911 --> 00:13:50,581
อันที่จริง ผมมีข้อเสนอมาให้คุณ

173
00:13:51,832 --> 00:13:53,500
ผมมีตําแหน่งงาน

174
00:13:53,500 --> 00:13:55,460
หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย
ในเครือบริษัททั้งหมดของผม

175
00:13:55,460 --> 00:13:56,628
จริงเหรอครับ

176
00:13:56,628 --> 00:13:58,380
เป็นงานง่ายๆ

177
00:13:58,380 --> 00:14:02,217
ไล่ตามพวกละเมิดลิขสิทธิ์บนอินเทอร์เน็ต
ขับรถพาดาราไปเข้าบําบัดเลิกยา

178
00:14:03,135 --> 00:14:06,889
และไม่ว่าคนอย่างผมเคยจ่ายให้คุณเท่าไหร่...

179
00:14:07,556 --> 00:14:08,557
ผมจะจ่ายเป็นสองเท่า

180
00:14:09,641 --> 00:14:12,019
คุณมีน้ําใจมากเลยครับ ขอบคุณมาก แต่...

181
00:14:12,019 --> 00:14:13,437
จริงเหรอ

182
00:14:15,522 --> 00:14:17,107
- โอเค
- อ้าว ขอโทษ

183
00:14:17,816 --> 00:14:18,901
นั่นมัน...

184
00:14:21,945 --> 00:14:24,781
ใช่ๆ แบบนั้นหายาก

185
00:14:26,074 --> 00:14:28,535
แต่ถ้าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ มันดีมากเลย

186
00:14:28,535 --> 00:14:29,953
เป็นความรู้สึกที่เจ๋งดี

187
00:14:29,953 --> 00:14:34,625
แค่พูดว่าขอบคุณคงจะน้อยเกินไปมาก

188
00:14:35,959 --> 00:14:37,377
เธอดูเป็นหญิงแกร่ง

189
00:14:37,878 --> 00:14:38,879
ใช่แล้ว

190
00:14:40,130 --> 00:14:43,717
แต่หนทางที่จะกลับสู่ชีวิตปกติคงยังอีกยาวไกล
สําหรับทั้งสองคนนั้น

191
00:14:43,717 --> 00:14:45,052
เธอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบ้างหรือยัง

192
00:14:45,928 --> 00:14:48,972
เรื่องของ... ไม่ ยังไม่พูดเลย

193
00:14:48,972 --> 00:14:51,517
เจอมาแบบนั้นก็เป็นธรรมดาอยู่

194
00:14:51,517 --> 00:14:53,018
- ขอนั่งได้ไหม
- เชิญเลย

195
00:14:54,645 --> 00:14:59,274
เธอไม่ได้พูดเลยสักคําเหรอว่า
เกิดอะไรขึ้นในห้องใต้ดินนั้น

196
00:14:59,274 --> 00:15:00,984
อย่างที่ผมบอก ไม่พูดสักคํา

197
00:15:01,568 --> 00:15:02,402
โอเค

198
00:15:02,402 --> 00:15:03,862
ถามทําไม

199
00:15:03,862 --> 00:15:04,947
ไม่รู้เหมือนกันครับ

200
00:15:06,448 --> 00:15:07,866
ไม่รู้สิ มีอะไรสักอย่าง...

201
00:15:11,245 --> 00:15:12,579
ศพของคลิฟฟอร์ด คาร์เตอร์

202
00:15:14,373 --> 00:15:15,707
ผมเดาว่าคงเป็นฝีมือคุณ

203
00:15:15,707 --> 00:15:18,669
ที่จัดการให้ศพหายไปจากท้ายรถของโอลิเวีย

204
00:15:18,669 --> 00:15:20,254
- เอ่อ นี่มัน...
- อย่า ขอร้อง ไม่ต้อง

205
00:15:20,254 --> 00:15:21,588
ไม่ต้องตอบอะไรทั้งนั้น

206
00:15:23,590 --> 00:15:27,094
ประเด็นคือยิ่งตํารวจมายุ่งน้อยแค่ไหนยิ่งดี

207
00:15:27,094 --> 00:15:28,262
ผมเห็นด้วย

208
00:15:28,262 --> 00:15:31,723
ผมถึงรอจนเราออกมาจากบ้านพาวิชก่อน
ค่อยโทรเรียกสายด่วน 911

