İki kelime.
En iyi yanı o.
Onlara kâbusun bittiğini bildiren...
...telefon araması.
- Tamam. Sorun yok. - Siktir git.
Sorun yok. Hadi.
İki kelime: Onu buldum.
Yanındayım. Bana sarıl.
Hadi.
Her şey biter.
Arkadaşların sana John mı diyor Jack mi?
Genelde John.
Eski dostlarım John diyor.
Tanıdıklarım Scottie diyor.
Ben Bay Ferguson diyeceğim.
Hayır, bu hoşuma gitmez. Olmaz.
Öğleden sonra olanların ardından
bana Scottie demen gerektiğini düşünüyorum.
Belki John bile.
Alo?
Ne?
Hemen geliyorum.
Ah kızım.
Sorun değil.
Tamam.
Sorun yok.
Geçti.
Tamam.
Geçti.
Bitişler tuhaf şeylerdir.
Geleceğini bilirsiniz ama yine de her şey sona erer.
Bu vakanın kapanmasına sevindim.
Yani tam olarak değil.
Biliyorum.
Takıntılıyım ama özel dedektifler öyle yapar.
Son taşın da altına bakarlar.
Acele etmeliyim.
Döneceğim.
Hepimiz acele etmeliyiz.
Siktir.
Ehliyet ve ruhsat lütfen.
Tabii.
Ne zaman hızlı gittim?
100'lük yerde 105'le gidiyordunuz ama sizi bu yüzden durdurmadım.
Arka tamponunuz sallanıyor.
Sahi mi?
Bir sonraki istasyonda durup baktırmanızı rica edeceğim Bay Miller.
Yolda giderken düşerse...
Hayır. Elbette. Teşekkür ederim.
Galiba kaldırıma çarptım ve...
Ben devriye 33. Ceset ihtimali. Bir Tesla.
Otoban 118'de vurulmuş erkek.
- Selam. - Burada ne işin var?
Günaydın. Seni görmek de güzel.
Pardon. Günaydın.
Her şey yolunda mı?
Evet. Sadece Henry inatçılık ediyor.
- Evet, öyle olabiliyor. - Evet.
Şey için şansımız olmadı...
Onu bulmana çok sevindim.
Öyle mi?
Evet, elbette.
Beni mutlu ettiğini mi sanıyorsun?
Seninle ilgili ne düşüneceğimi bilmiyorum Ruby. Cidden.
Muhtemelen bizi arıyorlardır. Pavich'i ifşa ettiğin için.
Şimdi hepimizin gitmesi gerek.
Bak, yapmak zorunda olduğunu sandığın şeyi yaptın.
Doğru.
Tamam. Bugün buradan gitmemiz gerek.
Biliyorum.
Tamam. Tahliyeye geç kalma. Miller zaten yolda.
- Anladım. - Son çağrı güneş batımında.
Sonuna kadar yazıyorsun, ha?
Ne demek o?
- Daha yeni başlıyorum. - Her zaman akademisyensin.
Beni çok iyi tanıyorsun.
Sanırım buraya kadar ha?
İyi yolculuklar.
Evet.
Nasıl hissediyorsun?
İyi sanırım. Karışık.
Evet, ben de.
Siegel's'da ayaklarına gül yaprakları dökülüyordur diye düşünmüştüm.
Şimdi oraya gidiyorum. Gül yaprakları beklemiyorum ama.
Aradığım şeyi aldın mı?
- Şey... - Oynatıcı?
Doğru. Tanrım, beynim.
Evet, burada.
- Onu neden istiyorsun ki? - Ha?
Oynatıcı. Onu neden istiyorsun? Gidiyoruz zaten.
Kontrol etmek istediğim bir şey var.
Vakayla ilgili, değil mi?
Bitti sanıyordum.
Haberlerde duyduğuma göre... Pardon, adı neydi?
- Ryan Pavich. - Evet.
Canavar olduğunu duydum.
Düzinelerce insana işkence etmiş.
Aha!
Bekle, sence yanlış kişiyi mi yakaladılar?
Hayır, oydu.
E, sonra?
Bir şey. Bilmiyorum.
Sence takıntı mı yapıyorum?
Bence bir hayat kurtardın ve hataların ne olursa olsun
iyilik konusundaki azmin...
İnanılmaz bir şey.
- Sağ ol Henry. - Yani gül yapraklarını hak ediyorsun.
Teşekkürler Henry.
Oraya nasıl gideceksin?
Ruby'yle.
- Corvette'i almıyor musun? - Keşke.
- Beni alır mısın? - Tabii ki.
Birazdan görüşürüz. Döneceğim.
Tamam.
- Sağ ol. - Rica ederim.