209
00:15:32,641 --> 00:15:35,102
- แล้วผมก็ขอบคุณที่คุณไม่กระโตกกระตาก
- ยินดีครับ

210
00:15:35,936 --> 00:15:37,312
นอกจากเรื่องอื่นๆ ที่คุณทําให้ผม

211
00:15:38,689 --> 00:15:40,232
คุณไม่ต้องเครียดแล้ว ชูการ์

212
00:15:41,692 --> 00:15:43,443
คุณทําสําเร็จ มันจบแล้ว

213
00:15:44,194 --> 00:15:45,195
เกือบจบครับ

214
00:15:47,239 --> 00:15:51,577
ผมว่านี่เป็นของคุณ

215
00:16:00,002 --> 00:16:02,087
ผมจําชุดที่เรเชลสวมอยู่ได้

216
00:16:02,087 --> 00:16:04,882
เป็นชุดเดียวกับที่ลอร์เรน ภรรยาของคุณ
สวมในเรื่องสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลง

217
00:16:09,887 --> 00:16:12,181
คุณเป็นคนถ่ายภาพเหล่านั้นใช่ไหม

218
00:16:18,395 --> 00:16:20,022
คุณไปรู้ได้ยังไง

219
00:16:20,022 --> 00:16:22,774
ผมเห็นชุดนั้นอยู่ในห้องนอนเก่าของลอร์เรน

220
00:16:23,567 --> 00:16:25,694
และดูออกว่านั่นเป็นจุดที่ถ่ายรูปพวกนั้นเช่นกัน

221
00:16:26,320 --> 00:16:27,654
เลยเชื่อมโยงกันได้ง่ายๆ

222
00:16:28,739 --> 00:16:32,326
เธอเป็นคนที่มีจิตอิสระ เหมือนลอร์เรนมาก

223
00:16:33,619 --> 00:16:36,496
นั่นเป็นสาเหตุหลักที่ผมติดใจใกล้ชิดกับเธอ

224
00:16:37,372 --> 00:16:40,876
เธอไม่มีความสุข ผมห้ามตัวเองไม่ได้

225
00:16:43,378 --> 00:16:44,922
เราเลิกไปหลังจาก...

226
00:16:46,840 --> 00:16:48,509
- ก็...
- เมื่อเธอตั้งครรภ์

227
00:16:52,304 --> 00:16:54,848
คุณกําลังจะถามเหรอว่า
โอลิเวียเป็นลูกสาวผมรึเปล่า

228
00:16:55,641 --> 00:16:57,226
ไม่ถามครับ นั่นไม่ใช่เรื่องของผม

229
00:16:58,268 --> 00:16:59,269
เธอได้รับความรัก

230
00:17:00,771 --> 00:17:02,064
แค่นั้นที่สําคัญ

231
00:17:04,983 --> 00:17:07,611
ทั้งสง่าและมีเหตุผลกับเรื่องอ่อนไหว...

232
00:17:11,073 --> 00:17:12,281
แต่ต้นจนจบ

233
00:17:20,832 --> 00:17:22,291
ลาก่อนครับ คุณชูการ์

234
00:17:22,291 --> 00:17:23,417
ลาก่อน คาร์ลอส

235
00:17:51,280 --> 00:17:54,658
- ชูการ์ ได้คุยกับมิลเลอร์ไหม
- ไม่ เขายังไม่ได้ติดต่อมาเลย

236
00:17:54,658 --> 00:17:57,035
โอเค ถ้าเขาติดต่อมาบอกฉันด้วยนะ

237
00:17:57,035 --> 00:17:58,161
ฉันกําลังจะไปที่จุดอพยพแล้ว

238
00:17:58,161 --> 00:18:00,247
โอเค ผมต้องแวะอีกสองสามที่

239
00:18:00,247 --> 00:18:02,749
แล้วจะไปรับเฮนรี่ เราจะไปเจอคุณที่นั่น

240
00:18:02,749 --> 00:18:04,168
ตกลง แล้วเจอกัน

241
00:18:13,468 --> 00:18:16,763
ช่วงหนึ่ง ผมก็โทษตัวเองหนักเหมือนกัน

242
00:18:19,266 --> 00:18:21,351
ที่จริงผมอยากเป็นอะไรก็ได้

243
00:18:21,351 --> 00:18:24,229
เป็นนายธนาคาร ทนาย
จะเปิดร้านโยคะแม่งยังได้เลย

244
00:18:24,771 --> 00:18:26,565
จะทําอะไรก็ได้ แต่ดันเลือกทําแบบนี้

245
00:18:27,065 --> 00:18:28,567
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ลังเลแล้ว

246
00:18:31,570 --> 00:18:33,488
ผมเปิดใจรับตัวเอง

247
00:18:34,781 --> 00:18:38,243
ไม่ว่าไอ้นี่คืออะไร สิ่งที่ผมทําน่ะ

248
00:18:39,494 --> 00:18:43,373
เหนือสิ่งอื่นใด
มันทําให้ผมรู้สึกมีชีวิตชีวา

249
00:18:48,837 --> 00:18:51,131
- หวัดดีจ้า
- คุณแน่ใจนะ

250
00:18:51,131 --> 00:18:53,091
เขากินพอร์คชอปเยอะเท่าน้ําหนักตัวเองได้เลย

251
00:18:53,091 --> 00:18:56,303
- โห เรามั่นใจมาก มั่นใจ
- ขอบคุณ

252
00:18:57,179 --> 00:18:58,889
คุณจะเข้ามาลากันก่อนมั้ย

253
00:18:59,389 --> 00:19:01,308
ไม่ครับ มีคนรอผมอยู่

254
00:19:01,308 --> 00:19:03,477
ฉันทําน้ํามะนาวไว้ คุณต้องเข้ามาบอกลากันก่อน

255
00:19:03,477 --> 00:19:06,813
มาเร็ว เด็กดีๆ

256
00:19:08,065 --> 00:19:10,526
เดี๋ยวนี้กินวันละแกลลอนได้

257
00:19:10,526 --> 00:19:12,402
เดี๋ยวนี้ไม่เมาแต่จะเป็นเบาหวาน

258
00:19:14,238 --> 00:19:15,489
ผมภูมิใจในตัวคุณนะ

259
00:19:15,489 --> 00:19:16,573
ฉันก็เหมือนกัน

260
00:19:16,573 --> 00:19:17,783
คุณควรภูมิใจ

261
00:19:17,783 --> 00:19:19,243
- ดื่ม
- ดื่ม

262
00:19:20,953 --> 00:19:23,163
- อร่อยเนอะ ฮื่อ
- อร่อยมาก

263
00:19:25,123 --> 00:19:28,460
แปลว่าคุณจะไปแล้วไปลับ ไม่กลับมาอีก

264
00:19:29,378 --> 00:19:30,379
อย่าทักว่าจะไม่กลับ

265
00:19:30,379 --> 00:19:33,966
แต่... ใช่ จะต้องเดินทางไกล

266
00:19:33,966 --> 00:19:36,176
คุณจะกลับไปหาน้องสาวเหรอ

267
00:19:46,144 --> 00:19:47,437
ไม่ ผมไม่...

268
00:19:50,816 --> 00:19:51,900
น้อง เอิ่ม...

269
00:19:55,070 --> 00:19:58,657
ถูกพาตัวไปเมื่อนานมากมาแล้ว

270
00:20:00,909 --> 00:20:02,953
อะไรนะ ไม่ หมายความว่ายังไง "พาตัวไป"

271
00:20:02,953 --> 00:20:07,040
เราไม่เคยรู้ว่าใครหรือ...

272
00:20:08,041 --> 00:20:11,461
มันก็... เป็นสาเหตุที่ผมทําอาชีพแบบนี้

273
00:20:11,461 --> 00:20:12,546
โถ ชูการ์

274
00:20:15,382 --> 00:20:16,383
ฉันเสียใจด้วย

275
00:20:16,884 --> 00:20:17,885
ขอบคุณ

276
00:20:19,094 --> 00:20:21,138
ผมควรไปละ มีคนรอผมอยู่จริงๆ

277
00:20:21,138 --> 00:20:22,431
ได้

278
00:20:34,026 --> 00:20:35,027
ผมไม่ควร...