Deneme.
Söylemek istediğim bir şey, tanıdık gelene dikkat etmeniz.
Bildiğinizi kabullenmeyin.
Kendinizi şaşırtmaya izin verin.
Bu önemli çünkü benim için
kendimi tanıdığımı sandığım en uzun sürede.
Beyzbol seven biriyim.
Tenis sevmeyen biriyim vesaire. Ama bunun sınırlayıcı olduğunu fark ettim.
Ve böyle şeyleri yaptıkça yapmaktan hoşlanıp hoşlanmayabileceğim
diğer şeyler hakkında aslında hiçbir fikrim olmadığını fark ediyorum.
Mesela...
Çekiç sevdiğimi hiç düşünmezdim, sonra öyle olduğumu öğrendim.
Yani, evet...
- Hayır. Hayır. - ...açık fikirli olmam lazım.
Hayır. Lütfen.
Hey! Kes!
Kes!
Bir süre boyunca kendime...
Bay Sugar.
- Nasılsın? - Çok iyiyim. Teşekkürler.
Seni görmek güzel.
Olivia için yaptıklarınıza hepimiz minnettarız.
- Bay Siegel sizi bekliyor. - Sağ ol.
- Bana bir saniye izin ver. - Elbette.
- Margit, başın sağ olsun. - Teşekkürler Sugar.
Gerçi bana bir sürü başsağlığı dilendi
ama nedense bir işe yaramıyor gibiler.
Eminim.
Evet.
Olayı tam olarak çözemedik, değil mi?
Bunun senin için ne anlam ifade ettiğini.
Benim için anlamını söylemiştim.
Doğru.
İyi kalpli dedektif, zavallı zengin kızı arıyor.
Oğlunun tehlikeye attığı bir kızı.
Öz kardeşini.
Belki kasten değil ama pervasızca.
Ve tüm bunları bildiğini...
Uzun zaman önce onu The Boy in the Corner'da izlemiştim.
O... Çok iyiydi.
Evet.
Evet, çok iyiydi.
Bence de.
Tekrar başın sağ olsun.
Teşekkürler.
- Teşekkürler Carlos. - Rica ederim.
Umarım sakıncası yoktur. Veda etmek istedim.
Tabii ki sakıncası yok.
Aslında sana bir teklifim var.
Açık bir pozisyonum var.
Tüm şirketimin güvenlik şefliği.
Öyle mi?
Kolay bir iş.
İnternet korsanlarını takip etmek, film yıldızlarını rehabilitasyona götürmek.
Ve benim gibilerin sana ödediği tutarın
iki katını öderim.
Çok cömertçe. Teşekkür ederim ama...
Sahi mi?
- Tamam. - Ah, pardon.
Bu...
Evet. Nadirdir.
Olduğu zaman da çok hoş olur.
Soğuk bir his.
Sana teşekkür ediyorum demek çok hafif kaçar.
Güçlü bir kadına benziyor.
Evet, öyle.
Ama ikisi için de dönüş yolu çok uzun olacak.
O konuda konuştu mu?
Şeyi mi... Hayır. Henüz değil.
Doğru, bu beklenen bir şey.
- Oturabilir miyim? - Lütfen.
O bodrumda olanlardan bahsetmedi mi?
Dediğim gibi. Tek kelime etmedi.
Tamam.
Neden soruyorsun?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum. Bir şey...
Clifford Carter'ın cesedi.
Onun Olivia'nın bagajından kaybolmasını senin ayarladığını varsayacağım.
- Bu çok... - Yapma. Lütfen. Hayır.
Bir şey söyleme.
Polis ne kadar az karışırsa o kadar iyi.
Katılıyorum.
O yüzden Pavich'in evinden çıkana kadar 911'i aramadım.
- Gizliliğin için teşekkür ederim. - Ne demek.
Geri kalan her şeyin üzerine.
Artık rahatlayabilirsin Sugar.
Başardın. Bitti.
Neredeyse.
Sanırım bunlar senin.
Rachel'ın giydiği elbiseyi tanıdım.
Karın Lorraine'in The Winds of Change'de giydiği elbisenin aynısı.
O fotoları sen çektin, değil mi?
Bunu nereden biliyorsun?
Elbiseyi Lorraine'in eski yatak odasında gördüm
ve fotoların orada çekildiğini anladım.
Sonra da sonuca ulaştım.
Özgür ruhlu biriydi. Lorraine'e çok benziyordu.
Aslında beni çekmesinin ana sebebi buydu.
Mutsuzdu, kendime hâkim olamadım.
Şeyden sonra ayrıldık...
- Şey... - Hamile kaldıktan sonra.
Olivia senin kızın mı diye mi soruyorsun?