279
00:20:40,073 --> 00:20:41,074
คุณโอเคมั้ย

280
00:20:42,451 --> 00:20:43,911
ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ

281
00:20:45,454 --> 00:20:46,455
เปล่าเลย

282
00:20:55,214 --> 00:20:56,548
มีอะไร

283
00:21:01,553 --> 00:21:02,638
จับมือผมสิ

284
00:21:03,847 --> 00:21:05,849
โอเค ทํางี้ฉันเริ่มผวาแล้วนะ

285
00:21:06,350 --> 00:21:07,351
โอเค ไม่ต้องกลัว

286
00:21:08,977 --> 00:21:09,978
จับมือผม

287
00:21:37,256 --> 00:21:38,257
คุณโอเคมั้ย

288
00:21:45,931 --> 00:21:49,059
ผมไม่เคยทําให้มนุษย์ได้เห็น
ไม่ควรทํา

289
00:21:50,477 --> 00:21:51,895
มันผิดกฎโดยสิ้นเชิง

290
00:21:53,272 --> 00:21:54,606
แต่ผมก็ดีใจที่ทําลงไป

291
00:22:05,284 --> 00:22:06,827
ชูการ์ พวกนั้นไล่ล่าเราแล้ว

292
00:22:07,327 --> 00:22:08,537
พวกนั้นเป็นใคร

293
00:22:08,537 --> 00:22:11,415
- พวกมนุษย์ที่ฉันเคยเล่าให้ฟัง
- เขาต้องการอะไร รูบี้

294
00:22:11,415 --> 00:22:14,418
อยากให้เราหายไปเสีย
จะได้ไม่มีใครรู้ว่าเราเคยทําข้อตกลงกัน

295
00:22:16,295 --> 00:22:17,504
แค่ระวังตัวหน่อยและมาเร็วๆ

296
00:22:17,504 --> 00:22:19,006
- โอเคนะ
- ได้

297
00:22:36,648 --> 00:22:38,025
ทําให้ผมรู้สึกมีชีวิตชีวา

298
00:22:38,025 --> 00:22:43,947
แรงดึงดูดของการได้เห็นอะไร
และรู้สึกว่าจะต้องได้มันมา

299
00:22:43,947 --> 00:22:47,159
สําหรับผม นั่นคือทุกสิ่งทุกอย่าง

300
00:22:48,202 --> 00:22:49,286
ใช่สิ

301
00:22:49,286 --> 00:22:50,704
สําหรับผม ส่วนนั้นมันก็น่าเบื่อ

302
00:22:51,663 --> 00:22:54,374
ไอ้ที่ยอมถอดใจ ฆ่าฉันเถอะ ฆ่าสิ โน่นนี่นั่น

303
00:22:54,374 --> 00:22:56,251
คือก็ไม่มีใครบอกว่าเรื่องนี้จะง่าย

304
00:22:57,294 --> 00:23:00,214
ถ้าไม่มีชีวิต ไม่มีการดิ้นรน ไม่มีความขัดแย้ง

305
00:23:02,257 --> 00:23:03,342
จะทําไปทําไม

306
00:23:05,260 --> 00:23:06,428
คุณเห็นด้วยมั้ย

307
00:23:13,519 --> 00:23:15,646
ไม่มีการดิ้นรน ไม่มีความขัดแย้ง...

308
00:23:17,356 --> 00:23:18,690
จะทําไปทําไม

309
00:23:20,651 --> 00:23:21,777
คุณเห็นด้วยมั้ย

310
00:23:26,114 --> 00:23:27,574
คุณเห็นด้วยมั้ย

311
00:23:37,543 --> 00:23:39,419
อยากคุยกับเธอเรื่องอะไร

312
00:23:39,419 --> 00:23:41,547
เรื่องที่เกิดขึ้น สิ่งที่เธออาจได้เห็น

313
00:23:41,547 --> 00:23:43,340
ผมว่าเธอยังไม่พร้อมจะเล่า ชูการ์

314
00:23:43,340 --> 00:23:45,843
ผมรู้ ผมก็ไม่อยากมาขอ
ไม่อยากจริงๆ แต่ผม...

315
00:23:45,843 --> 00:23:47,970
ผมว่าเรื่องนี้อาจมีอะไรมากกว่าที่เราคิด

316
00:23:49,471 --> 00:23:50,472
ถามเขาสิ

317
00:23:51,348 --> 00:23:52,349
เขาเป็นพ่อ

318
00:23:53,767 --> 00:23:54,768
ผมไม่รู้ว่าจะไปถาม...

319
00:23:55,519 --> 00:23:56,520
คือว่าเธอ...

320
00:23:57,646 --> 00:23:58,772
เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว

321
00:24:00,190 --> 00:24:01,191
เพราะคุณ

322
00:24:02,776 --> 00:24:04,027
คุณถามได้

323
00:24:04,027 --> 00:24:05,362
แต่เธอจะตอบไหมก็ขึ้นกับเธอ

324
00:24:05,988 --> 00:24:07,406
แน่นอนครับ

325
00:24:15,038 --> 00:24:16,623
- สวัสดี
- ดีค่ะ

326
00:24:17,291 --> 00:24:18,500
ผมขอนั่งด้วยได้มั้ย

327
00:24:18,500 --> 00:24:19,918
เชิญเลย นั่งสิ

328
00:24:19,918 --> 00:24:21,003
ขอบคุณ

329
00:24:24,256 --> 00:24:25,257
ผมชื่อจอห์น

330
00:24:27,301 --> 00:24:28,302
ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร

331
00:24:33,807 --> 00:24:36,018
พ่อบอกว่าคุณมีเรื่องมาถามฉัน

332
00:24:36,518 --> 00:24:39,479
ใช่ ผมรู้ว่าคุณผ่านอะไรมาเยอะ

333
00:24:39,479 --> 00:24:40,564
ถามมาเถอะ

334
00:24:44,610 --> 00:24:46,486
เขาไม่ได้อยู่ในห้องใต้ดินนั้นคนเดียวใช่มั้ย

335
00:24:50,490 --> 00:24:51,491
ใช่

336
00:24:52,367 --> 00:24:56,288
คือมีเขากับมีอีกคนหนึ่ง

337
00:25:00,125 --> 00:25:01,502
ผมเอารูปให้ดูได้ไหม

338
00:25:01,502 --> 00:25:02,586
ได้

339
00:25:05,506 --> 00:25:06,632
ใช่คนนี้รึเปล่า

340
00:25:06,632 --> 00:25:08,467
(พาวิช - สว.อเมริกา)

341
00:25:09,676 --> 00:25:10,802
ฉันไม่รู้ อาจใช่มั้ง

342
00:25:12,221 --> 00:25:13,555
ฉันไม่รู้ๆ

343
00:25:13,555 --> 00:25:14,723
คุณไม่แน่ใจเหรอ

344
00:25:14,723 --> 00:25:15,807
เปล่า ฉัน...

345
00:25:18,018 --> 00:25:19,603
พวกนั้นส่องไฟใส่หน้าฉันตลอด

346
00:25:20,312 --> 00:25:22,397
ฉันไม่เคยเห็นว่าเขาเป็นใคร

347
00:25:22,981 --> 00:25:24,316
ไม่เคยได้ยินเสียงเขาพูดเลยด้วย

348
00:25:26,735 --> 00:25:28,946
แต่คุณแน่ใจว่ามีอีกคนอยู่ในนั้นด้วย

349
00:25:28,946 --> 00:25:31,156
- ใช่
- คุณแน่ใจได้ยังไง

350
00:25:32,783 --> 00:25:33,784
ฉัน...

351
00:25:36,954 --> 00:25:38,330
ได้ยินเสียงเขาจดบันทึก

352
00:25:40,082 --> 00:25:42,251
- จดบันทึก
- ใช่

353
00:25:44,378 --> 00:25:45,379
เขาไม่เคยพูดเลยเหรอ

354
00:25:45,379 --> 00:25:46,463
ไม่แม้แต่คําเดียว

355
00:25:48,298 --> 00:25:49,842
- แต่จดทุกอย่างไว้
- ใช่

356
00:25:50,843 --> 00:25:51,844
โอเค

357
00:25:52,553 --> 00:25:53,637
หวังว่านั่นจะช่วยได้นะ

358
00:25:53,637 --> 00:25:54,972
- ก็ไม่รู้
- ช่วยได้ครับ

359
00:25:55,472 --> 00:25:56,473
ช่วยได้มาก

360
00:25:57,766 --> 00:25:59,142
ขอบคุณมาก

361
00:25:59,142 --> 00:26:01,019
ถ้ามีเรื่องอะไรอีก...