Hayır efendim. Beni ilgilendirmez.
O seviliyor.
Önemli olan bu.
Zarafet ve hassasiyet...
Sonuna kadar.
Güle güle Bay Sugar.
Hoşça kal Carlos.
- Miller'dan haber aldın mı Sugar? - Hayır, henüz almadım.
Tamam. Bir şey duyarsan haber ver, olur mu?
Tahliye noktasına gidiyorum.
Tamam. Uğrayacağım iki yer daha var.
Sonra Henry'yi alacağım. Orada görüşürüz.
Tamam. Görüşmek üzere.
Bir süre kendime zorluk çıkarıyordum.
İstediğim her şeyi yapabilirim.
Bankacı, avukat, bir yoga stüdyosu açabilirim.
İstediğimi yapabilirim ama bunu yapıyorum.
Artık sorgulamıyorum.
Kendimi rahat bıraktım.
Bu her neyse, yaptığım şey.
Başka her şeyden fazla yaşadığımı hissettiriyor.
- Selam. - Bundan emin misin?
Ağırlığınca domuz pirzola yiyor.
- Evet, çok eminiz. - Teşekkürler.
Veda etmek için girecek misin?
Hayır. Beni bekleyenler var.
Hayır, limonata yaptım. Veda etmeye geleceksin.
Hadi. Aferin oğluma.
Artık günde dört litre su içiyorum.
Ayık diyabet olacağım.
Seninle gurur duyuyorum.
Ben de.
Duymalısın da.
- Şerefe. - Şerefe.
- Güzel, değil mi? Evet. - Çok güzel.
Asla dönmemek üzere gidiyor musun?
Asla asla deme.
Ama bu... Evet, uzun bir yolculuk olacak.
Kız kardeşini görmek için mi döneceksin?
Hayır, ben...
O...
Uzun zaman önce biri tarafından alınmıştı.
Ne? Hayır. Ne demek "alınmıştı?"
Kim olduğunu öğrenemedik...
Bu işi de biraz o yüzden yapıyorum.
Ah, Sugar... Çok üzüldüm.
Teşekkürler.
Gitmem gerek. Beni bekleyenler var.
Evet.
Ben hiç...
İyi misin?
Yanlış bir şey mi söyledim?
Hayır.
Ne oldu?
Ellerimi tut.
Tamam. Beni korkutmaya başlıyorsun.
Tamam, korkma.
Ellerimi tut.
İyi misin?
Bir insana hiç göstermedim. Göstermemem gerekiyor.
Kurallara aykırı.
Ama gösterdiğime memnunum.
Bizi avlıyorlar Sugar.
Kim onlar?
- Sana bahsettiğimiz insanlar. - Ne istiyorlar Ruby?
Yok olmamızı. Böylece anlaşmamızı kimse öğrenemez.
Dikkatli ol ve buraya gel.
- Tamam mı? - Evet.
Yaşadığımı hissettiriyor.
Bir şeyi görmeyi ve ona sahip olmayı istediğimi hissettiriyor.
Benim için bu, her şey.
Evet.
Benim için bu kısım yorucu.
Pes etme kısmı. Öldür beni. Öldür. Bla, bla, bla.
Yani kimse kolay olacak demedi.
Hayat olmadan, mücadele olmadan, çelişki olmadan...
...amaç nedir?
Katılmıyor musun?
Mücadele olmadan, çelişki olmadan...
...amaç nedir?
Katılmıyor musun?
Onunla ne konuşmak istiyorsun?
- Olanları. Görmüş olabileceği şeyleri. - Konuşmaya hazır olduğunu sanmam Sugar.
Biliyorum ve istemek hiç hoşuma gitmiyor ama
burada sandığımızdan fazlası olabilir.
Ona sor.
Babası o.
Başka kime...
Yani o...
Tek sağ kalan o.
Senin sayende.
Sorabilirsin.
Ne diyeceği ona kalmış.
Evet, elbette.
- Selam. - Selam.
Oturabilir miyim?
Tabii. Otur.
Teşekkürler.
Ben John.
Kim olduğunu biliyorum.
Babam bana bir şey sormak istediğini söyledi.
Evet. Çok şey atlattığını biliyorum.
Sor işte.
Bodrumda yalnız değildi, değil mi?
Hayır.
Hayır, o ve başka biri vardı.
- Bir foto gösterebilir miyim? - Tabii.
Bu adam mıydı?
PAVICH ABD SENATOSU
Bilmiyorum... Belki.
Bilmiyorum.
- Emin değil misin? - Hayır. Ben...
Yüzüme ışık tuttular.
Kim olduğunu görmedim.
Konuştuğunu hiç duymadım.