362
00:26:02,437 --> 00:26:03,605
ไม่มี แค่...

363
00:26:05,816 --> 00:26:07,651
หวังว่าคุณจะมีชีวิตที่ยอดเยี่ยมนะ โอลิเวีย

364
00:26:11,280 --> 00:26:13,448
- บาย
- บาย

365
00:26:20,205 --> 00:26:23,292
เหนือสิ่งอื่นใดคือ
มันทําให้ผมรู้สึกมีชีวิตชีวา

366
00:26:23,292 --> 00:26:28,505
แรงดึงดูดของการได้เห็นอะไร
และรู้สึกว่าจะต้องได้มันมา

367
00:26:28,505 --> 00:26:29,506
สําหรับผม...

368
00:26:30,883 --> 00:26:33,385
แรงดึงดูดของการได้เห็นอะไร...

369
00:26:33,385 --> 00:26:35,012
แบบจ้องไอ้สิ่งนี้

370
00:26:35,596 --> 00:26:37,806
และรู้สึกว่าจะต้องได้มันมา

371
00:26:37,806 --> 00:26:39,391
และรู้สึกว่าต้องได้มันมา

372
00:26:39,391 --> 00:26:42,936
สําหรับผม นั่น...
มันเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง

373
00:26:43,812 --> 00:26:45,105
มันประหลาดมาก

374
00:26:45,856 --> 00:26:46,857
คุณเห็นด้วยมั้ย

375
00:26:51,111 --> 00:26:52,112
ไม่ขนาดนั้น

376
00:26:53,113 --> 00:26:54,114
ระวังหน่อยนะ

377
00:27:28,607 --> 00:27:31,068
- รู้แล้วสินะ
- เฮนรี่

378
00:27:31,568 --> 00:27:34,780
เมื่อนายเริ่มฟัง
ฉันก็คิดเลยว่าไม่ช้าก็เร็วต้องจับได้

379
00:27:34,780 --> 00:27:36,114
นายนั่งมองอยู่ตรงนั้นเหรอ

380
00:27:36,114 --> 00:27:38,825
สังเกตและรายงานทุกแง่มุม

381
00:27:38,825 --> 00:27:41,411
นายนั่งอยู่ตรงนั้นแต่ไม่ทําอะไรเลย

382
00:27:41,411 --> 00:27:43,163
ไม่ใช่ ฉันนั่งและศึกษาเขา

383
00:27:43,664 --> 00:27:47,042
ฉันรู้ว่าฟังแล้วเย็นชามาก
แต่ไม่อย่างนั้นเราจะเรียนรู้ได้ยังไง

384
00:27:47,793 --> 00:27:48,877
ตอนนี้นายอยู่ไหน

385
00:27:48,877 --> 00:27:49,962
ไม่บอก

386
00:27:51,129 --> 00:27:52,756
รูบี้รอเราอยู่ที่จุดอพยพ

387
00:27:52,756 --> 00:27:54,508
นายรู้อยู่แก่ใจว่าฉันไม่กลับหรอก

388
00:27:54,508 --> 00:27:56,343
- นายอยู่ไม่ได้
- ใครบอกล่ะ

389
00:27:56,343 --> 00:27:57,678
ตอนนี้พวกนั้นไล่ล่าเราแล้ว

390
00:27:58,595 --> 00:27:59,680
ฉันก็ได้ข่าว

391
00:27:59,680 --> 00:28:01,306
แต่มันคุ้มที่จะเสี่ยง

392
00:28:02,182 --> 00:28:07,771
คือที่นี่ ไอ้ความวุ่นวาย ความสับสน
ความโกรธเกรี้ยว ความดํามืด

393
00:28:07,771 --> 00:28:09,147
ที่นี่ไม่ได้มีแค่นั้น

394
00:28:09,731 --> 00:28:10,941
มันมีอะไรมากกว่านั้นเยอะ

395
00:28:10,941 --> 00:28:12,442
ฉันเหมาะที่จะอยู่ที่นี่

396
00:28:12,442 --> 00:28:13,527
ไม่จริงเลย

397
00:28:14,653 --> 00:28:15,946
นายก็เหมือนกัน

398
00:28:17,573 --> 00:28:19,575
นายรู้ตัวดีว่านายก็ควรอยู่ที่นี่เหมือนกัน

399
00:28:20,534 --> 00:28:22,703
- หมายความว่ายังไง
- โถ จอห์น

400
00:28:23,245 --> 00:28:24,621
ฉันวางสายดีกว่า

401
00:28:24,621 --> 00:28:25,747
เฮนรี่ เดี๋ยว

402
00:28:28,125 --> 00:28:29,501
ฉันโปรยกลีบกุหลาบไว้ให้นายนะ

403
00:28:30,544 --> 00:28:31,545
เฮนรี่

404
00:28:32,129 --> 00:28:33,130
เฮนรี่...

405
00:29:19,635 --> 00:29:20,636
เจน

406
00:29:23,430 --> 00:29:26,892
เฮนรี่ เขาจับตัวเจนไป

407
00:29:31,688 --> 00:29:32,731
น้องยังมีชีวิตอยู่ไหม

408
00:29:34,149 --> 00:29:35,150
อยู่ที่โลกนี้รึเปล่า

409
00:29:40,030 --> 00:29:41,073
สังเกตและรายงาน

410
00:29:41,782 --> 00:29:43,784
และอย่าได้ซ้ํารอย
ความผิดพลาดของพวกเขา

411
00:29:49,039 --> 00:29:52,584
แต่ดูเฮนรี่สิ ติดอยู่ในวงจรความรุนแรง

412
00:29:57,464 --> 00:29:58,549
แล้วผมล่ะ

413
00:30:00,008 --> 00:30:01,009
ผมแตกต่างจากเขาตรงไหน

414
00:30:06,598 --> 00:30:07,683
ผมชอบอยู่ที่นี่

415
00:30:08,892 --> 00:30:14,523
เพราะผมจะได้มีความรู้สึก
เจ็บ ลิ้มรส สัมผัส ฝัน รัก เกลียด

416
00:30:16,567 --> 00:30:18,026
ผมกลายเป็นมนุษย์มากขึ้นแล้วเหรอ

417
00:30:22,781 --> 00:30:23,949
เหมือนเฮนรี่

418
00:30:29,496 --> 00:30:30,497
ต้องรีบแล้ว

419
00:30:31,582 --> 00:30:32,583
ต้องหาเขาให้เจอ

420
00:30:33,083 --> 00:30:34,293
ทําอะไรอยู่คะ

421
00:30:36,753 --> 00:30:37,796
อเล็กซานดรา

422
00:30:40,757 --> 00:30:42,134
ไม่มีชุดว่ายน้ําเหรอ

423
00:30:42,843 --> 00:30:46,096
มีจ้ะ ฉันแค่... ไม่ได้เอามา

424
00:30:47,389 --> 00:30:49,766
หนูว่าไม่ลงไปลึกกว่านี้ดีกว่านะ

425
00:30:49,766 --> 00:30:50,851
แถวนี้มีฉลาม

426
00:30:51,560 --> 00:30:53,228
โอเค ขอบใจที่เตือนจ้ะ

427
00:31:08,577 --> 00:31:09,912
ผมต้องหาตัวเฮนรี่ ธอร์ปให้เจอ

428
00:31:11,079 --> 00:31:14,541
ไม่ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน
ผมจะหาเขาให้เจอ

429
00:31:32,726 --> 00:31:33,810
เรารู้เรื่องพาวิชแต่ต้น

430
00:31:35,979 --> 00:31:37,022
นั่นเฮนรี่เป็นต้นคิด

431
00:31:41,860 --> 00:31:43,028
แต่ฉันก็ตามน้ําไป

432
00:31:44,613 --> 00:31:47,324
เราทุกคนทํางั้น เพื่อภารกิจ

433
00:31:51,537 --> 00:31:53,747
- เจน เรื่องนั้นฉันไม่รู้เลย ฉัน...
- ผมรู้...

434
00:31:55,666 --> 00:31:56,667
ผมรู้

435
00:31:59,711 --> 00:32:00,838
ชู้ก คุณโอเครึเปล่า

436
00:32:01,338 --> 00:32:02,339
โอเค

437
00:32:03,090 --> 00:32:04,174
จริงนะ

438
00:32:04,174 --> 00:32:06,343
มือสั่น เสียงในหัว

439
00:32:09,555 --> 00:32:10,556
ไม่มีเสียงแล้ว

440
00:32:27,948 --> 00:32:28,949
แน่ใจนะ

441
00:32:32,244 --> 00:32:33,328
นี่เที่ยวบินกลับบ้านเที่ยวสุดท้าย

442
00:32:36,206 --> 00:32:37,207
แน่

443
00:32:40,711 --> 00:32:42,838
นอกจากธอร์ป คนอื่นที่เหลือไปกันหมดแล้ว

444
00:32:46,216 --> 00:32:47,217
ผมรู้

445
00:32:50,721 --> 00:32:51,972
ชูการ์ มันก็แค่ชุด

446
00:32:55,100 --> 00:32:56,101
ก็อาจจะจริง

447
00:32:58,061 --> 00:32:59,771
เธอน่าจะตายไปแล้วมากกว่า

448
00:33:00,898 --> 00:33:01,899
อาจเป็นได้

449
00:33:03,567 --> 00:33:06,320
แต่เฮนรี่ยังไม่ตายและเขาอยู่ที่นี่
เราเป็นคนพาเขามาที่นี่

450
00:33:07,487 --> 00:33:10,490
ตอนนี้เขาจะหามนุษย์แบบเขา
คนที่เขาจะศึกษาได้

451
00:33:10,490 --> 00:33:11,700
คนที่เขาจะสอนได้

452
00:33:16,496 --> 00:33:19,499
อีกอย่าง การอยู่ที่นี่
ที่จริงเขาก็พูดถูกเรื่องโลกนี้

453
00:33:21,335 --> 00:33:22,544
ที่จริงเขาก็พูดถูกหลายเรื่อง

454
00:33:26,882 --> 00:33:27,925
ผมรักบ้านของผม

455
00:33:30,344 --> 00:33:31,553
ผมจะคิดถึงบ้าน

456
00:33:35,641 --> 00:33:37,017
และผมจะคิดถึงคุณ รูบี้

457
00:33:39,603 --> 00:33:40,604
คิดถึงแน่

458
00:33:41,647 --> 00:33:42,898
คิดถึงคนอื่นๆ ด้วย แต่...

459
00:33:47,611 --> 00:33:48,779
ที่นี่...

460
00:33:51,198 --> 00:33:52,282
คนเหล่านี้...

461
00:33:53,951 --> 00:33:56,161
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ผมก็ชอบพวกเขา

462
00:34:00,290 --> 00:34:01,333
ผมเป็นเหมือนพวกเขา

463
00:34:15,514 --> 00:34:16,598
เดินทางดีๆ นะ

464
00:35:06,690 --> 00:35:07,733
โห ให้ตาย

465
00:35:08,525 --> 00:35:10,068
ตอนจบของหนังเป็นเรื่องประหลาด

466
00:35:11,236 --> 00:35:12,279
เรารู้ว่ามันจะต้องมาถึง...

467
00:35:12,279 --> 00:35:14,198
(จบบริบูรณ์)

468
00:35:19,870 --> 00:35:23,290
แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ใช้เวลาตลอดช่วงนั้น
หัวเราะ ร้องไห้

469
00:35:23,290 --> 00:35:25,083
จนประหลาดใจเมื่อจอมืดเครดิตขึ้น

470
00:35:26,502 --> 00:35:27,503
แต่ไม่ช้าก็เร็ว

471
00:35:28,545 --> 00:35:31,006
เมื่อไฟในโรงติดสว่าง เราใส่เสื้อคลุม

472
00:35:31,798 --> 00:35:32,841
แล้วก็ถึงเวลากลับบ้าน

473
00:36:20,472 --> 00:36:22,474
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์