Ama başka biri olduğundan eminsin.
- Evet. - Nasıl emin oluyorsun?
Ben...
Yazdığını duyabiliyordum.
- Yazdığını mı? - Evet.
- Hiç konuşmadı mı? - Tek kelime etmedi.
- Sadece not mu aldı? - Evet.
Tamam.
- Umarım yardımı olmuştur. Bilmiyorum. - Evet, oldu.
Hem de çok.
Teşekkürler.
Başka bir şey varsa...
Hayır. Sadece...
Umarım harika bir hayatın olur Olivia.
- Hoşça kal. - Güle güle.
Her şeyden fazla yaşadığımı hissettiriyor.
Bir şeyi görmeyi ve ona sahip olmayı istediğimi hissettiriyor.
Benim için...
Bir şeyi görmeyi ve ona...
Gördüğüm bir şey vardı.
...sahip olmayı istediğimi hissettiriyor.
İçimden bunu istiyorum dedim.
Benim için bu... Bu, her şey.
Bu çok tuhaf.
Katılmıyor musun?
O değil.
Biraz dikkatli ol.
- Artık biliyorsun. - Henry.
Dinlemeye başladığında an meselesi olduğunu düşünmüştüm.
Orada oturup izledin mi?
Her açıdan gözlemleyip rapor ettim.
Orada hiçbir şey yapmadan oturdun.
Hayır, oturdum ve öğrendim.
Bunun sana soğuk geldiğini biliyorum ama başka nasıl öğreniriz?
Şu an neredesin?
Söylemem.
- Ruby bizi tahliye noktasında bekliyor. - Gitmeyeceğimi biliyorsun.
- Kalamazsın. - Kim demiş?
Artık bizi arıyorlar.
Duydum.
Ama riske değer.
Burası, bu karmaşa, keşmekeş, öfke, karanlık.
Burası sadece öyle değil.
Ondan çok daha fazlası var.
Ben buraya aitim.
Bu doğru değil.
Sen de buraya aitsin.
Buraya ait olduğunu biliyorsun.
- Ne demek bu? - Ah, John.
Kapatmam gerek.
Henry, bekle.
Sana gül yaprakları bıraktım.
Henry?
Henry...
Djen.
Henry, Djen'i o kaçırdı.
Yaşıyor mu?
Burada mı?
Gözlem yap ve bildir.
Onların hatalarını yapmamamızı sağla.
Henry'ye bak. Bir şiddet döngüsünde mahsur kalmış.
Ya ben?
Ben farklı mıyım?
Burada olmayı seviyorum.
Hislerimi, acıları, tadı, teması, rüyayı, sevgiyi, nefreti.
Daha fazla mı insan oldum?
Henry gibi?
Acele etmeliyim.
Onu bulmalıyım.
Ne yapıyorsun?
Alexandra.
Mayon yok mu?
Var ama ben... Yanımda değil.
Yerinde olsam daha ileri gitmezdim.
Köpek balıkları var.
Tamam. Sağ ol.
Henry Thorpe'u bulacağım.
Ne kadar sürerse sürsün onu bulacağım.
Pavich'i biliyoruz.
Henry'nin fikriydi.
Ama ben de uyum sağladım.
Hepimiz sağladık. Görev için.
- Djen, bilmiyordum. Ben... - Biliyorum.
Biliyorum.
İyi misin Suge?
Evet.
Sahi mi?
Elin? Sesler?
Ses yok.
Emin misin?
Eve giden son araç.
Evet.
Thorpe hariç herkes gitti.
Biliyorum.
O sadece bir elbise Sugar.
Belki.
Yüksek ihtimalle çoktan ölmüştür.
Muhtemelen.
Ama Henry yaşıyor ve burada. Onu buraya biz getirdik.
Şimdi kendi gibi, bir şeyler öğrenebileceği, öğretebileceği
insanlar arıyor.
Ayrıca burada olmak, yani, birçok açıdan o konuda haklıymış.
Birçok açıdan haklıymış.
Evimi seviyorum.
Evimi özleyeceğim.
Ve seni özleyeceğim Ruby.
Özleyeceğim.
Ve tüm diğerlerini. Ama...
...burası...
...bu insanlar...
...iyisiyle kötüsüyle onları seviyorum.
Onlar gibiyim.
İyi yolculuklar.
Ah, ah.
Bir filmin bitişi tuhaf bir şeydir.
Olacağını bilirsiniz...
SON
Ama yine de bunca zamanı gülerek, ağlayarak harcamışsınızdır.
Filmin künyesi akarken şaşırırsınız.
Ama er ya da geç
ışıklar yanınca ceketinizi giyersiniz.
Eve gitme vaktidir.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher